Silent Wings - Watch Free Documentary Online: World War II, was the most brutal and devastating conflict in the history of the humankind. It is said that about 62 million people or 2.5% of the world's population died in the war.
Its consequences brought a new era of weapons of mass destruction and changed the balance of the world powers - for generations to come. The Second World War is thought to be the most documented incident in the archives of the human history.
Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014
www.spartacus-educational.com
Aνοίξτε αυτό το αρχείο τώρα, ρίξτε μια ματιά στα περιεχόμενα και έχουμε όσο χρόνο επιθυμείτε για ένα ευχαριστώ....
@radical30
@radical30
The House Of Cards
From: "Gamato - Movies, TV and Celebrities" <mail@gamato.ning.com>
To: dimitris <dimivardavas@gmail.com>
Για να δείτε αυτή την ταινία, επισκεφθείτε τη διεύθυνση:
http://gamato.ning.com/group/
Gamato - Movies
-----------------------------
Λοιπόν, πάντα μου άρεσαν οι ταινίες που εξελίσονταν μέσα σε δικαστικό ή πολιτικό περιβάλον. Η συγκεκεριμένη βρίσκεται πολύ ψηλά στις προτιμήσεις μου και αν κάνετε
τη χάρη στον εαυτό σας να τη δείτε, θα με δικαιώσετε....
--
@Radical30
To: dimitris <dimivardavas@gmail.com>
Για να δείτε αυτή την ταινία, επισκεφθείτε τη διεύθυνση:
http://gamato.ning.com/group/
Gamato - Movies
-----------------------------
Λοιπόν, πάντα μου άρεσαν οι ταινίες που εξελίσονταν μέσα σε δικαστικό ή πολιτικό περιβάλον. Η συγκεκεριμένη βρίσκεται πολύ ψηλά στις προτιμήσεις μου και αν κάνετε
τη χάρη στον εαυτό σας να τη δείτε, θα με δικαιώσετε....
--
@Radical30
Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ
«Ματαιότης, ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης».
Την φράση
την γνωρίζω εδώ και εβδομήντα χρόνια. Την ανέφερε, την ερμήνευσε και την
ανέλυσε, στους μαθητές της 1ης Τάξης της ‘’Ευαγγελικής Σχολής’’, δηλαδή του
τότε 8τάξιου Γυμνασίου Νέας Σμύρνης, ο καθηγητής των Ελληνικών και Ιστορίας, ο
αείμνηστος Νίκος Σιφάκης. Ήταν χειμώνας του 1943 και η ‘Ελλαδα τελούσε υπό
Γερμανική Κατοχή.
Θα έλεγα
σήμερα, ότι η ατμόσφαιρα και η ποιότητα της Σχολής, των Διδασκάλων αλλά και των
μαθητών, ήταν, σε σύγκριση με την εποχή, των, ας πούμε, σημερινών 45ντάρηδων,
τόσο διαφορετική, όσο η ελληνική κοινωνία της Κατοχής με την σημερινή. Αυτή
ακριβώς η αναδρομή είναι που κάνει, όσο ποτέ πιο αληθοφανή, τη βάσιμη άποψη,
ότι: οι Εποχές δημιουργούν τους Ανθρώπους τους, και όχι το αντίθετο.
Από τότε που
υπήρξαν οι Άνθρωποι και με την ανάγκη της συνύπαρξης, για λόγους έστω
επιβίωσης, αλλά και άλλων συνθηκών, πάντα υπήρχαν οι καλοί και οι κακοί, οι
δυνατοί και οι μη, οι δίκαιοι και οι άδικοι και… πάει λέγοντας.
Αν σκεφτούμε
λογικά, θα συμπεράνουμε ότι ο άνθρωπος ήταν από τη Δημιουργία του, σαν είδος,
φτιαγμένος έτσι, ώστε χωρίς μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους του, να κυριαρχήσει στο
Ζωικό βασίλειο. Διέθετε όλα τα απαραίτητα προσόντα, τα γνωστά σε όλους μας.
‘Ετσι,
κανένα άλλο ζώο, το πιο άγριο, το πιο δυνατό, το ταχύτερο- σε σύγκριση με τον
άνθρωπο, δεν μπόρεσε να αποφύγει τη μοίρα του. Γιατί; Διότι, κανένα από όλα τα
άλλα ζώα, δεν διαθέτει το πνεύμα, τη σκέψη, τη λογική και αυτό τον πλούτο των
συναισθημάτων του ανθρώπου.
Υπάρχουν ζώα
που είναι σαρκοβόρα. Μα και ο άνθρωπος είναι… Όμως τα ζώα δεν έχουν ανακαλύψει
το ψυγείο και την κονσέρβα. Εμείς το κάναμε! Γιατί είμαστε άπληστοι…
Υπάρχουν
ζώα, της στεριάς, του αέρα ή της θάλασσας που είναι γεννημένοι δολοφόνοι. Είναι
κανόνας και όπλο επιβίωσης. Αλλά ερωτώ τώρα, μάλλον αφελώς. Πως εκτελούν τον
εκάστοτε αντίπαλο; Σε μια μάχη σώμα με σώμα, ή με μια μεγάλη μπουκιά ή ακόμη
και με δηλητήριο, που δεν είναι όμως ιατρικό ή χημικό κατασκεύασμα. Είναι απλά
η δύναμη του ισχυρότερου, αυτό που λέμε, ότι ‘’το μεγάλο ψάρι τρώει το
μικρότερο’’.
Εμείς,
αντίθετα, έχουμε εξαντλήσει την έννοια και τις δυνατότητες ακόμη και των όπλων
και έχουμε φθάσει στο ‘’ράντισμα’’. Και δεν ραντίζουμε μόνο τα ζώα… Τώρα
ραντίζουμε και τους συνανθρώπους μας. Με ποιά ακριβώς ουσία, με τι αέριο, δεν
γνωρίζω. Αν όμως έπρεπε να της δώσω εγώ, σώνει και καλά, μια επιστημονική
ονομασία... θα την εύρισκα.
***
Πλάτιασα
ασφαλώς, αλλά αυτή είναι η αδυναμία μου. Δεν γράφω κάποιο άρθρο, για πάρτη μου
γράφω, για εκτόνωση ψάχνομαι, είναι περασμένα μεσάνυχτα και αντί να πάρω ένα
lexotanil 3m, αμπελοφιλοσοφώ… Για τη ματαιότητα της ζωής των ανθρώπων, πάντως,
ήθελα να πω δύο λόγια…
Λοιπόν, με
τα χρόνια και τη πείρα της ζωής, ένιωσα και βίωσα τη σοφία αυτής της φράσης, αν
και δεν θυμάμαι σε ποιόν ανήκει. Τούτη στιγμή… μου αρκεί η αλήθεια της.
Έχω με τα
χρόνια αποκτήσει κάποιες προσωπικές βεβαιότητες… είναι οι αλήθειες μου. Δεν τις
αμφισβητώ πλέον, αν και δεν δέχομαι εύκολα ή και καθόλου τα ‘’θέσφατα’’. Για τη ματαιότητα δεν το συζητώ, όμως… Πάει,
τέλειωσα μ’ αυτό. Τι να συζητήσω και με ποιόν για θέματα ψυχής; Είναι τα
συναισθήματα των ανθρώπων που με έπεισαν γι αυτό.
Ο
συναισθηματικός κόσμος των ανθρώπων είναι ένας ανεξερεύνητος λαβύρινθος. Και
όπως ο άνθρωπος κυριάρχησε στο βασίλειο των ζώων με αυτές του τις δυνατότητες,
έτσι και με ορισμένα από τα συναισθήματα του, σκάβει τον ίδιο του τον λάκκο. Ας
αναφέρω μερικά; Απληστία, υποκρισία, δόλος, ψεύδος, προδοσία, μισαλλοδοξία,
φθόνος, ματαιοδοξία και και…
Όλα για το
τίποτα! Αν είναι σωστή η φράση περί ματαιότητας, άλλο τόσο είναι σωστή και η
φράση: ‘’Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή μας, δεν είναι πράγματα’’.
Οπότε; Καλό
μας ξημέρωμα…
@radical30 07.01.14 (02:24)
Οι τρεις ελληνικές γενιές
Oι τρεις
ελληνικές γενιές... (***)
Από την
εποχή του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ύστερα, τρεις είναι οι γενιές που
έχουν περάσει, έχοντας αφήσει το στίγμα τους. Η
γενιά που πολέμησε το 40-45, η μεταπολεμική γενιά και η γενιά του πολυτεχνείου.
Δηλαδή: η γενιά της Αντίστασης, η γενιά της Αναγέννησης και της Δημιουργίας και
η γενιά του... ξεπουλήματος.
*** Η
"γενιά του πολέμου του 40" ήταν μια γενιά αξιοθαύμαστη.
Μια γενιά, η οποία κέρδισε τον παγκόσμιο
θαυμασμό. Αντιστάθηκε γενναία στη φασιστική Ιταλία και τη νίκησε. Αντιστάθηκε
με τεράστιες θυσίες στους γερμανοϊταλούς κατακτητές, όσο καμιά άλλη χώρα στη κατακτημένη
Ευρώπη. Ξαναπολέμησε δηλαδή για την ελευθερία της και κέρδισε ξανά. Άφησε την
Ελλάδα μεγαλύτερη από ποτέ. Κέρδισε με το αίμα
της και την επανένωση με τα Δωδεκάνησα. Άφησε την Ελλάδα στους επόμενους
στη μεγαλύτερή της μορφή. Η γενιά αυτή προδόθηκε από τους Συμμάχους της, που
αμέσως μετά την απελευθέρση το 1945, την οδήγησαν σε ένα 4ετή εμφύλιο πόλεμο,
με σκοπό την επαναφορά του Βσσιλιά Γεώργιου Β' και στα πλαίσια της Συμφωνίας
της Γιάλτας.
*** Η
"γενιά της αναγέννησης" ήταν εξίσου ηρωική.
Τόσο
ηρωική, που η ειρηνική θυσία της ομοιάζει με πραγματική θυσίαπολέμου. Δούλεψαν
τόσο πολύ, που όταν ίδρωναν, άφηναν αίμα και όχι ιδρώτα. Η πιο εργατική γενιά
Ελλήνων όλων των εποχών. Η γενιά, που το έργο της μπορεί να συναγωνιστεί το λεγόμενο
γερμανικό "θαύμα" της ίδιας περιόδου. Παρέλαβαν μια Ελλάδα πλήρως
ισοπεδωμένη από τον πόλεμο και την "έχτισαν" από την αρχή. Την
έχτισαν σε σημείο να την ευθυγραμμίσουν σχεδόν με το σύνολο της ανεπτυγμένης
Ευρώπης.
Έχτισαν
εκ του μηδενός τις υποδομές της. Δημιούργησαν ένα τεράστιο δημόσιο κεφάλαιο, το
οποίο παρήγαγε όλα τα αγαθά, τα οποία θεωρούνται στρατηγικού χαρακτήρα.
Ενέργεια, ύδρευση, τηλεπικοινωνίες κλπ.. Άφησαν ένα σύστημα παιδείας, το οποίο
"παρήγαγε"επιστημονικό δυναμικό ευπρόσδεκτο σε όλα τα διάσημα
πανεπιστημιακά ιδρύματα αυτού του Πλανήτη. Άφησαν νοσοκομεία, όπου οι γιατροί κοιτούσαν
τα συμπτώματα των αρρώστων και όχι τις τσέπες τους. Άφησαν ασφαλιστικά ταμεία
γεμάτα. Δεν άφησαν σχεδόν καθόλου εξωτερικό χρέος. Η γενιά αυτή πληγώθηκε στο τέλος,
από τα εγκληματικά λάθη των βασιλικών κυβερνήσεων, που έφεραν τη Δικτατορία των
Συνταγματαρχών.
*** Η
"γενιά του Πολυτεχνείου".
Αυτές τις
δύο ταλαιπωρημένες αλλά άξιες γενιές, ακολούθησε η γενιά του Πολυτεχνείου. Η
γενιά η οποία κληρονόμησε μια Ελλάδα μεγάλη και προπάντων "χτισμένη".
Η πιο πλούσια κληρονόμος γενιά στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η γενιά, η οποία είχε
τον πιο εύκολο ρόλο. Μόνον σωστή διαχείριση επέβαλε ο ρόλος της να κάνει,
εφόσον τα δύσκολα τα είχαν κάνει οι προηγούμενοι. Όμως, η καλή μέρα φαίνεται
από το πρωί και αυτή η γενιά δεν είχε καλό "πρωινό".
Με το
"καλημέρα", έγινε η αιτία να "χαθεί" η Κύπρος. ΄Ηταν η
πρώτη "υποθήκη" που έβαλε, για να ανέλθει ακόπως στην εξουσία και να διαδεχθεί
την προηγούμενη. Αφού κάποιοι αποφάσισαν προκαταβολικά για την
"ηγεσία" αυτής της γενιάς, της ζήτησαν επίσης προκαταβολικά το αντίτιμο.
Τα αφεντικά θα έπαιρναν την Κύπρο και η γενιά του Πολυτεχνείου θα έπαιρνε τη
"σκυτάλη" στην Ελλάδα… Καλή μοιρασιά!!
Δεν έχασε
η μεταπολεμική γενιά την Κύπρο. Την Κύπρο την έχασε η "γενιά της
μεταπολίτευσης". Δηλαδή, τα απομεινάρια της Χούντας και ο Κωνσταντίνος
Καραμανλής -εκ Παρισίων επιστρέψας ως "εθνάρχης" – έκαναν την αρχή
ανοίγοντας το τάφο. Και από εκεί και πέρα το κακό συναπάντημα.
Ο Ανδρέας
Παπανδρέου, ο "αντστασιακός" που δεν έκανε ποτέ αντίσταση, αλλά
μάζεψε γύρω του κάποιους ελάχιστους πραγματικά αντιστασιακούς και κάποιους πολύ
περισσότερους "αντιστασιακούς" του κώλου, έφτιαξαν το κενοτάφιο. Και
ακολούθησαν με τη σειρά τους οι νεκροθάφτες: Mητσοτάκης, Σιμήτης, Κώστας
Καραμανλής Γιώργος Παπανδρέου, Βαγγέλης Βενιζέλος,
Αντώνης Σαμαράς.
Τόσο απλά
και σύντομα, δεν χρειάζονται επιχειρήματα και εξηγήσεις. Όλοι όσοι διαβάζετε
αυτό το κείμενο, γνωρίζετε άριστα περί τίνος συζητάμε.
Είμαστε
όλοι μέσα στο λάκκο με τα κωλοδάχτυλα και προσπαθούμε να μείνουμε ζωντανοί,
αφού οι νεκροθάφτες περιμένουν με τα φτιάρια στο χέρι. Και το κενοτάφιο είναι
εκεί, κρυμμένο πίσω από ένα δάσος από προδότες, κλέφτες, πουλημένους πολιτικούς,
δικαστικούς, κληρικούς και όλο το άλλο σινάφι των λεγόμενων
"λειτουργών" του πολιτεύματος.
Και η
τέταρτη γενιά;
Άραγε
ποιός θα είναι ο ρόλος και η μοίρα της σημερινής γενιάς, που κληρονομεί μόνο
οδύνες, φτώχια, ανεργία, φόβο και ένα αβέβαιο μέλλον;
Θα σκύψει
το κεφάλι και θα υποταχθεί στο μοιραίο ή θα θυμηθεί τις ρίζες της και τις
αγωνιστικές παρακαταθήκες των δύο πρώτων γενεών; Θα πάψει κάποια στιγμή να αισθάνεται
"αγανακτησμένη" για να περάσει στην Οργή και στον Αγώνα για Αξιοπρέπεια,
Ανεξαρτησία και Δημοκρατία, που έχουν καταστεί λέξεις κενές περιεχομένου; Δηλαδή θα
επιλέξει Υποταγή ή Αντίσταση;
Γιατί, δυστυχώς, δεν υπάρχει τρίτη επιλογή...
@radical30
Οκτώβρης 2010
D-Day
D-Day: In November, 1943, Joseph Stalin, Winston Churchill and Franklin D. Roosevelt met together in Teheran, Iran, to discuss military strategy and post-war Europe. Ever since the Soviet Union had entered the war, Stalin had been demanding that the Allies open-up a second front in Europe. Churchill and Roosevelt argued that any attempt to land troops in Western Europe would result in heavy casualties. Stalin had feared that without a second front, Germany would defeat them.
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014
Σελίδες της πρόσφατης Ελληνικής ιστορίας
«Μέρες» της ΟΠΛΑ στη Θεσσαλονίκη.
Της Σοφίας Ηλιάδου - Τάχου | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα
---------
Ας μη διαφύγει από τον αναγνώστη το γεγονός, ότι σε κάθε περίπτωση <<η Ιστορία γράφεται πάντα, από τον εκάστοτε νικητή>>
@radical30
Της Σοφίας Ηλιάδου - Τάχου | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα
---------
Ας μη διαφύγει από τον αναγνώστη το γεγονός, ότι σε κάθε περίπτωση <<η Ιστορία γράφεται πάντα, από τον εκάστοτε νικητή>>
@radical30
Τρίτη 3 Ιουνίου 2014
O τελευταίος Έλληνας κομμουνιστής
«1981 - O τελευταίος Έλληνας κομμουνιστής»
Ο χειμώνας
του 1981 ήταν βαρύς. Ο ξένος βγήκε από το καφενείο και προχώρησε προς την
πλατεία των Γόννων. Μπήκε σ΄ ένα παλιό «Ανδρομέδα» του ΄65 και βγήκε από το
χωριό με κατεύθυνση προς τα Τέμπη. Το εργοστάσιο στη Θήβα είχε σταματήσει πια
να βγάζει το συγκεκριμένο μοντέλο. Πήρε τον επαρχιακό δρόμο για την έξοδο προς
τον μεθοριακό σταθμό των συνόρων. Η ώρα ήταν ακόμα 23.40΄και η αλλαγή της
βάρδιας γινόταν στις 24.00. Η απόσταση μέχρι το φυλάκιο της Ραψάνης μπορούσε να
καλυφθεί σε ένα τέταρτο.
Το σχέδιο
στο μεταξύ, δεν εξελισσόταν όπως το ήθελε. Αναγκάστηκε να συναντηθεί με τον
«σύνδεσμο» στους Γόννους, ενώ αρχικά είχε κανονιστεί στα Αμπελάκια. Και το
χειρότερο ήταν ότι δεν πήρε επιβεβαίωση για τους συνοριοφύλακες που θα έλεγχαν
τα χαρτιά του. Έπρεπε να πετύχει πάνω στην αλλαγή της βάρδιας και να τον
ελέγξουν δύο συγκεκριμένα άτομα χωρίς να τον αναγνωρίσουν οι υπόλοιποι.
Μολονότι ήταν αξύριστος πάνω από δύο εβδομάδες, η φυσιογνωμία του ήταν
πασίγνωστη ως και στον τελευταίο σύντροφο και ειδικά στα μέλη του κόμματος. Δεν
είχε όμως άλλη επιλογή. Σε δύο μέρες ήταν προγραμματισμένη η εκτέλεσή του.
Ελάχιστοι γνώριζαν για την απόδραση, ενώ όλοι πίστευαν πως κρατείται ακόμα στις
φυλακές των Τρικάλων. Οι άνθρωποι του Γενικού Γραμματέα μόνο, είχαν
πανικοβληθεί και τον έψαχναν σε όλη τη χώρα.
Έμεναν 15
λεπτά για τη μεγάλη απόφαση. Καθώς έμπαινε στον αυτοκινητόδρομο, ανοιγόταν
μπροστά του, κατάμαυρη, η κοιλάδα των Τεμπών. Πέρασαν πενήντα χρόνια αγώνων,
πενήντα χρόνια ρίσκου και θυσιών για να καταλήξει δραπέτης, μέσα στο ίδιο του
το όνειρο, μέσα στη ίδια του την ουτοπία. Μέσα σε λίγα λεπτά, έφερνε η σκέψη τη γραμμή του στον χρόνο, τραβώντας
το μολύβι ως το στενό των Τεμπών. Αμαλιάδα, Ακροναυπλία, Γερμανοί, αντίσταση,
εμφύλιος, Βουκουρέστι και μετά «νικητής» στην οργάνωση και το στήσιμο του
Ελληνικού Σοβιέτ. Του 3ου Ελληνικού Σοσιαλιστικού Πολιτισμού. Tι να θυμηθεί, τι
να ξεχάσει απ΄ όσα έστησε η μοίρα μπροστά του αυτές τις πέντε δραματικές
δεκαετίες, που άλλαξαν τον ίδιο και τον κόσμο μαζί. Είκοσι ζωές δεν έφταναν.
Μήπως δεν ήξερε πού θα κατέληγε; Ήξερε αλλά, ψέμα στο ψέμα, έπεισε και τον ίδιο
του τον εαυτό πως καμία «εκκαθάριση» δεν
θα αφορούσε τον ίδιο.
Τα βράχια
πάνω από τον Πηνειό, ήταν μορφές, που τον κοιτούσαν ειρωνικά. Ο Πλουμπίδης, ο Κύρκος, ο Φλωράκης, ο
Φαράκος, ο Ηλιού, ο Καζαντζάκης ,
ο Ρίτσος, ο Αναγνωστάκης, ο
Αλεξανδράκης, στοίχειωναν την τελευταία
του διαδρομή. Όλοι τους αντιφρονούντες, «έφυγαν» από σφαίρα «συντροφική» στα
«κρεματόρια» στο Γουδή, στον Σχοινιά ή αλλού. Αλλά κι αυτοί που σάπιζαν στις
φυλακές, όπως ο Θεοδωράκης κι ο Μίσσιος, έσερναν τις κραυγές τους με τον
χιονισμένο αέρα, μέσα από τα δέντρα της Αγίας Παρασκευής. Κι άλλοι εξόριστοι δε
γύρισαν ποτέ πίσω. Η Μερκούρη, ο Λεντάκης, ο Γιάννης Ξενάκης. Η Κεντρική
Επιτροπή τους αφαίρεσε την υπηκοότητα, εδώ και δεκαετίες.
Δέκα λεπτά
ακόμα έμεναν μέχρι τη γέφυρα της Ραψάνης. Άφηνε πίσω του μια χώρα προδομένη,
έρημη, χαμένη στη φρίκη των παρανοϊκών. Μια Αθήνα παραδομένη στους
ινστρούκτορες εργολάβους του κόμματος, μια επαρχία ερειπωμένη και αγρότες
δουλοπάροικους, ακόμα πιο εξαθλιωμένους από τους προγόνους τους στην
Τουρκοκρατία. Μια Ελλάδα χωρίς την Κρήτη, την Κύπρο, τα Δωδεκάνησα, τη Χίο, τη
Θράκη και με τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, στα βόρεια σύνορά της.
Εκεί βρισκόταν τώρα, η τελευταία του ελπίδα. Είχε ελάχιστες πιθανότητες να τα
καταφέρει. Αν όμως ξέφευγε, ο σύντροφος Γιέλιτς, θα τον περίμενε στον Πλαταμώνα
για να φύγουν προς την Μπίτολα. Μαζί θα αποφάσιζαν αν υπήρχε δυνατότητα να
ανατραπεί ο Ζαχαριάδης ή αν θα περίμεναν το τέλος του για να αλλάξει το
καθεστώς. Έπασχε ήδη από βαριά κατάθλιψη, έχοντας υποστεί δύο εγκεφαλικά. Εν τω
μεταξύ, στα Βαλκάνια έπνεε, μετά τον θάνατο του Τίτο, αέρας εκδημοκρατισμού των
καθεστώτων σε Γιουγκοσλαβία, Μακεδονία και Βουλγαρία. Μόνο τρία συνέχιζαν τη
σταλινική τους πορεία, η Αλβανία, η Ρουμανία και χειρότερη όλων, η Ελλάδα.
Το
αυτοκίνητο πήρε την τελευταία στροφή, προς αριστερά, μετά την πινακίδα για
Στόμιο και Ομόλιο. Οι φρουρές των στρατιωτών τώρα, ήταν πιο πυκνές. Η καρδιά
του κόντευε να σπάσει. Στα 66 του χρόνια, είχε περάσει στην κόλαση εκατό φορές
και ποτέ του δε φοβήθηκε. Τώρα όμως, ο αντίπαλος δεν ήταν οι «άλλοι» αλλά ο
ίδιος του ο εαυτός. Η σφαίρα που θα τον έστελνε στην «αντίπερα όχθη» θα ήταν
από τον «γιο» του, από το δικό του «σπέρμα» και τη «μήτρα» της «μάνας» του…!
Δεν ήταν εύκολο να το δεχτεί.
Πριν τη
γέφυρα, ήταν το ελληνικό φυλάκιο. Η ώρα ήταν 00.02΄. Έβαλε το χέρι πρώτα κάτω
από το κάθισμα να ακουμπήσει για σιγουριά το παλιό του Τοκάρεφ. Μία σφαίρα είχε
απομείνει στον γεμιστήρα. Έβγαλε το διαβατήριο και το ταξιδιωτικό έγγραφο από
την τσέπη της δερμάτινης καπαρντίνας του. Ταξίδευε ως οδοντίατρος από την
Καρδίτσα, για να συμμετάσχει σε διεθνές συνέδριο στη Θεσσαλονίκη. Μόλις βρέθηκε
κάτω από το υπόστεγο, πλησίασαν τέσσερα άτομα και ο πιο ψηλός του ζήτησε να
κατέβει. Τον οδήγησε σε ένα γραφείο και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Έκανε τις
ερωτήσεις αλλά η φωνή του ήταν τρεμάμενη, αφύσικη για αξιωματικό. Ήταν φανερό
ότι ήξερε ποιον είχε απέναντι του.
Σε λίγη ώρα,
έμπαινε στο αυτοκίνητο περιμένοντας τη βίζα για να πατήσει το γκάζι. Το βλέμμα
του καρφώθηκε απέναντι, στα φώτα του μακεδονικού σταθμού. Άρχισε πάλι το μυαλό
του να παίζει με τα φαντάσματα. Τώρα έβλεπε τις σκιές απ΄τις ψυχές που είχε
πάρει ο ίδιος, στα βουνά της Πελοποννήσου, στο Νταχάου και στην επανάσταση των
αγροτών το ΄67, στη Λάρισα. Αυτός ήταν λοιπόν ο δικός του κόσμος, ο σπουδαίος ο
ιδανικός, ο γεμάτος αγώνες και βαμμένος κόκκινος από το αίμα των συντρόφων.
Αυτός ήταν κι ο κόσμος του φασισμού, του εθνικοσοσιαλισμού, του χριστιανισμού,
του ισλαμισμού και όλων των « –ισμών» της ανθρωπότητας μαζί. Γιατί είναι ένας
κόσμος όπου η μπέσα, το φιλότιμο, η ανάσα κι η ανθρώπινη σκέψη χάνονται μέσα
στη βάρβαρη «ιερή» λύσσα για εξουσία. Γι΄ αυτό αδερφός σκοτώνει αδερφό και
σύντροφος τον σύντροφο.
Άνοιξε το
τζάμι και πήρε τα χαρτιά από τον φρουρό. Εκείνος τον κοίταξε μ΄ ένα μελαγχολικό
χαμόγελο, αποχαιρετώντας τον για πάντα. Η προπαγάνδα δεκαετιών τον έκανε να
μοιάζει μπροστά του θεός. Όλα πήγαν καλά. Πάτησε το γκάζι και προχώρησε στο
διάζωμα. Σε λίγα μέτρα, στο μέσο της γέφυρας, σταμάτησε. Άνοιξε την πόρτα και
το κρύο γέμισε το αυτοκίνητο. Βγήκε αργά και προχώρησε στην άκρη για να δει το
ποτάμι. Ο αέρας ήταν πια πολύ δυνατός και στροβίλιζε το πυκνό χιόνι. Από κάτω ο
Πηνειός έπεφτε ορμητικά με βουή.
Όλα
έφτιαχναν το τέλειο σκηνικό για να φέρουν στο νου μια ολόκληρη ζωή, σε λίγα δευτερόλεπτα. Τι νόημα είχε να ζήσει
άλλα δέκα είκοσι χρόνια ακόμα; Τι θα προλάβαινε να ανατρέψει; Τον Ζαχαριάδη ή
μήπως τον ίδιο του τον εαυτό; Ο πυροβολισμός ακούστηκε κάπως
μακρινός μέσα στην κατάλευκη νύχτα. Το σώμα έγειρε στο κάγκελο, δίπλωσε και
χάθηκε στο κενό. Το πιστόλι έμεινε στον δρόμο με λίγο αίμα στο κράσπεδο. Η πόρτα του
αυτοκινήτου χτυπούσε συνέχεια, σα χειροκρότημα στο τέλος μιας ωραίας
παράστασης, έχοντας σφηνωμένο στο χερούλι της ένα κατακόκκινο γαρύφαλλο.
Το πτώμα του
τελευταίου Έλληνα Κομμουνιστή δε βρέθηκε
ποτέ, όσο κι αν έψαξε το καθεστώς και ειδικά ο βλοσυρός γιος του Ζαχαριάδη.
Ούτε στο ποτάμι ούτε στην άγρια χειμωνιάτικη θάλασσα του Αιγαίου…
ΑνδρέαςΖαμπούκας Protagon.gr
Δευτέρα 2 Ιουνίου 2014
Κυριακή 1 Ιουνίου 2014
O Λόρδος Rothschild για την Ελλάδα
O Λόρδος Rothschild για την Ελλάδα
Ε, αφού το λέει και ο λόρδος Ρότσιλντ πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπ' όψη. Δεν είναι όποιος όποιος, είναι ο άρχοντας του παγόσμιου τραπεζικού κατεστημένου. Δείτε το βίντεο...
Ε, αφού το λέει και ο λόρδος Ρότσιλντ πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπ' όψη. Δεν είναι όποιος όποιος, είναι ο άρχοντας του παγόσμιου τραπεζικού κατεστημένου. Δείτε το βίντεο...
Η αποστασία στα χρόνια του Μνημονίου
Πολιτική
Η αποστασία στα χρόνια του Μνημονίου
Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ επιμένουν να κυβερνούν με 31% αθροιστικά και θέλουν να βγάλουν δικό τους Πρόεδρο της Δημοκρατίας προσθέτοντας "προθύμους" βουλευτές, κάποιοι από τους οποίους πιέζονται από το ένστικτο προσωπικής πολιτικής επιβίωσης και άλλοι προσδοκούν σε ανταλλάγματα εξουσίας
Με κεντρικό σύνθημα την περιβόητη "πολιτική σταθερότητα", επιχείρησαν οι Σαμαράς και Βενιζέλος, ματαίως, να υφαρπάξουν την ψήφο των πολιτών την προηγούμενη Κυριακή. Κι αμέσως μετά καταφεύγουν σε σχεδιασμούς και μεθοδεύσεις που συγκροτούν παρασκήνιο διάλυσης κομμάτων, μετακινήσεις βουλευτών με αντίτιμο την υπουργοποίηση και εκβιασμούς με στόχο να στηθεί νόθα προεδρική πλειοψηφία και να αποφευχθεί η προσφυγή στις κάλπες.
Πρόκειται για σκηνικό μεταμοντέρνου κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ επιμένουν να κυβερνούν με 31% αθροιστικά και θέλουν να βγάλουν δικό τους Πρόεδρο της Δημοκρατίας προσθέτοντας "προθύμους" βουλευτές, κάποιοι από τους οποίους πιέζονται από το ένστικτο προσωπικής πολιτικής επιβίωσης και άλλοι προσδοκούν σε ανταλλάγματα εξουσίας.
Η ΔΗΜ.ΑΡ. και προσωπικά ο Φ. Κουβέλης βρίσκονται στο επίκεντρο επιθετικών κινήσεων, με αιχμή κάθε βράδυ την τηλεοπτική διαπλοκή. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κινδυνεύουν να αποκτήσουν πλειοψηφία... ανεξάρτητων βουλευτών, καθώς μάλιστα, όπως καταγγέλλεται, χρησιμοποιείται και ο ΣΔΟΕ ως όχημα ανεξαρτητοποίησης. Η αποστασία έχει ως εμβρυουλκό το τρίγωνο της διαπλοκής (μνημονιακά κόμματα, κανάλια και τράπεζες) και καμουφλάρεται πίσω από ψευδώνυμες διεργασίες "ανασύνθεσης της Κεντροαριστεράς", που συνοδεύονται από παρασκήνιο εκβιασμών και υποσχέσεων.
Πανικόβλητο το κατεστημένο από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και τη διαφαινόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές, επιχειρεί να δορυφοροποιήσει όλες τις ενδιάμεσες δυνάμεις στο σύστημα Σαμαρά - Βενιζέλου. Ή διαφορετικά να τις απαξιώσει πολιτικά. Στη βάση αυτών των σχεδίων βρίσκεται η εκτίμηση ότι οι ευρωεκλογές επιβεβαίωσαν τις πολιτικές τάσεις ανατροπής που είχαν καταγραφεί τον Ιούνιο του 2012. Ο πολιτικός διπολισμός, αν και σε ποσοστά χαμηλά επί του παρόντος, αντανακλά τον κοινωνικό διπολισμό. Γι' αυτό προβλέπεται ότι θα αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος και μονιμότητα.
Στην πορεία προς τις εθνικές εκλογές θα διαμορφωθούν δύο αντικρουόμενα μπλοκ εξουσίας: το νεοφιλελεύθερο με κορμό τη Ν.Δ. και το μπλοκ κατά της λιτότητας και της πολιτικής διαφθοράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Το δίλημμα των πολιτικών συμμαχιών τίθεται τώρα στον διάσπαρτο ενδιάμεσο χώρο, που καλείται να επιλέξει μπλοκ. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος επείγονται να διαλύσουν τα "όμορα" σχήματα, δηλαδή στερούν από τα μικρότερα πολιτικά κόμματα το συνταγματικό δικαίωμά τους να αναστοχαστούν και να αποφασίσουν αυτόνομα και δημοκρατικά.
Οποιαδήποτε αναφορά στελεχών της ΔΗΜ.ΑΡ. για το ενδεχόμενο συζήτησης με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενοχοποιείται. Παρά την εκλογική συντριβή της, η ΔΗΜ.ΑΡ. διαθέτει αξιόλογα στελέχη και κοινωνική επιρροή, ενώ η ιστορικότητά της την κατατάσσει στην Αριστερά. Γι' αυτό άλλωστε ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων της του 2012 επέλεξε προχθές τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το αριστερό ίχνος επιχειρούν να εξαφανίσουν οι εργολάβοι της μνημονιακής Κεντροαριστεράς.
Η παρούσα Βουλή έχει απονομιμοποιηθεί πολιτικά. Αποδεικνύεται από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Φαίνεται με τη διάλυση κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή, αλλά και τη μη εκπροσώπηση κομμάτων που εμφανίστηκαν στις ευρωεκλογές. Περίπου εκατό βουλευτές, πολλοί από τους οποίους μετέχουν στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, λειτουργούν με συνείδηση διορισμένου. Η εκλογική επιρροή των κομμάτων τους έχει συντριβεί και αυτοί επιμένουν να διαμεσολαβούν ψηφοφόρους που ψηφίζουν τώρα άλλα κόμματα.
Μέσα σ' αυτό το σκηνικό, που μπορεί να προσλάβει απροσδιόριστες μορφές, το διάστημα μέχρι την προεδρική εκλογή δεν θα κυλήσει ούτε γραμμικά ούτε με προβλεπτό τρόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε το αυτονόητο: να μη δεσμευτεί η Ελλάδα με μονομερείς κυβερνητικές αποφάσεις για πρόσωπα, πολιτικές, καθώς και για τη διευθέτηση του χρέους, που συνιστά σπουδαίο εθνικό θέμα, απ' αυτά που το Σύνταγμα προβλέπει ως αιτία για την πρόωρη προσφυγή στις εκλογές.
Οι αποφάσεις γι' αυτά τα θέματα θα δεσμεύουν τη χώρα για αρκετά χρόνια μετά την αποχώρηση της παρούσας κυβέρνησης. Το αίτημα για εκλογές υπακούει στον δημοκρατικό κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν είναι αιώνια και δεν μπορεί να δεσμεύει τη χώρα, ιδιαίτερα μάλιστα όταν συγκροτείται με πλαστό και νόθο τρόπο.
Ο Σαμαράς προσποιείται ότι διαθέτει την αρχή της δεδηλωμένης. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!
Αυγή
Και εγένετο ΣΥΡΙΖΑ...
Και εγένετο
ΣΥΡΙΖΑ
Ήξερε πως
στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τίποτα, κάτι όμως έπρεπε να βρει και το βρήκε!
Με μισή καρδιά, αλλά το βρήκε!! Το όνομα αυτού ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι
αλήθεια πως όλοι μας, θέλαμε καλύτερη επίδοση από τον Συριζα, απ’ αυτήν που
τελικά κατάφερε!
Όχι φυσικά
για να μπει κι αυτός στο πάνθεον των «πρωταθλητών» της χώρας, που έτσι κι
αλλιώς μπήκε, αλλά επειδή δεν πάει άλλο!
Ξεκληρίζεται
ένας λαός! Διαλύεται μια χώρα! Δεν πάει άλλο!
Ας
προσπαθήσουμε να δούμε, αν γινόταν καλύτερα!
Το 2010,
ένας εγκάθετος απατεώνας με προδοτικά χαρακτηριστικά, σόκαρε ένα ολόκληρο
έθνος, με το απίστευτο άλμα του από το «λεφτά υπάρχουν», στο ΔΝΤ!
Τι πιο
φυσικό, από την άγρια ανατροπή ενός τέτοιου καθάρματος, την ίδια κιόλας μέρα;
Ξέρουμε όμως
καλά, πως τέτοια ανατροπή δεν έγινε και ξέρουμε ακόμα καλύτερα, τους λόγους που
δεν έγινε!
Αντίθετα, η
ανατροπή του έγινε λίγο καιρό αργότερα, όχι όμως απ’ τον λαό που
νομιμοποιούνταν για κάτι τέτοιο, αλλά από το «ιερατείο» των Βρυξελλών, που ήθελε
στη θέση του κάποιον καταλληλότερο, για να υλοποιήσει την γενοκτονία!
Το
«ιερατείο» μάλιστα, φρόντισε να βρει τους ΔΥΟ επόμενους υπηρέτες του, ώστε να
μακροημερεύσει και ολοκληρωθεί η γενοκτονία που είχε σχεδιάσει!
Ανέλαβε
λοιπόν ο πρώτος[Παπαδήμος] και ούτε τότε είχαμε ανατροπή!
Το αντίθετο
συνέβη, αφού αποσύρθηκαν από δρόμους και πλατείες οι χιλιάδες αυθόρμητοι
αγανακτισμένοι, που ένα σημαντικό μέρος απ’ αυτούς, μέσα από ένα κατάλληλο
φορέα θα είχε αποκτήσει οργάνωση, σχέδιο, όραμα και στόχους ιεραρχημένους.
Ο φορέας
αυτός αποδείχτηκε πως δεν υπήρχε και ο Παπαδήμος και τα «σκυλιά» του έκαναν
πάρτυ.
Τελικά ο
μόνος φορέας που ωφελήθηκε εκείνη την εποχή, ήταν η Χρυσή Αυγή!!
Η κόλαση
γινόταν τρόπος ζωής, για ολοένα και περισσότερους Έλληνες, αυτό όμως λίγο ενδιέφερε
τον δεύτερο εκλεκτό δωσίλογο των Βρυξελλών, τον Αντωνάκη Σαμαρά, που συνέχιζε
να πιπιλάει το μαντζούνι περί «λάθους μίγματος» και να μην κουράζεται να
υποδύεται το ρόλο του «αντιμνημονιακού»!
Έκανε τα
πάντα για να διαλύσει τον μεγάλο Θίασο, που συναποτελούσαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ,
ώστε να συνεχίσει μόνος τις θλιβερές παραστάσεις!
Τα κατάφερε
και οδεύσαμε προς τις εκλογές του Μάη του 2012.
Ένα μεγάλο
τμήμα του λαού όμως, ήξερε πολύ καλά που το πήγαινε ο Αντωνάκης Δέλτα και έψαξε
«όχημα» για να τον σταματήσει.
Ήξερε πως
στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τίποτα, κάτι όμως έπρεπε να βρει και το βρήκε!
Με μισή καρδιά, αλλά το βρήκε!!
Το όνομα
αυτού ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος όμως ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ;
«Παιδί» της
διάσπασης του «Κ»ΚΕ το 1968, που δεν
γύρισε ποτέ να κοιτάξει η κοινωνία, μέχρι το αλήστου μνήμης 1989!
Μεγάλωσε
λίγο τότε, χάρη και στο συνεταιρισμό που έκανε με το «Κ»ΚΕ, τα έκαναν μαζί
μαντάρα ως προς τις τακτικές, το «Κ»ΚΕ ξαναδιασπάστηκε και στην ανανεωτική
Αριστερά έμειναν προίκα ο τίτλος «Συνασπισμός» και αρκετά στελέχη!
Δεν άργησε
να επιστρέψει στις πολικές θερμοκρασίες, ως προς την απήχηση του στην Ελληνική
κοινωνία και παρά τις έντονες και προς τη σωστή κατεύθυνση «πινελιές», που του
πρόσθεσε ο Αλέκος Αλαβάνος, αυτή η απήχηση παρέμεινε πολύ περιορισμένη!
Βασικό
αρνητικό χαρακτηριστικό αυτού του πολιτικού χώρου, αποτέλεσαν διαχρονικά τα
στελέχη του!
Όχι γιατί
ήταν τα χειρότερα, το αντίθετο! Επειδή ήταν τα καλύτερα!!
Επειδή, από
καταβολής του, ο χώρος της Ανανεωτικής Αριστεράς, με όποιο όνομα, συγκέντρωνε
τη μεγάλη πλειοψηφία των καλύτερων μυαλών αυτής της χώρας και ως εκ τούτου και
οι διαδικασίες στο εσωτερικό του ήταν άκρως δημοκρατικές, σε αντίθεση με όλους
τους άλλους πολιτικούς σχηματισμούς!
Δύσκολα
εύρισκες Έλληνα πολίτη, να μη τους συμπαθεί!
Ελάχιστοι όμως
τους ψήφιζαν!! Σε σημείο μάλιστα, που οι άνθρωποι του Συνασπισμού, να
καταφεύγουν κατά περιόδους σε ψυχολογικά τερτίπια, του τύπου «κοιτάξτε μας στα
μάτια», για να καταφέρνουν με το ζόρι να μπαίνουν στη Βουλή!!
Βασική
αιτία; Η γλώσσα! Ναι φίλοι μου, η γλώσσα!
«Τι ωραία
που τα λέει;», θαύμαζε η νοικοκυρά και στις εκλογές ψήφιζε ΝΔ!
«Μόρφωση που
την έχει ο κερατάς!», ζήλευε ο μάστρο-Κώστας και έριχνε το «βόλι» στον
Παπανδρέου!
Γιατί;
Γιατί τους
άρεσαν αυτά που έλεγαν, αλλά δεν καταλάβαιναν!!
Μ’ αυτά και μ’
αυτά, φτάσαμε στον Μάη του 2012, αφού βέβαια προηγήθηκε η «μαγική» μετάβαση
στην ηγεσία, από τον Αλαβάνο στον Τσίπρα!
Άλλοι την
θεωρούν θετική και άλλοι αρνητική, δεν είναι όμως αυτό το θέμα μου σήμερα.
Ένα μεγάλο
τμήμα λοιπόν του λαού μας έκανε την επιλογή του και οι έμποροι της χώρας και οι
πάτρωνες τους στο εξωτερικό τη δική τους!
Πολέμησαν το
μικρό κόμμα με κάθε μέσο, μα ποιο πολύ την προσπάθεια των Ελλήνων να ξεφύγουν
από το στόμα του τέρατος!
Η νίκη τους
Πύρρειος, αφού το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιούνη, εξακοντίσθηκε στο
εκπληκτικό 27%! Εκπληκτικό για το συγκεκριμένο κόμμα, αλλά και για την εποχή!
Η γεύση που
μας έμεινε γλυκόπικρη, αλλά το μεγάλο πρόβλημα το είχαν τα στελέχη του
κόμματος, που κράταγαν στα χέρια το 27% και δεν ήξεραν τι να το κάνουν!
Όχι αγαπητοί
φίλοι, δεν είναι περίεργο ούτε μεμπτό!
Χρειάζεσαι το χρόνο σου για να μεταλλαχτείς από φιλολογικός σύλλογος
«Παρνασσός», σε κόμμα εξουσίας!
Χρόνος όμως
πολύς, στην πολιτική δεν υπάρχει και ακόμα περισσότερο στις συνθήκες που ζούμε!
Το τελευταίο
αποδείχτηκε στις πρόσφατες εκλογές, αν και είχε δείξει τα σημάδια του και
νωρίτερα.
Ναι
πράγματι, οι Ευρωεκλογές έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά, που δεν επιτρέπουν
τεράστια ποσοστά.
Ναι
πράγματι, οι ψήφοι μοιράζονται σε πολλούς σχηματισμούς, με χαλαρή διάθεση.
Ναι
πράγματι, είχαμε μεγάλη αποχή.
Η Χρυσή Αυγή
πήρε υπέρογκο ποσοστό και πάνω απ’ όλα, ο πόλεμος των τοκογλύφων, των εμπόρων
και των φεουδαρχών, ήταν χειρότερος και από το 2012!
Και όμως! Το
μόνο που δέχομαι σαν αιτιολογία είναι το τελευταίο κι αυτό όμως πρέπει να το
πάρουμε απόφαση, γιατί θα είναι παντοτινό!
Όσο για τα
άλλα;
Αν ζεις μέσα
στην κοινωνία, ξέρεις πολύ καλά πως η μεγάλη διασπορά των ψήφων, η αποχή και η τρομερή αύξηση των ποσοστών της
Χρυσής Αυγής, έχουν κοινές αιτίες και κατά πλειοψηφία κοινή δεξαμενή ψήφων!
Ψήφων που
προέρχονται από ανθρώπους απελπισμένους, αγανακτισμένους, θολωμένους,
θυμωμένους, που βλέπουν κάποιον [Συριζα] να τους κουνάει το χέρι από μακριά,
αλλά δεν τον ένοιωσαν ποτέ δίπλα τους!
Ακούν
κάποιον[Συριζα και πάλι] να κάνει αντιπολίτευση σ’ αυτούς που τους κατέστρεψε,
με τον ίδιο τρόπο και τους ίδιους κανόνες αστικής ευγένειας, όπως πριν!
Που το
δύσκολο λοιπόν, να ψηφίσουν ένα μικρό και χωρίς καμιά προοπτική κόμμα, έτσι και
μόνο για να αντιδράσουν;
Που το
δύσκολο, να γοητευτούν από τις «χειροπιαστές» αντιδράσεις, και την
«τσαμπουκαλεμένη» γλώσσα της Χρυσής Αυγής;
Γιατί να μην
απογοητευτούν από όλα τα κόμματα και να κάτσουν σπίτι ή να πάνε στη θάλασσα;
«Μα τι
θες;», θα με ρωτήσει πιθανόν κάποιος… «Να βγούμε και μεις στο δρόμο και να
δέρνουμε ανθρώπους ή να βρίζουμε σαν τους Χρυσαυγίτες»;
Όχι δεν θέλω
αυτό, το πρόβλημα όμως φίλοι μου, είναι και πάλι η γλώσσα!
Η γλώσσα που
δεν γίνεται κατανοητή ή δεν λέει αυτά που πρέπει να πει!
Λίγες μέρες
πριν, ο Χριστόφορος Βερναρδάκης έγραψε στο twitter, απλά και κατανοητά, πως οι
καναλάρχες με κυβέρνηση Συριζα, πρέπει να ξεχάσουν αυτά που ξέρουν, να
ετοιμαστούν να πληρώσουν τα τεράστια χρέη τους στο κράτος και να ετοιμαστούν
για καινούργιες αδειοδοτήσεις από μηδενική βάση!
Αυτή είναι η
γλώσσα που καταλαβαίνει ο κόσμος!
Ξεχυθείτε
λοιπόν φίλοι Συριζαίοι στις γειτονιές και στους τόπους δουλειάς και βρείτε
άνεργους και υπαμειβόμενους, γυναι απελπισμένους, νέους που δεν βλέπουν αύριο
και μιλήστε τους συγκεκριμένα!
<<Θα
σας δώσουμε αυτά, που θα πάρουμε από εκείνους>>.
Με ονόματα
και διευθύνσεις! Αν τα πιστεύετε! Αν όχι, καλά κάνετε και δεν τα λέτε!
Αν όμως
βασίζεστε στην έλλειψη εναλλακτικής λύσης και στην εξ ανάγκης ψήφιση σας από
τον λαό, κάνετε μεγάλο λάθος!
Γιατί
κυβέρνηση στη θέση των Σαμαροβενιζέλων μπορεί να γίνετε, χωρίς όμως λαό από
πίσω, ή γίνεστε σαν τα μούτρα τους ή πέφτετε!
kaistriotis.blogspot.gr
-------------------------
Σχόλιο από
Άνεμο Αντίστασης :
Απλά και
όμορφα, ο Χρήστος μας εξήγησε τι έγινε και τι πρέπει να γίνει για να πέσει η
κυβέρνηση των διαπλεκόμενων.
Ο Σύριζα
πλέον είμαστε εμείς και ακολουθώντας τις οδηγίες που μας δίνει το άρθρο θα
έρθουμε στην εξουσία.
Αφήστε τον
βολεμένο, δεν πρόκειται ποτέ να ψηφίσει Σύριζα και πλησιάστε τον εξαθλιωμένο
απλό πολίτη. Εξηγήστε του με απλά λόγια, καθώς τους έχουν περάσει την άποψη του
«όλοι ίδιοι είναι»,» και <<τι διαφορετικό θα κάνει ο σύριζα», <<
όλο το πασοκ είναι εκεί», <<είναι ανθέλληνες» κτλ.
Δείξτε τους
τον εαυτό σας και ρωτήστε τον αν πιστεύει όλα αυτά που του λένε για τον σύριζα
και, κατ επέκταση, για εσάς τον ίδιο.
Πολλά από τα
άκυρα,λευκά και μικρών αδιάφορων κομμάτων ψηφοδέλτια, είναι αυριανοί ψήφοι στον
ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί από αυτούς είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές,
τώρα έριξαν μια δειλή ματιά έξω από τα μαντριά και στις επόμενες εθνικές
εκλογές θα ελευθερωθούν.
RAMNOUSIA
Πηγή: το
πιτσιρίκι.gr
http://radicalrevolution-radical30.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)