Ο Όλυμπος σε 10 λεπτά!
Mount Olympus in 10 minutes
- YouTube
Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014
Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014
Γυναικείες φυλακές...
ENA
“ΚΛΕΙΣΤΟ’’ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Του Σταύρου Θεοδωράκη
Από όλα τα
παιδικά παραμύθια εμένα μου άρεσαν εκείνα με τους βασιλιάδες που ντυνόντουσαν
ζητιάνοι για να μάθουν πώς ζουν οι απλοί άνθρωποι. Στις εκλογές του 2004 είχα
ρωτήσει δημοσίως, από τηλεοράσεως δηλαδή, τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου αν
έχουν νιώσει ποτέ την ανάγκη να κυκλοφορήσουν μεταμφιεσμένοι ανάμεσα στον
κόσμο. Και οι δύο σχεδόν με αποπήραν λέγοντας πως ξέρουν πώς είναι η ζωή. Εγώ
αντέτεινα και τους είπα ότι δεν
μαθαίνεις τη ζωή από τους συμβούλους. Ούτε από «επιθεωρήσεις» του τύπου
«περιοδεία του αρχηγού στο χωριό σας».
Αλλά αυτά τα έχουμε ξαναπεί, σημασία έχει τώρα τι κάνουμε.
Βγαίνοντας από τη γυναικεία φυλακή Θηβών λίγο πριν απ' την πρωτοχρονιά ένιωσα ότι είχα αποφοιτήσει από άλλο ένα σχολείο. Από αυτά τα ειδικά σχολεία που μέσα σε 2-3 μέρες μπορούν να σου μάθουν όσα δεν σου έμαθαν δέκα βιβλία και τριάντα διαλέξεις. Ο κόσμος μας λοιπόν έχει πολύ αδικία. Δεν θα σας πω ότι στη φυλακή ανακάλυψα αθώες και άλλα τέτοια κλαψιάρικα. Θα σας πω όμως ότι στην φυλακή βρήκα γυναίκες με 5 -10- 15 χρόνια στην πλάτη τους επειδή έπιναν χασίς ή ηρωίνη και έσπρωχναν και μια δόση στο διπλανό τους πρεζάκι.
Αλλά αυτά τα έχουμε ξαναπεί, σημασία έχει τώρα τι κάνουμε.
Βγαίνοντας από τη γυναικεία φυλακή Θηβών λίγο πριν απ' την πρωτοχρονιά ένιωσα ότι είχα αποφοιτήσει από άλλο ένα σχολείο. Από αυτά τα ειδικά σχολεία που μέσα σε 2-3 μέρες μπορούν να σου μάθουν όσα δεν σου έμαθαν δέκα βιβλία και τριάντα διαλέξεις. Ο κόσμος μας λοιπόν έχει πολύ αδικία. Δεν θα σας πω ότι στη φυλακή ανακάλυψα αθώες και άλλα τέτοια κλαψιάρικα. Θα σας πω όμως ότι στην φυλακή βρήκα γυναίκες με 5 -10- 15 χρόνια στην πλάτη τους επειδή έπιναν χασίς ή ηρωίνη και έσπρωχναν και μια δόση στο διπλανό τους πρεζάκι.
Ορισμένοι
δικαστές από ό,τι φαίνεται ερμηνεύουν τους νόμους όχι με βάση τα ισχύοντα στη κοινωνία αλλά με
τις ιδεοληψίες τους και τις αγκυλώσεις τους. Πρόσφατα το δικαστήριο του Αιγαίου
έριξε ισόβια σε μια γυναίκα που είχε 2 γραμμάρια χασίς και πούλησε 10 και 12
γραμμάρια ηρωίνης σε δυο συγκατηγορούμενες της. Η ίδια λέει ότι δεν ήταν δική
της η ηρωίνη αλλά εγώ σας λέω ότι ας πούμε ότι ήταν. Είναι δυνατόν 20-30
γραμμάρια ουσιών να σημαίνουν ισόβια; Σε ποια ήπειρο ζούμε;
Και μετά
είναι η αδικία με τις αλλοδαπές. Είναι σαφές ότι φυλακίζονται πιο εύκολα και με
μεγαλύτερες ποινές από τις Ελληνίδες καθότι στις περισσότερες φορές
εμφανίζονται μόνες και απροστάτευτες στα δικαστήρια. Στη πτέρυγα με τις
μωρομάνες βρήκα Αφγανή μητέρα με τρία
παιδιά επειδή μπήκε παράνομα στη χώρα! Όπα!
Μην τρελαθούμε δηλαδή και εντελώς.
Από τους 128.000 (?) μετανάστες που πέρασαν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά εμείς βρήκαμε να φυλακίσουμε μια μάνα με 3 παιδιά! Ανάλογες αδικίες έχουμε και με τις τσιγγάνες οι οποίες επίσης υπερεκπροσωπούνται στη φυλακή. Και αν υπήρχε ένα αληθινά αριστερό ή τέλος πάντων κοινωνικά ευαισθητοποιημένο κίνημα με αυτά θα έπρεπε να ασχοληθεί και όχι με την προάσπιση των κεκτημένων διαφόρων συντεχνιών.
Από τους 128.000 (?) μετανάστες που πέρασαν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά εμείς βρήκαμε να φυλακίσουμε μια μάνα με 3 παιδιά! Ανάλογες αδικίες έχουμε και με τις τσιγγάνες οι οποίες επίσης υπερεκπροσωπούνται στη φυλακή. Και αν υπήρχε ένα αληθινά αριστερό ή τέλος πάντων κοινωνικά ευαισθητοποιημένο κίνημα με αυτά θα έπρεπε να ασχοληθεί και όχι με την προάσπιση των κεκτημένων διαφόρων συντεχνιών.
Η ανισότητα
που κυριαρχεί στην κοινωνία μας, το «μέσον», οι γνωριμίες, η εξουσία του
χρήματος, τα λαδώματα, όλα αυτά που συζητάμε δηλαδή, θα είχαν για τους
πολιτικούς μας ένα αληθινό πεδίο μελέτης – και δράσης – αν ήθελαν «να λερώσουν
λίγο τα χέρια τους». Αντί λοιπόν να παρακολουθούν τα καλοκαίρια ταχύρυθμα
μαθήματα στο Κολούμπια ή στην …Κούβα, να βρουν ένα τρόπο να μπουν 2-3 μέρες στη
φυλακή. Περισσότερα θα μάθουν. Αφήστε που στο διάδρομο μπορεί να ακούσουν
ξώφαλτσα και καμιά σοφή συμβουλή:
- Να ακούς διπλά και να μιλάς μονά.
- Να μην κρίνεις αν δεν τα γνωρίζεις όλα.
Και αν είναι τυχεροί θα γνώριζαν και την Ιωάννα, που θα τους διδάξει τι σημαίνει επανάσταση αλλά και τι σημαίνει συμμετοχή. Η πιο αντάρτισσα ίσως της φυλακής αυτή, που μου είπε «να τις γκρεμίσουμε», ήταν η ίδια που συμμετείχε παθιασμένα - και παρότρυνε και τις άλλες κρατούμενες να συμμετέχουν - στον ετήσιο χορό της φυλακής. Η διάθεση της δηλαδή να γκρεμίσει αυτό που την καταπίεζε δεν την εμπόδισε να απολαμβάνει και να βελτιώνει αυτό που ζούσε. Γι’ αυτό σας λέω πολιτικοί μου, βρείτε τρόπο να μπείτε μέσα και μην φοβάστε, δεν θα σας κρατήσουν.
- Να ακούς διπλά και να μιλάς μονά.
- Να μην κρίνεις αν δεν τα γνωρίζεις όλα.
Και αν είναι τυχεροί θα γνώριζαν και την Ιωάννα, που θα τους διδάξει τι σημαίνει επανάσταση αλλά και τι σημαίνει συμμετοχή. Η πιο αντάρτισσα ίσως της φυλακής αυτή, που μου είπε «να τις γκρεμίσουμε», ήταν η ίδια που συμμετείχε παθιασμένα - και παρότρυνε και τις άλλες κρατούμενες να συμμετέχουν - στον ετήσιο χορό της φυλακής. Η διάθεση της δηλαδή να γκρεμίσει αυτό που την καταπίεζε δεν την εμπόδισε να απολαμβάνει και να βελτιώνει αυτό που ζούσε. Γι’ αυτό σας λέω πολιτικοί μου, βρείτε τρόπο να μπείτε μέσα και μην φοβάστε, δεν θα σας κρατήσουν.
Πηγή: protagon.gr
Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014
Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης εξηγεί πως έγραψε το Άξιον Εστί!
«Όσο κι αν μπορεί να φανεί παράξενο, την αρχική αφορμή να γράψω το ποίημά
μου την έδωσε η διαμονή μου στην Ευρώπη τα χρόνια του '48 με '51. Ήταν τα
φοβερά χρόνια όπου όλα τα δεινά μαζί - πόλεμος, κατοχή, κίνημα, εμφύλιος -
δεν είχανε αφήσει πέτρα πάνω στη πέτρα.
Θυμάμαι την μέρα που κατέβαινα να μπω στο αεροπλάνο, ένα τσούρμο παιδιά που
παίζανε σε ένα ανοιχτό οικόπεδο. Το αυτοκίνητό μας αναγκάστηκε να σταματήσει
για μια στιγμή και βάλθηκα να τα παρατηρώ. Ήτανε κυριολεκτικά μες τα κουρέλια.
Χλωμά, βρώμικα, σκελετωμένα, με γόνατα παραμορφωμένα, με ρουφηγμένα πρόσωπα.
Τριγύριζαν μέσα στις τσουκνίδες του οικοπέδου ανάμεσα σε τρύπιες λεκάνες και σωρούς
σκουπιδιών.
Αυτή ήταν η τελευταία εικόνα που έπαιρνα από την Ελλάδα. Και αυτή, σκεπτόμουν,
ήταν η μοίρα του Γένους που ακολούθησε το δρόμο της Αρετής και πάλεψε αιώνες για να υπάρξει.
Πριν περάσουν 24 ώρες περιδιάβαινα στο Ουσί της Λωζάννης, στο μικρό δάσος
πλάι στη λίμνη. Και ξαφνικά άκουσα καλπασμούς και χαρούμενες φωνές. Ήταν τα
Ελβετόπαιδα που έβγαιναν να κάνουν την καθημερινή τους ιππασία. Αυτά που
από πέντε γενεές και πλέον, δεν ήξεραν τι θα πει αγώνας, πείνα, θυσία.
Ροδοκόκκινα, γελαστά, ντυμένα σαν πριγκηπόπουλα, με συνοδούς που φορούσαν
στολές με χρυσά κουμπιά, περάσανε από μπροστά μου και μ' άφησαν σε μια
κατάσταση που ξεπερνούσε την αγανάκτηση.
Ήτανε δέος μπροστά στην τρομακτική αντίθεση, συντριβή μπροστά στην τόση
αδικία, μια διάθεση να κλάψεις και να προσευχηθείς περισσότερο, παρά να
διαμαρτυρηθείς και να φωνάξεις. Ήτανε η δεύτερη φορά στη ζωή μου - η πρώτη
ήτανε στην Αλβανία - που έβγαινα από το άτομό μου, και αισθανόμουν όχι απλά
και μόνο αλληλέγγυος, αλλά ταυτισμένος κυριολεκτικά με τη φυλή μου. Και το
σύμπλεγμα κατωτερότητας που ένιωθα, μεγάλωσε φτάνοντας στο Παρίσι.
Δεν είχε περάσει πολύς καιρός από το τέλος του πολέμου και τα πράγματα
ήταν ακόμη μουδιασμένα. Όμως τι πλούτος και τι καλοπέραση μπροστά σε μας!
Και τι μετρημένα δεινά επιτέλους μπροστά στα ατελείωτα τα δικά μας!
Δυσαρεστημένοι ακόμα οι Γάλλοι που δεν μπορούσαν να 'χουν κάθε μέρα το
μπιφτέκι και το φρέσκο τους βούτυρο, δυσανασχετούσαν.
Υπάλληλοι, σωφέρ, γκαρσόνια, με κοιτάζανε βλοσυρά και μου λέγανε: εμείς
περάσαμε πόλεμο, Κύριε! Κι όταν καμιά φορά τολμούσα να ψιθυρίσω ότι ήμουν
Έλληνας κι ότι περάσαμε κι εμείς πόλεμο, με κοιτάζανε παράξενα: α, κι εσείς έ;
Καταλάβαινα ότι ήμασταν αγνοημένοι από παντού και τοποθετημένοι στην άκρη-άκρη
ενός χάρτη απίθανου. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας και η δεητική διάθεση, με
κυρίευαν πάλι. Ξυπνημένες μέσα παλαιές ενστικτώδεις διαθέσεις άρχισαν να
αναδεύονται και να ξεκαθαρίζουν.
Η παραμονή μου στην Ευρώπη με έκανε να βλέπω πιο καθαρά το δράμα του τόπου
μας. Εκεί αναπηδούσε πιο ανάγλυφο το άδικο που κατάτρεχε τον ποιητή.
Σιγά-σιγά αυτά τα δύο ταυτίστηκαν μέσα μου. Το επαναλαμβάνω, μπορεί να
φαίνεται παράξενο, αλλά έβλεπα καθαρά ότι η μοίρα της Ελλάδας ανάμεσα στα
άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους -
και βέβαια εννοώ τους ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας.
Αυτό ήταν ο πρώτος σπινθήρας, ήταν το πρώτο εύρημα. Και η ανάγκη που ένιωθα
για μια δέηση, μου 'δωσε ένα δεύτερο εύρημα. Να δώσω, δηλαδή, σ' αυτή τη
διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας.
Κι έτσι γεννήθηκε το «Άξιον Εστί».
--
@Radical30
Τίνος είναι βρε γυναίκα το παιδί;
Τα μάθατε τα νέα; Έχουμε γεννητούρια. Το είπε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός: «Γεννιέται μια νέα Ελλάδα». Ρε συ, έχει γούστο να υπονοεί ότι αυτός είναι ο πατέρας. Να δεις που εκεί θα το πάει στο τέλος. «Αλίμονο στους νέους», που έλεγε κι εκείνη η παλιά ταινία με τον Χορν. Θα ζήσουν σε μια χώρα που θα έχει πατέρα τον Σαμαρά και μπάρμπα τον Άδωνι. Αν θα υπάρχουν νέοι σε αυτή την Ελλάδα.
Εν τω μεταξύ, κοίτα να δεις τώρα πώς τα φέρνει η ζωή - με «ζήτα» μικρό, όχι η Κωνσταντοπούλου. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γεννηθεί καμιά εικοσαριά νέες Ελλάδες - πράγμα εντελώς φυσικό και αναμενόμενο όταν κάθε πρωθυπουργός, που σέβεται τον εαυτό του, ξέρετε τι κάνει…
Αλλά αυτή που θα γεννήσει ο Σαμαράς θα έχει, η κακομοίρα, πρόβλημα πατρότητας προτού καν δει το φως - αυτό στο βάθος του τούνελ. Διότι μπορεί να εμφανίζεται ο Πρωθυπουργός ως γεννήτορας, αλλά εδώ είμαστε και θα δούμε ότι θα διεκδικήσει την πατρότητα και ο Βενιζέλος. «Από πού, ρε μάγκα, είναι δικό σου το παιδί, εμείς μπρίκια κολλάμε;». «Τίνος είναι, βρε γυναίκα, το παιδί;» που έλεγε και το κατοχικό τραγούδι - και, προς Θεού, όχι συνειρμοί.
Τώρα, εδώ που τα λέμε, τα δίκια του τα έχει ο Μπένι. Μπορεί να μην κατάφερε να γεννήσει ένα νέο ΠΑΣΟΚ, αλλά με την τρόικα αυτός κοιμήθηκε πρώτος – από την εποχή που ο Σαμαράς το έπαιζε δύσκολος. «Σίγα μην πάω εγώ με αυτήν…», έλεγε στα Ζάππεια.
Αλλά μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λες. Ο μεγάλος ντύθηκε γαμπρός και τώρα εμφανίζεται και ως υπερήφανος πατέρας. Να του ζήσει το παιδί. Αλλά είναι όντως παιδί; Σαν τερατάκι δείχνει!!!
protagon.gr
Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014
Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014
▶ Validation (greek subtitles) - YouTube
▶ Validation (greek subtitles)
Ένα υπέροχο μήνυμα τρυφερότητας, ανθρωπιάς, αισιοδοξίας, ελπίδας και αγάπης.
Χαμογελάστε, παρακαλώ...
- YouTube
Ένα υπέροχο μήνυμα τρυφερότητας, ανθρωπιάς, αισιοδοξίας, ελπίδας και αγάπης.
Χαμογελάστε, παρακαλώ...
- YouTube
▶ ΚΟΜΜΕΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ.mp4 - YouTube
▶ ΚΟΜΜΕΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ.
Δημοσιεύθηκε στις 15 Μάρ 2012
mp4 - YouTube
Δημοσιεύθηκε στις 15 Μάρ 2012
Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΛΙΑΝΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΔΕ ΒΓΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ....
ΤΟ ΟΛΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕ ΜΕΓΕΘΟΣ 631 ΜΒ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ FORMAT MPEG-4....
https://rapidshare.com/files/37150076...
https://rapidshare.com/files/17111855...
https://rapidshare.com/files/24114402...
https://rapidshare.com/files/14664416...
ΤΟ ΟΛΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕ ΜΕΓΕΘΟΣ 631 ΜΒ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ FORMAT MPEG-4....
https://rapidshare.com/files/37150076...
https://rapidshare.com/files/17111855...
https://rapidshare.com/files/24114402...
https://rapidshare.com/files/14664416...
mp4 - YouTube
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)