Σάββατο 27 Ιουλίου 2013
Η οικονική πραγματικότητα...
Περί εικονικής πραγματικότητας...
Η επίσκεψη του Γερμανού υπουργού Οικονομικών στην Αθήνα δεν προσέφερε τελικά τίποτε ουσιαστικό στην προσπάθεια της χώρας μας για ταχύτερη έξοδο από την κρίση. Οι φόβοι που εκφράσαμε την περασμένη εβδομάδα για τον προεκλογικό χαρακτήρα του ταξιδιού του επιβεβαιώθηκαν πλήρως. Η Ελλάδα, όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει, χρησιμοποιήθηκε από τον κ. Σόιμπλε αποκλειστικά και μόνον ως «φόντο» για την προβολή του στο εσωτερικό της χώρας του, ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης του Σεπτεμβρίου.
Μίλησε δηλαδή στους Ελληνες για να ακούσουν οι Γερμανοί ψηφοφόροι. Και γι’ αυτό οι τοποθετήσεις του στα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη βιωσιμότητα του χρέους μας, την ανάπτυξη της οικονομίας μας, την έξοδό μας από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης, αλλά και τις γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα, όχι μόνο δεν έπεισαν τους πολίτες για την ορθότητα του γερμανικού «δρόμου» που έχει επιβληθεί στον ευρωπαϊκό Νότο, αλλά αντίθετα μάλιστα ενίσχυσαν την ήδη έντονη ανησυχία ότι η πολιτική που μας έχει υπαγορεύσει το Βερολίνο είναι απολύτως αδιέξοδη.
ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ συνέβαλε δυστυχώς και ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε την επίσκεψη του Γερμανού αξιωματούχου η ελληνική κυβέρνηση. Οπως ακριβώς είχε πράξει και όταν ήρθε στην Αθήνα η καγκελάριος Μέρκελ, έτσι και τώρα δημιούργησε μια εικονική πραγματικότητα βολική για τον προσκεκλημένο της, αλλά όχι και για τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας, υπέρ των οποίων όφειλε να διαπραγματευθεί.
Ο κ. Σόιμπλε δεν είδε την Αθήνα της κρίσης. Πέρασε με ταχύτητα 130 χιλιομέτρων από τους έρημους και αστυνομοκρατούμενους για την περίσταση δρόμους της και μέσα σε λίγα λεπτά είχε φθάσει από την VIP αίθουσα του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» στην πολυτελή σουίτα του Hilton όπου φιλοξενήθηκε. Και στη συνέχεια με την ίδια ταχύτητα, που δεν επιτρέπει ούτε καν... οπτική επαφή με την εθνική μας κατάθλιψη και μιζέρια, βρέθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, απέναντι από τον ειδυλλιακό Εθνικό Κήπο, για τις συζητήσεις του με τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς. Στο ενδιάμεσο των πολιτικών επαφών συνάντησε επιχειρηματίες και δημοσιογράφους. Ούτε έναν απλό πολίτη...
Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ υπουργός Οικονομικών δεν είδε στην Αθήνα τίποτε από αυτά που έχει προκαλέσει η πολιτική του. Δεν είδε τα σημάδια της φτώχειας και της ανεργίας, δεν είδε τους δυστυχισμένους συμπολίτες μας που ψάχνουν για τροφή στους κάδους των απορριμμάτων, ούτε αυτούς που επιβιώνουν χάρη στα συσσίτια των δήμων και της εκκλησίας, δεν είδε τα λουκέτα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ούτε τα κλειστά καταστήματα στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους, δεν είδε τη θλίψη και την απελπισία στα πρόσωπα των ανθρώπων, ούτε τις ειδήσεις για τις καθημερινές αυτοκτονίες. Και προφανώς πιστεύει, αν κρίνουμε από τις δηλώσεις του, ότι στην Ελλάδα όλα κινούνται και λειτουργούν με τον ιδανικό τρόπο που ο ίδιος περιγράφει στις κατά καιρούς συνεντεύξεις του απέναντι σε προσεκτικά επιλεγμένους δημοσιογράφους φιλικών του μέσων ενημέρωσης.
Στις ίδιες αυτές συνεντεύξεις, στις οποίες αποκαλεί το μνημόνιο που επέβαλε στη χώρα μας... «πρόγραμμα», χωρίς να διευκρινίζει βέβαια ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για «πρόγραμμα» ενίσχυσης της γερμανικής επιρροής στην Ελλάδα και για «πρόγραμμα» αφαίμαξης της ελληνικής οικονομίας από τους δανειστές της.
ΒΕΒΑΙΑ, αν θέλουμε να είμαστε στοιχειωδώς ειλικρινείς, ο κίνδυνος της εικονικής πραγματικότητας, μέσα στην οποία κινήθηκε ο κ. Σόιμπλε κατά την ολιγόωρη παραμονή του στην Αθήνα, απειλεί σήμερα και την ελληνική κοινωνία. Η αποκλειστική αναφορά στις υπαρκτές και μεγάλες γερμανικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της χώρας μας ενέχει τον κίνδυνο να ξεχάσουμε τις δικές μας.
Αν για παράδειγμα οι Γερμανοί -όπως εύστοχα με ρώτησε προχθές ο αγαπητός φίλος Αν. Λαυρέντζος- άλλαζαν στάση και έδιναν όλα τα χρήματα που μας χρωστούν από την περίοδο της κατοχής, τι έχει αλλάξει σήμερα στην Ελλάδα από όσα μας οδήγησαν στη χρεωκοπία, ώστε να ελπίζουμε βάσιμα στην έναρξη μιας νέας, καλύτερης πορείας; Εχει γίνει πολιτική κάθαρση; Εχει ανανεωθεί σε πρόσωπα και ιδέες το πολιτικό μας σύστημα; Εχει παταχθεί η διαφθορά; Εχει αντιμετωπισθεί η γραφειοκρατία; Εχει αναδιαρθρωθεί το ελληνικό κράτος; Εχει αλλάξει η νοοτροπία της ευκολίας, του βολέματος και της «κομπίνας» που επικρατεί σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας; Και κυρίως: Εχει διαμορφωθεί ένα εθνικό αναπτυξιακό όραμα; Εχει συγκροτηθεί ένα ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό εθνικό σχέδιο, με ευρεία πολιτική και λαϊκή αποδοχή, για την έξοδο της χώρας από τη βαθειά και πολύπλευρη κρίση;
Τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, ας τις δώσει ο καθένας από εμάς ξεχωριστά. Μήπως και συνειδητοποιήσουμε, ότι πρέπει να δώσουμε στη συνέχεια όλοι μαζί την εθνική μας απάντηση στην ύφεση, την ανεργία, τη φτώχεια, τη μιζέρια...
Γράφει ο Νίκος Χατζηνικολάου
Λιντς, Πεν, Σάραντον προς Ερντογάν: Είσαι δικτάτορας
Επιστολή με την οποία καταδικάζουν την βίαιη καταστολή από τις τουρκικές αρχές των διαδηλώσεων στο πάρκο Γκεζί, έστειλε μια ομάδα διεθνώς καταξιωμένων καλλιτεχνών και επιστημόνων, με παραλήπτη τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, περιγράφοντας την τουρκική κυβέρνηση ως "δικτατορικό καθεστώς"..
Η ολοσέλιδη επιστολή, δημοσιεύτηκε χθες στη βρετανική εφημερίδα The Times. Οι υπογράφοντες, συμπεριλαμβανομένων προσώπων γνωστών για το ακτιβιστικό τους έργο, όπως οι Σον Πεν, Σούζαν Σάραντον, Μπεν Κίγκσλεϊ και ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Λιντς, περιέγραψαν την τουρκική κυβέρνηση ως «δικτατορικού καθεστώτος» και επέκριναν την ανυποχώρητη στάση του Ερντογάν σχετικά με τις απαιτήσεις των διαδηλωτών.
Οι εντολές του πρωθυπουργού «οδήγησαν στο θάνατο πέντε αθώων νέων», αναφέρει η επιστολή, προσθέτοντας ότι θα έπρεπε να κληθεί να λογοδοτήσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σχετικά με την ωμή χρήση βίας των αστυνομικών. Συνέκριναν επίσης τις αντι-διαδηλώσεις που διοργάνωσε το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στις ετήσιες συγκεντρώσεις της Νυρεμβέργης που οργανώθηκε από τους Ναζί.
«Λίγες μόνο ημέρες μετά την εκκαθάριση της πλατείας Ταξίμ και του πάρκου Γκεζί , βασισμένοι στη χρήση ανείπωτης ωμής βίας, πραγματοποιήσατε μια συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη, που θυμίζει το Ράλλυ της Νυρεμβέργης, με πλήρη περιφρόνηση για τους πέντε νεκρούς, το μόνο έγκλημα των οποίων ήταν να αντιταχθούν στη δικτατορική εξουσία σας» ανέφερε η επιστολή.
Τονίζει επίσης, ότι περισσότεροι δημοσιογράφοι φυλακίστηκαν στην Τουρκία παρά στο Ιράν και την Κίνα μαζί. «Επιπλέον, περιγράψατε αυτούς τους διαδηλωτές ως πλιατσικολόγους, αλήτες και χούλιγκαν, ισχυριζόμενοι πως επρόκειτο για ξένους τρομοκράτες. Ενώ στην πραγματικότητα, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από νέους που επιδίωκαν να παραμείνει η Τουρκία μια Λαϊκή Δημοκρατία, όπως είχε σχεδιάσει ο ιδρυτής της Κεμάλ Ατατούρκ» συνεχίζει η επιστολή.
Ο Άντριου Μάγκο, ο βιογράφος του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και Φαζίλ Σάι, ο Τούρκος πιανίστας, που πρόσφατα καταδικάστηκε για βλασφημία επειδή τουίταρε φράσεις από γνωστό ποίημα, ήταν επίσης μεταξύ των υπογραφόντων.
Άλλοι υπογράφοντες ήταν: Ο Ιρλανδός νομπελίστας Έντνα Ο'Μπράιαν, ο Βρετανός βουλευτής των Συντηρητικών Τζέρεμι Κόρμπιν, η Βρετανίδα ηθοποιός Βανέσα Ρεντγκρέιβ, ο Βρετανός σκηνοθέτης με τουρκική καταγωγή Φουάντ Καβούρ και η Αμερικανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας Κλερ Μπερλίνσκι.
Έθνος
Περί Τσίπρα και Μάρτενς
(
Ηταν ένα σοκ: το να αμφισβητείται κάτι με αυτό τον τρόπο, μπροστά σε ακροατήριο και με απολυτότητα, ενώ ήταν γνωστό σε οποιονδήποτε είχε παρακολουθήσει με στοιχειώδη επάρκεια την πορεία των πραγμάτων είναι κάτι, αν μη τι άλλο, παράδοξο... Ευτυχώς, η τεχνολογία έδωσε επί τόπου τη λύση: στο διαδίκτυο ήταν διαθέσιμες πλήθος δηλώσεις της Γερμανίδας Καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ εκείνης της εποχής, των αρχών του 2010, με τις οποίες δήλωνε, πριν κλείσουν οι συμφωνίες, ότι αυτές δεν θα προχωρήσουν αν δεν εμπλακεί το ΔΝΤ και, αμέσως μετά, ότι θεωρούσε αυτή την εμπλοκή προσωπική της επιτυχία – ακόμα και σε συνέντευξή της στη γαλλική Μοντ είπε ακριβώς αυτό. Βρέθηκαν επί τόπου, παρουσιάστηκαν την ίδια στιγμή, αλλά, έστω κάποια αυτοκριτική για το ολίσθημα δεν ακούστηκε…
Ολα αυτά, επίσης μπορεί να τα βρει ακόμα και σήμερα κανείς πολύ εύκολα στο διαδίκτυο, κάτι που έχει διπλό ενδιαφέρον αν συνυπολογιστεί ότι σήμερα οι Γερμανοί, δια στόματος Σόιμπλε και όχι μόνον, έχουν εκφράσει πια τη θέση ότι το ΔΝΤ πρέπει να φύγει από την Ευρώπη, στην οποίο οι ίδιοι το έφεραν όταν αυτό τους εξυπηρετούσε. Τώρα, απλώς δεν τους εξυπηρετεί πια.
Το δεύτερο σημείο, αφορά τις κρίσεις που έγιναν εκείνη την ημέρα από τον κ. Μάρτενς για τον κ. Τσίπρα, όπως, λ.χ. η άποψή του ότι «…αν ρωτήσεις 5 οικονομολόγους θα έχεις έξι απόψεις και πάντα θα βρεις έναν οικονομολόγο να παρουσιάσει ως εύλογο οτιδήποτε, ακόμα και ο κ. Τσίπρας πιθανότητα θα βρει ακαδημαϊκούς που θα βρουν τις ιδέες του λογικές, ίσως όχι στην Ευρώπη, αλλά στο πανεπιστήμιο της Αβάνας ή της Πιονγκ Γιανγκ, θα βρει ανθρώπους που πιστεύουν ότι έχει μια λογική οικονομική πολιτική». Λίγο πριν, είχε εκφραστεί εκεί και η άποψη ότι ακόμα κι αν σε μισούν 11 εκατομμύρια στην Ευρώπη, μπορείς ακόμα να τα καταφέρεις…
Παρά τα όσα κατά καιρούς λέγονται, οι δημοσιογράφοι, όταν η δουλειά τους δεν είναι απλώς να μεταδίδουν ένα ρεπορτάζ που είναι πάντοτε καθήκον να το πράττουν «ξερά», αλλά εκφράζουν θέσεις αρθρογραφώντας ή μιλώντας σε κοινό, οφείλουν, πρέπει να έχουν άποψη και να αναλαμβάνουν την ευθύνη της. Αλλά οφείλουν επίσης να τη στηρίζουν σε γεγονότα. Οφείλουν να γνωρίζουν για τι μιλούν, ειδικά όταν κάνουν κριτικές παρεμβάσεις σε λεχθέντα άλλων. Το ίδιο συμβαίνει όταν σε σχετικά ζητήματα υπάρχουν και μιλούν οΚρούγκμαν, στον οποίο αναφέρθηκε ο κ. Μάρτενς, ή ο Στίγκλιτς και πλήθος άλλοι διεθνούς εμβέλειας οικονομολόγοι που λένε εδώ και τέσσερα χρόνια πράγματα μη αρεστά στη γερμανική πολιτική και που, τελευταία φορά που το είχα κοιτάξει, δεν δίδασκαν στη Βόρεια Κορέα…
Επίσης, οι δημοσιογράφοι οφείλουν να σέβονται τους θεσμούς και τα πρόσωπα που τους εκφράζουν, είτε τους αρέσουν είτε όχι, ακόμα περισσότερο όταν μιλούν για άλλες χώρες και άλλους λαούς που βιώνουν μάλιστα τέτοιου είδους κρίσεις, στις οποίες δε οι χώρες τους διαδραματίζουν, αν μη τι άλλο, λίαν αμφιλεγόμενο ρόλο. Και πάντως, όταν δεν το κάνουν, πρέπει τουλάχιστον να το δηλώνουν και να το παραδέχονται… Κι αυτό δεν έχει να κάνει με το αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με τον κ. Τσίπρα ή όποιον άλλο πολιτικό. Εχει να κάνει με το σεβασμό σε ένα τόπο και στο πολίτευμά του. Γιατί αν θέλει να είναι κανείς σκωπτικός με τέτοιου είδους τρόπο, είναι πάρα πολλά αυτά που μπορεί να πει για πολλούς στη γερμανική πολιτική σκηνή, κάτι που δεν πρέπει να συμβαίνει και, τουλάχιστον ο υπογράφον ουδέποτε έπραξε…
Τέλος, μια κάποια ευθυκρισία δεν βλάπτει: έστω και υπό τύπον αστεισμού, αν πρόκειται περί αυτού, πρέπει να αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν ένα πρόσωπο είναι «μισητό» από 11 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη – αν υποτεθεί ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο – ε, ίσως, τελικά, με την πολιτική που αυτό το πρόσωπο ασκεί είναι που κάτι δεν πάει καλά… Και τα 11 αυτά εκατομμύρια, που ίσως πια είναι, αν είναι, πολύ περισσότερα, οφείλει ο καθένας μας να τα σέβεται… Γιατί ίσως αυτό πια δεν είναι Ευρώπη, αλλά κάτι εντελώς άλλο…
Πηγή: Βήμα
Περί Τσίπρα και Μάρτενς, του Γ. Μαλούχου
Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας / FosPhotos
Ας επιτραπεί σήμερα μία αναφορά σε πρώτο πρόσωπο, καθώς δεν γίνεται αλλιώς: πρόκειται περί πρωτογενούς μαρτυρίας. Δεν ήμουν παρών ώστε να γνωρίζω τι ακριβώς συνέβη στο επεισόδιο που ξέσπασε μεταξύ του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα και του Γερμανού δημοσιογράφου της FAZ Μίχαελ Μάρτενς, όταν ο πρώτος έδιωξε τον δεύτερο από το γραφείο του κατά τη διάρκεια μίας συνέντευξης.
Το πρώτο σημείο ήταν όταν μετά το τέλος της ομιλίας μου, στην οποία αναφέρθηκα στη γερμανική Ευρώπη που χτίζει το Βερολίνο, ο Γερμανός συνάδελφος έλαβε το λόγο για να διαψεύσει κατηγορηματικά ένα συγκεκριμένο σημείο της: τη θέση ότι η Γερμανία ήταν εκείνη που επέβαλε την εμπλοκή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα «σωτηρίας». Η διάψευση ήρθε με τόσο αποφασιστικό – και αυτόκλητο - τρόπο που δημιούργησε εύλογα σε μεγάλο μέρος του ακροατηρίου (πολλοί ήταν οι παρόντες και το θυμούνται) την εντύπωση ότι το Βερολίνο ουδεμία σχέση είχε με την εν λόγω εμπλοκή, ότι αυτή η αναφορά ήταν αυθαίρετη και παντελώς λανθασμένη…Ημουν όμως παρών σε συζήτηση που πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου ένα χρόνο, τον Ιούνιο του 2012, στο Ιδρυμα Καραμανλή, ως ένας εκ των ομιλητών, μαζί με τον Γερμανό συνάδελφο. Και υπάρχουν δύο σημεία τα οποία πρέπει να αναφερθούν από εκείνη την εκδήλωση – το σχετικό βίντεο προς πιστοποίησή τους βρίσκεται ολόκληρο διαθέσιμο στο διαδίκτυο και είναι πολύ εύκολο να το δει ο οποιοσδήποτε επιθυμεί.
Ηταν ένα σοκ: το να αμφισβητείται κάτι με αυτό τον τρόπο, μπροστά σε ακροατήριο και με απολυτότητα, ενώ ήταν γνωστό σε οποιονδήποτε είχε παρακολουθήσει με στοιχειώδη επάρκεια την πορεία των πραγμάτων είναι κάτι, αν μη τι άλλο, παράδοξο... Ευτυχώς, η τεχνολογία έδωσε επί τόπου τη λύση: στο διαδίκτυο ήταν διαθέσιμες πλήθος δηλώσεις της Γερμανίδας Καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ εκείνης της εποχής, των αρχών του 2010, με τις οποίες δήλωνε, πριν κλείσουν οι συμφωνίες, ότι αυτές δεν θα προχωρήσουν αν δεν εμπλακεί το ΔΝΤ και, αμέσως μετά, ότι θεωρούσε αυτή την εμπλοκή προσωπική της επιτυχία – ακόμα και σε συνέντευξή της στη γαλλική Μοντ είπε ακριβώς αυτό. Βρέθηκαν επί τόπου, παρουσιάστηκαν την ίδια στιγμή, αλλά, έστω κάποια αυτοκριτική για το ολίσθημα δεν ακούστηκε…
Ολα αυτά, επίσης μπορεί να τα βρει ακόμα και σήμερα κανείς πολύ εύκολα στο διαδίκτυο, κάτι που έχει διπλό ενδιαφέρον αν συνυπολογιστεί ότι σήμερα οι Γερμανοί, δια στόματος Σόιμπλε και όχι μόνον, έχουν εκφράσει πια τη θέση ότι το ΔΝΤ πρέπει να φύγει από την Ευρώπη, στην οποίο οι ίδιοι το έφεραν όταν αυτό τους εξυπηρετούσε. Τώρα, απλώς δεν τους εξυπηρετεί πια.
Το δεύτερο σημείο, αφορά τις κρίσεις που έγιναν εκείνη την ημέρα από τον κ. Μάρτενς για τον κ. Τσίπρα, όπως, λ.χ. η άποψή του ότι «…αν ρωτήσεις 5 οικονομολόγους θα έχεις έξι απόψεις και πάντα θα βρεις έναν οικονομολόγο να παρουσιάσει ως εύλογο οτιδήποτε, ακόμα και ο κ. Τσίπρας πιθανότητα θα βρει ακαδημαϊκούς που θα βρουν τις ιδέες του λογικές, ίσως όχι στην Ευρώπη, αλλά στο πανεπιστήμιο της Αβάνας ή της Πιονγκ Γιανγκ, θα βρει ανθρώπους που πιστεύουν ότι έχει μια λογική οικονομική πολιτική». Λίγο πριν, είχε εκφραστεί εκεί και η άποψη ότι ακόμα κι αν σε μισούν 11 εκατομμύρια στην Ευρώπη, μπορείς ακόμα να τα καταφέρεις…
Παρά τα όσα κατά καιρούς λέγονται, οι δημοσιογράφοι, όταν η δουλειά τους δεν είναι απλώς να μεταδίδουν ένα ρεπορτάζ που είναι πάντοτε καθήκον να το πράττουν «ξερά», αλλά εκφράζουν θέσεις αρθρογραφώντας ή μιλώντας σε κοινό, οφείλουν, πρέπει να έχουν άποψη και να αναλαμβάνουν την ευθύνη της. Αλλά οφείλουν επίσης να τη στηρίζουν σε γεγονότα. Οφείλουν να γνωρίζουν για τι μιλούν, ειδικά όταν κάνουν κριτικές παρεμβάσεις σε λεχθέντα άλλων. Το ίδιο συμβαίνει όταν σε σχετικά ζητήματα υπάρχουν και μιλούν οΚρούγκμαν, στον οποίο αναφέρθηκε ο κ. Μάρτενς, ή ο Στίγκλιτς και πλήθος άλλοι διεθνούς εμβέλειας οικονομολόγοι που λένε εδώ και τέσσερα χρόνια πράγματα μη αρεστά στη γερμανική πολιτική και που, τελευταία φορά που το είχα κοιτάξει, δεν δίδασκαν στη Βόρεια Κορέα…
Επίσης, οι δημοσιογράφοι οφείλουν να σέβονται τους θεσμούς και τα πρόσωπα που τους εκφράζουν, είτε τους αρέσουν είτε όχι, ακόμα περισσότερο όταν μιλούν για άλλες χώρες και άλλους λαούς που βιώνουν μάλιστα τέτοιου είδους κρίσεις, στις οποίες δε οι χώρες τους διαδραματίζουν, αν μη τι άλλο, λίαν αμφιλεγόμενο ρόλο. Και πάντως, όταν δεν το κάνουν, πρέπει τουλάχιστον να το δηλώνουν και να το παραδέχονται… Κι αυτό δεν έχει να κάνει με το αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με τον κ. Τσίπρα ή όποιον άλλο πολιτικό. Εχει να κάνει με το σεβασμό σε ένα τόπο και στο πολίτευμά του. Γιατί αν θέλει να είναι κανείς σκωπτικός με τέτοιου είδους τρόπο, είναι πάρα πολλά αυτά που μπορεί να πει για πολλούς στη γερμανική πολιτική σκηνή, κάτι που δεν πρέπει να συμβαίνει και, τουλάχιστον ο υπογράφον ουδέποτε έπραξε…
Τέλος, μια κάποια ευθυκρισία δεν βλάπτει: έστω και υπό τύπον αστεισμού, αν πρόκειται περί αυτού, πρέπει να αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν ένα πρόσωπο είναι «μισητό» από 11 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη – αν υποτεθεί ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο – ε, ίσως, τελικά, με την πολιτική που αυτό το πρόσωπο ασκεί είναι που κάτι δεν πάει καλά… Και τα 11 αυτά εκατομμύρια, που ίσως πια είναι, αν είναι, πολύ περισσότερα, οφείλει ο καθένας μας να τα σέβεται… Γιατί ίσως αυτό πια δεν είναι Ευρώπη, αλλά κάτι εντελώς άλλο…
Πηγή: Βήμα
Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013
FAQ από τον Στουρνάρα για τον Στουρνάρα
Φωτογραφία: Φίλιππος Μεσσίνης/ FosPhotos
Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας τοποθετείται μέσω ενός άτυπου κειμένου αναφορικά με τρέχοντα θέματα οικονομικής πολιτικής, εν μέσω πληροφοριών από το παρασκήνιο που θέλουν μεσοπρόθεσμα την κυβέρνηση να επιρρίπτει αποκλειστικά τις ευθύνες στον ίδιο για την αποτυχία του συγκεκριμένου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Ο «τσάρος» αναφέρεται και στο θέμα το οποίο ανέδειξε το tvxs.gr για την αδράνεια μπροστά στη διαρροή δεδομένων σχεδόν 6 εκατ. πολιτών.
Θα δώσετε παράταση στις υποβολές φορολογικών δηλώσεων;
Καταρχήν «τραβήξαμε» όσο πιο πίσω μπορούσαμε τη λήξη των προθεσμιών και το φτάσαμε Ιούνιο, που άλλες χρονιές είχαν ήδη υποβάλλει όλοι τη δήλωση τους.
Επειδή ο περισσότερος κόσμος πήγε τελευταία στιγμή, δώσαμε παράταση για 30/6. Δηλαδή 1 μήνα παράταση.
Επειδή όλος ο κόσμος συνωστιζόταν την ίδια ημέρα, δώσαμε 2η παράταση, όπου κάθε ΑΦΜ λήγει σε διαφορετική ημέρα, ώστε να μην συμπίπτουν όλοι μαζί. Πλέον το τελευταίο ΑΦΜ (το μηδέν) λήγει στις 30/8. Δηλαδή 2 μήνες παράταση.
Επειδή έπεφτε η λήξη του 1ου ΑΦΜ ημέρα Δευτέρα, δώσαμε 3η παράταση, για μέχρι Παρασκευή 26/7. Δηλαδή 1 εβδομάδα παράταση.
Πιστεύω πως έχουμε εξαντλήσει πλέον το περιθώριο των παρατάσεων.
Τι έχετε να πείτε για τα προβλήματα και το συνωστισμό στην υποβολή των δηλώσεων;
Κάθε μέρα υποβάλλονται ~ 150.000 δηλώσεις. Αυτή είναι μια ομαλή ροή υποβολής δηλώσεων.
Ήδη έχει υποβληθεί περίπου το 45% του συνόλου των δηλώσεων εισοδήματος (= 2,7 εκατ. δηλώσεις από το σύνολο των 6,2 εκατ.).
Οι δηλώσεις υποβάλλονται πλέον από όλους ηλεκτρονικά. Συνεπώς ο καθένας μπορεί από το σπίτι του, με μια απλή σύνδεση internet να υποβάλλει τη δήλωση του, χωρίς να περιμένει σε «ουρές». Θυμίζω ότι μέχρι και πέρσι, υπήρχαν ατελείωτες «ουρές» σε Εφορίες για να υποβάλλουν τη φορολογική δήλωση. Φέτος δεν υπάρχει κανένας συνωστισμός στις δηλώσεις εισοδήματος.
Αν πάτε σε μια Εφορία θα δείτε ατελείωτες «ουρές» και ο κόσμος ταλαιπωρείται. Τι κάνετε για αυτό;
Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που δημιουργήθηκε και διογκώθηκε τα τελευταία 30 έτη. Και η μοναδική λύση αντιμετώπισης ήταν να ανοίγουν συνεχώς και νέες Εφορίες σε κάθε πόλη και χωριό και έτσι έφτασε η Ελλάδα να έχει 300 Εφορίες, με τεράστιο οικονομικό κόστος.
Από την 1η στιγμή στο Υπουργείο δράσαμε για την αντιμετώπιση αυτού του πολυσύνθετου προβλήματος σε 2 παράλληλους άξονες:
Ο 1ος άξονας αφορά στην ενοποίηση των Εφοριών, για τη μείωση των δαπανών και τη συγκέντρωση του διάσπαρτου προσωπικού, ώστε να εξυπηρετούνται οι πολίτες.
a) Ήδη έχουμε ενοποιήσει 150 Εφορίες, ενώ μέχρι τον Οκτώβριο η Ελλάδα θα έχει πλέον 120 Εφορίες, τουλάχιστον 1 σε κάθε Νομό της χώρας. Έτσι εξοικονομήσαμε 10 εκατ. ευρώ ετησίως και συγκεντρώσαμε 4.000 εφοριακούς υπαλλήλους.
b) Παράλληλα ιδρύσαμε ένα Γραφείο Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων (ΓΕΦ) σε κάθε πόλη που έκλεισε η Εφορία, ώστε να καλύπτουμε τους πολίτες. Δυστυχώς σε κάποιες πόλεις δεν καταφέραμε να ανοίξουμε το ΓΕΦ, επειδή οι Δήμοι αρνούνται κατηγορηματικά να μας παραχωρήσουν χώρο στο ΚΕΠ, με την ελπίδα ότι θα ξανα-ανοίξει η Εφορία.
c) Δεν σταματούμε εκεί: προχωρούμε σε αλλαγή όλων των διαδικασιών εντός των ΔΟΥ, στο πλαίσιο του νέου Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών. Έτσι πετυχαίνουμε απλούστευση και παράλληλα μείωση του κόστους συμμόρφωσης των επιχειρήσεων.
Ο 2οςάξονας αφορά στην ηλεκτρονικοποίηση των διαδικασιών, το γνωστό TAXIS-NET.
a) Φέτος για πρώτη φορά υποβλήθηκαν οι δηλώσεις εισοδήματος από όλους ηλεκτρονικά. Μιλάμε δηλαδή για 6 εκατ. δηλώσεις που δεν πήγαν στην Εφορία. Τεράστια ανακούφιση πολιτών και εφοριακών.
b) Το τελευταίο 1 έτος στο ΥΠΟΙΚ έχουμε αναπτύξει και θέσει σε λειτουργία 30 νέες ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Αναλογιστείτε ότι κατά το 2000-2011 είχαν αναπτυχθεί 20 υπηρεσίες. Δηλαδή μέσα σε 1 έτος έγινε περισσότερη δουλειά από ότι σε μια10-ετία.
c) Επίσης συνεργαζόμαστε πλέον με τις τράπεζες για τις πληρωμές φόρων, ώστε να μην χρειάζεται η προσέλευση στα ταμεία των ΔΟΥ.
d) Έτσι κατά το 2012 δεν υποβλήθηκαν επιτόπου στην Εφορία 20 εκατ. δηλώσεις, οι οποίες υποβλήθηκαν ηλεκτρονικά. Αναλογιστείτε ότι πριν 5 έτη, υποβάλλονταν 3 εκατ. δηλώσεις ηλεκτρονικά.Επίσης εκατομμύρια πληρωμές διενεργήθηκαν μέσω τραπεζών το 2012-2013 με το σύστημα ταυτότητας οφειλής. Αυτά τα έργα ήταν μεγάλη ανακούφιση των πολιτών που δεν πήγαν στις Εφορίες και των εφοριακών που μπορούν πλέον να εστιάσουν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
e) Και δεν σταματούμε εκεί: μέσα στους επόμενους 12 μήνες θα έχουμε αναπτύξει επιπλέον 60 νέες ηλεκτρονικές υπηρεσίες, που πιστεύουμε ότι θα εξαλείψουν οριστικά το φαινόμενο της «ουράς».
f) Παράλληλα αναπτύσσουμε νέα ηλεκτρονικά συστήματα, όπως η διασύνδεση με τα άλλα Υπουργεία, το σύστημα Τελωνείων και λοιπά, που εισάγουν τις νέες τεχνολογίες στην εξυπηρέτηση του πολίτη και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Γιατί πέφτει συνεχώς το Σύστημα TAXIS;
Καταρχήν ο ισχυρισμός ότι το σύστημα πέφτει συνεχώς, είναι εσφαλμένος. Το σύστημα έχει πέσει συνολικά 3 φορές, από 1 ώρα τη φορά, καθόλη τη διάρκεια του Ιουλίου.
Και στις 3 περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν αμέσως οι βλάβες από τη ΓΓΠΣ και το σύστημα λειτουργούσε και πάλι, το πολύ σε διάστημα 1 ώρας. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα των αναβαθμίσεων του συστήματος, ώστε να αντέχει μεγάλο όγκο δηλώσεων.
Σίγουρα το σύστημα δεν μπορεί να αντέξει 1 εκατ. δηλώσεις ταυτόχρονα. Ωστόσο αντέχει άνετα μέχρι 250.000 δηλώσεις ημερησίως. Πέρσι το σύστημα άντεχε 150.000 δηλώσεις ημερησίως και το αναβαθμίσαμε περαιτέρω για να υπάρχει άνεση. Φέτος δεν έχει ξεπεραστεί σε καμία ημέρα το όριο των 200.000 δηλώσεων ημερησίως, συνεπώς δεν υπάρχει πρόβλημα.
Επίσης 2 φορές την εβδομάδα για 4-5 ώρες «κατεβάζουμε» το σύστημα για να κάνουμε και νέες αναβαθμίσεις. Όμως ακόμη και εκείνες τις ώρες, το σύστημα δουλεύει κανονικά για τους πολίτες και δέχεται φορολογικές δηλώσεις. Εκείνες τις ώρες το σύστημα δεν δέχεται μόνο κάποιες δηλώσεις νομικών προσώπων.
Άρα να ξεκαθαρίσω ότι όσον αφορά τις δηλώσεις εισοδήματος των πολιτών, το σύστημα δεν πέφτει, αλλά δουλεύει κανονικά και συνεχώς.
Πότε θα είναι έτοιμο το νέο TAXIS; Ποια τα οφέλη του;
Ξεκινήσαμε το νέο TAXIS το Δεκέμβριο 2012 και εντός του 2013 θα έχει ολοκληρωθεί. Δηλαδή σε διάστημα 1 έτους θα έχουμε επιτύχει να εγκαταστήσουμε το νέο TAXIS σε όλες τις Εφορίες της Ελλάδας. Αναλογιστείτε ότι το παλιό TAXIS πήρε 2 δεκαετίες για να ολοκληρωθεί.
Βασικό όφελος για τον πολίτη, είναι ότι με το σύστημα αυτό καταργείται η έννοια της αρμόδιας ΔΟΥ. Δηλαδή κάθε πολίτης μπορεί πλέον να απευθύνεται σε όποια ΔΟΥ θέλει, αφού όλες θα είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους. Επίσης διευκολύνονται οι έλεγχοι, αφού υπάρχει κεντρική βάση όλων των φορολογικών δεδομένων.
Τι έχετε να πείτε για τις διαρροές δεδομένων από το TAXIS; Γιατί δεν ενεργήσατε εδώ και 8 μήνες που ζητάει στοιχεία η Αρχή Προστασίας Δεδομένων;
Καταρχήν με το που εντοπίστηκε το πρόβλημα διαρροής, αμέσως ενεργήσαμε και κλείσαμε όλες τις τρύπες που εντοπίστηκαν.
Έκτοτε συνεργαζόμαστε με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και την Εισαγγελία, ώστε να βρούμε τους ενόχους και να τους φέρουμε στη δικαιοσύνη.
Αυτό όμως δεν είναι εύκολη υπόθεση: απαιτεί ανάλυση των στοιχείων, έρευνα πρόσβασης όλων των χρηστών κλπ κλπ.
Άλλο ένα πρόβλημα που κληρονομήσαμε και λύσαμε.
Αλλά δεν σταματούμε εδώ: ήδη προωθούμε και την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας των δεδομένων, με την προμήθεια ενός νέου συστήματος εντοπισμού και ελέγχου όλων των χρηστών, ώστε να προλαμβάνονται και αποφεύγονται οι διαρροές δεδομένων.
Τι μέτρα λαμβάνετε για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής; Γίνονται έλεγχοι; Εισπράττετε πρόστιμα;
Η φοροδιαφυγή είναι ίσως η μεγαλύτερη μάστιγα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.
Σε αυτό το κομμάτι μπορώ να πώ ότι ελάχιστα πράγματα έγιναν τα τελευταία 30 έτη και έτσι κληρονομήσαμε ένα τεράστιο πρόβλημα. Όμως δεν πτοούμαστε!
Από την 1η στιγμή στο ΥΠΟΙΚ εμείς θέσαμε τις βάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος της φοροδιαφυγής, με τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου, τη θέσπιση στρατηγικών σχεδίων, τη συγκρότηση των αρμόδιων οργάνων, την ίδρυση ελεγκτικών κέντρων, την ενοποίηση των τμημάτων ελέγχου των ΔΟΥ και πολλά άλλα μέτρα.
Όλα αυτά μπορεί να μην θεωρούνται ως αποτελεσματικά, αλλά ήταν απαραίτητα. Αυτά τα μέτρα ήταν μια επένδυση που κάναμε στο ΥΠΟΙΚ, η οποία θα φέρει μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα.
Όταν ήρθα στο Υπουργείο βρήκα μια τραγική κατάσταση: αν πήγαινες σε μια ΔΟΥ, έβρισκες ελεγκτές στο ταμείο να δίνουν παράβολα ή στα γκισέ να εκδίδουν φορολογικές ενημερότητες. Πως να καταπολεμηθεί έτσι η φοροδιαφυγή;
Τι κάναμε εμείς:
- Στρατολογήσαμε μια στρατιά 4.000 ελεγκτών, μέσα από Εφοριακούς του Υπουργείου, οι οποίοι θα απασχολούνται πλέον αποκλειστικά με ελέγχους. Οι Εφοριακοί επιτέλους θα μπορούν να κάνουν την επιστημονική δουλειά που τους αρμόζει.
- Εξοπλίσαμε τους ελεγκτές με ειδικούς υπολογιστές και ειδικά συστήματα ελέγχου (το σύστημαELENXIS), ώστε να μπορούν να κάνουν αποτελεσματικά τη δουλειά τους.
- Τοποθετήσαμε επόπτες, ώστε ανά 15-20 ελεγκτές να υπάρχει ένας υπεύθυνος επιτήρησης τους, για να μην παρατηρούνται καθυστερήσεις.
- Κατανείμαμε τους ελεγκτές σε κάθε ΔΟΥ ανάλογα με τον αριθμό των υποθέσεων που έχουν να ελέγξουν. Πλέον δεν υπάρχουν «βισματικές» ΔΟΥ με 100 άτομα που «κάθονται» και «μη-βισματικές» ΔΟΥ με 20 άτομα που «πνίγονται».
Αλλά δεν σταματούμε εκεί:
- Θέτουμε στόχους σε κάθε Εφορία, ώστε να υπάρχει κίνητρο και αντικίνητρο. Όποιος δεν πετυχαίνει τους στόχους, θα απομακρύνεται. Όποιος τους πετυχαίνει θα αμοίβεται και θα εξελίσσεται, όπως ακριβώς και στον ιδιωτικό τομέα.
- Ετοιμάζουμε εκτεταμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης των ελεγκτών
- Εκδίδουμε Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών, ώστε να υπάρχουν πλέον ξεκάθαροι κανόνες και να γνωρίζει ο επιχειρηματίας πως πρέπει να είναι νόμιμος και να ξεχωρίζει ο ελεγκτής ποιος είναι παράνομος.
Με όλα τα παραπάνω μέτρα, καταπολεμούμε κάθε παθογένεια που είχε δημιουργηθεί τα τελευταία 30 έτη στις Εφορίες.
Άφησα για το τέλος το σημαντικότερο: παρέχουμε πολιτική κάλυψη.
Θα εξηγήσω τι εννοώ: λαμβάνουμε συνεχώς τηλέφωνα από Εφόρους και Επόπτες και ελεγκτές, οι οποίοι ρωτούν: «Έχω στοιχεία για τον τάδε μεγαλο-δικηγόρο ή τον τάδε διάσημο τραγουδιστή ή τον τάδε Δήμαρχο. Τον κυνηγάω;»
Οι άνθρωποι ρωτούν, γιατί επί σειρά ετών υπήρχαν οι λεγόμενοι «untouchables» στην Ελληνική Κοινωνία, αυτοί δηλαδή που δεν τους άγγιζε κανείς. Αυτοί που έχουν εκατομμύρια στην τράπεζα και δηλώνουν εισόδημα... κάτω από το αφορολόγητο.
Καθημερινά λοιπόν τονίζω και δεν θα κουραστώ να το τονίζω, ότι δεν υπάρχουν ανέγγιχτοι: όποιος κλέβει φόρους και ο Πάππας ο ίδιος να είναι, θα πληρώνει. Τέρμα η ανοχή.
Παρέχω δηλαδή την πολιτική κάλυψη και προσωπική στήριξη σε καθέναν που θέλει να κυνηγήσει τη φοροδιαφυγή.
Αντίστοιχα, είμαι αμείλικτος σε καθέναν που κάνει τα στραβά μάτια.
Μπορεί να μην έχουμε θεαματικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής, αλλά έχουμε κάποια πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα:
- Εισπράττονται πρόστιμα
- Δεν γίνονται ρυθμίσεις πλέον σε όσους έχουν χρήματα
- Κατάσχονται περιουσιακά στοιχεία, όπως ακίνητα
- Κόσμος μπαίνει πλέον στη φυλακή για χρέη στο δημόσιο
Μέχρι τέλος του έτους αναμένουμε και σημαντικά αποτελέσματα από τους νέους ελεγκτές.
ΤΟ ΛΑΘΟΣ...
Η παράδοση των όπλων των αγωνιστών της Αντίστασης ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές, στους νέους Άγγλους κατακτητές. Η απελευθέρωση της Ελλάδας δεν κράτησε πάνω από κάποιους μήνες... μετά, με λάθη και του ΕΑΜ, οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο...
http://youtu.be/f1ij2vGc2IA
Η κάνναβη, το AIDS και ο νόμος...
Πρωτοσυνάντησα τον Χρήστο Ριγανά το 2010, ως εισηγήτρια της Συμμαχίας «Αλλάξτε Πολιτική για τα Ναρκωτικά» στο αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ της Αθήνας. Τότε, ο Χρήστος κατέθεσε τη δική του εμπειρία από τη χρήση κάνναβης, καταλήγοντας ότι «είμαστε πολλοί, για να χωρέσουμε στις φυλακές τους». Κι όμως, ο ίδιος έχει χωρέσει πολλές φορές σ' αυτές τις φυλακές, αν και το μόνο του «έγκλημα» είναι πως δεν κρύβει ότι είναι χρήστης, άρα και εύκολος στόχος, κάθε φορά που η τοπική αστυνομία στην Κέρκυρα καλείται να δείξει έργο στην πάταξη των ναρκωτικών. Ο Χρήστος, όμως, δεν είναι απλώς ένας ακόμα χρήστης. Είναι μια ζωντανή απόδειξη πως η κάνναβη έχει φαρμακευτικές ιδιότητες. Τόσο «ζωντανή», που βοά. Πρώτη φορά μπήκε στη φυλακή τη δεκαετία του '90. Τότε η χρήση σε έβαζε από μόνη της μέσα. Εκεί διαπίστωσε πως είναι φορέας του AIDS. Διάλεξε, όμως, άλλη θεραπεία από αυτήν που του συνέστησαν επισήμως οι γιατροί: αντί για αντιρετροϊκή αγωγή, καταναλώνει ινδική κάνναβη, κατόπιν ιατρικής σύστασης που του δόθηκε ανεπίσημα. Γι' αυτήν την ινδική κάνναβη, για το φάρμακό του, έκανε τέσσερις φορές από τότε φυλακή. Κάθε φορά που έμπαινε, έβγαινε με κλονισμένη την υγεία του, αλλά αμέσως συνέχιζε την κάνναβη. Και πήγαινε καλύτερα. Και παρ' όλα αυτά, γνωστά στην τοπική κοινωνία της Κέρκυρας, τον συνελάμβαναν και πάλι. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Χρήστος είναι και πάλι κρατούμενος. Για πέμπτη φορά. Ίσως φταίει η ποσότητα των δενδρυλλίων του: χρειάζεται δέκα γραμμάρια την ημέρα. Ίσως, πάλι, φταίει η γενικότερη κατάσταση στην πολιτική για τα ναρκωτικά: οι σκέψεις για μείωση της βλάβης και ριζοσπαστικές αλλαγές στο νόμο έμειναν στα συρτάρια. Ποιος νοιάζεται για τον χρήστη στην κοινωνία της δημοσιονομικής εκτροπής;
Όμως, τα πράγματα έχουν πια αλλάξει. Ο νόμος για τα ναρκωτικά, όπως έχει πρόσφατα τροποποιηθεί, στην πρώτη εφαρμογή του ερμηνεύεται ορθά και η ποσότητα της κάνναβης δεν αποτελεί επαρκή λόγο για την κακουργηματική μορφή της κατοχής της. Ιδίως, σε περιπτώσεις ασθενών που κάνουν χρήση για φαρμακευτικούς λόγους, η ποσότητα που καλλιεργείται δικαιολογείται να είναι αντίστοιχη των ημερησίων αναγκών του χρήστη. Επίσης, με δεδομένο ότι πρόκειται για οροθετικό άτομο, είναι αυτονόητο ότι, υπό το πρίσμα της νομολογίας του ευρωπαϊκού δικαστηρίου δικαιωμάτων του ανθρώπου, δεν μπορεί να προφυλακιστεί. Το κυριότερο, όμως, είναι πως η ινδική κάνναβη σήμερα όχι μόνο αποτελεί αναγνωρισμένο και εγκεκριμένο φάρμακο για την αντιμετώπιση της ναυτίας και της ανορεξίας για τους ασθενείς με AIDS και καρκίνο σε πολλές χώρες του κόσμου, αλλά, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, φαίνεται πως δρα ανασταλτικά και στην επέκταση του ιού.
Στην περίπτωση του Χρήστου Ριγανά δοκιμάζονται τα αντανακλαστικά της Δικαιοσύνης στο να ερμηνεύσει τη νέα νομοθεσία, αλλά και τη γενικότερη στάση της επιστημονικής κοινότητας διεθνώς- για το θέμα των απαγορευμένων ουσιών.
* Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι δικηγόρος
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών
Όμως, τα πράγματα έχουν πια αλλάξει. Ο νόμος για τα ναρκωτικά, όπως έχει πρόσφατα τροποποιηθεί, στην πρώτη εφαρμογή του ερμηνεύεται ορθά και η ποσότητα της κάνναβης δεν αποτελεί επαρκή λόγο για την κακουργηματική μορφή της κατοχής της. Ιδίως, σε περιπτώσεις ασθενών που κάνουν χρήση για φαρμακευτικούς λόγους, η ποσότητα που καλλιεργείται δικαιολογείται να είναι αντίστοιχη των ημερησίων αναγκών του χρήστη. Επίσης, με δεδομένο ότι πρόκειται για οροθετικό άτομο, είναι αυτονόητο ότι, υπό το πρίσμα της νομολογίας του ευρωπαϊκού δικαστηρίου δικαιωμάτων του ανθρώπου, δεν μπορεί να προφυλακιστεί. Το κυριότερο, όμως, είναι πως η ινδική κάνναβη σήμερα όχι μόνο αποτελεί αναγνωρισμένο και εγκεκριμένο φάρμακο για την αντιμετώπιση της ναυτίας και της ανορεξίας για τους ασθενείς με AIDS και καρκίνο σε πολλές χώρες του κόσμου, αλλά, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, φαίνεται πως δρα ανασταλτικά και στην επέκταση του ιού.
Στην περίπτωση του Χρήστου Ριγανά δοκιμάζονται τα αντανακλαστικά της Δικαιοσύνης στο να ερμηνεύσει τη νέα νομοθεσία, αλλά και τη γενικότερη στάση της επιστημονικής κοινότητας διεθνώς- για το θέμα των απαγορευμένων ουσιών.
* Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι δικηγόρος
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών
- Αποστολή με Email
- 31
- 710
- 0
Αρχείο
Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013
Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013
Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
«Εθελοντική (!) συνεισφορά των
εφοπλιστών στα φορολογικά έσοδα – Υποχρεωτικά τα χαράτσια για τους εργαζόμενους,
ανέργους, συνταξιούχους»
[18/07/2013]
Ήδη από τον Οκτώβριο του 2012, στο
Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2013 – 2016, είχε δημοσιοποιηθεί η πρόθεση της κυβέρνησης
να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα του κράτους από την ποντοπόρο ναυτιλία, από τα
14 περίπου εκατομμύρια ευρώ ετησίως στα 140 εκατομμύρια για την περίοδο 2013 –
2016.
Ένα ποσό που είναι σκανδαλωδώς μικρό,
αν αναλογιστεί κανείς ότι οι Έλληνες
ναυτικοί καταβάλλουν για φόρους περίπου 57 εκ. ευρώ (ή 228 εκ. ευρώ την
τετραετία), ενώ στο ίδιο ΜΠΔΣ 2013-2016 προβλέπεται, μεταξύ άλλων, ότι οι
αγρότες από τη μείωση επιστροφών φόρου, θα πληρώσουν 152 εκατ. ευρώ και η μέση
ελληνική οικογένεια από τη μείωση των οικογενειακών επιδομάτων θα συνεισφέρει
379 εκατ. ευρώ.
Το πρωτοφανές είναι ότι, σύμφωνα με
δημοσιεύματα, αυτή η ελάχιστη αύξηση των φορολογικών εσόδων από την πλοιοκτησία,
δεν θα προέλθει από την υποχρεωτική αύξηση της φορολογίας των εφοπλιστών αλλά
μέσω μιας διαδικασίας εθελοντικής συνεισφοράς !!! Ειδικότερα, οι εφοπλιστές καλούνται, σε
εθελοντική βάση, να συνυπογράψουν με την κυβέρνηση ιδιωτικό συμφωνητικό με το
οποίο θα προβούν σε οικειοθελή παροχή προς το Ελληνικό Δημόσιο, με όρους που
θέτουν οι ίδιοι και με ιδιαίτερη αναφορά στην υποχρέωση του κράτους να δείξει
«σεβασμό» στο ιδιαίτερο θεσμικό καθεστώς που ρυθμίζει τις φοροαπαλλαγές τους.
Για το σκοπό αυτό μάλιστα, σύμφωνα με
τις ίδιες πληροφορίες, έχει συσταθεί στο κεντρικό κτίριο του Υπουργείου
Ναυτιλίας και Αιγαίου «Γραφείο Υποδοχής Εκπροσώπων Ναυτιλιακών Ποντοπόρων
Εταιρειών», στο οποίο γίνονται «δηλώσεις οικειοθελούς προσφοράς» εκ μέρους των
εφοπλιστών. Μάλιστα, μετά το τέλος της σχετικής διαδικασίας, ο πρόεδρος της Ένωσης
Ελλήνων Εφοπλιστών θα υπογράψει συνυποσχετικό οικειοθελούς προσφοράς με τον
πρωθυπουργό (!). Πιθανότατα θα οργανωθεί και ειδική … σεμνή τελετή !!
Σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι, οι
άνεργοι και οι συνταξιούχοι εξοντώνονται από τα χαράτσια που τους επιβάλλει, σε
υποχρεωτική βάση, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, για τους εφοπλιστές
προβλέπεται ειδική φορολογική μεταχείριση, σε σχέση με τους άλλους πολίτες και
τους παρέχονται πρόσθετα δικαιώματα. Οι εφοπλιστές λοιπόν, όχι μόνο δεν
φορολογούνται υποχρεωτικά, αλλά καταβάλλοντας ελάχιστα σε εθελοντική βάση,
προσπαθούν να βελτιώσουν την εικόνα τους στην πληττόμενη από τη λιτότητα
ελληνική κοινωνία και να διατηρήσουν τις φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν και οι
οποίες έχουν γίνει αντικείμενο διερεύνησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Το Σύνταγμα ωστόσο, στην παράγραφο 5
του τέταρτου άρθρου, αναφέρεται στην υποχρέωση των Ελλήνων πολιτών να
συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
Ακόμα όμως και σε αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο για την ελληνική κοινωνία,
κυβέρνηση και εφοπλιστές αγνοούν τη συνταγματική επιταγή, αναζητώντας από
κοινού τρόπους, για να επιτύχουν την ελάχιστη συμβολή του εφοπλιστικού
κεφαλαίου στα δημόσια βάρη.
Με βάση τα παραπάνω, ερωτώνται οι
κ.κ. Υπουργοί:
1. Γιατί επελέγη η διαδικασία της
οικειοθελούς «φορολόγησης» των εφοπλιστών στη βάση ιδιωτικών συμφωνητικών με το
ελληνικό δημόσιο, αντί της υποχρεωτικής φορολόγησης, όπως συμβαίνει με όλους
τους πολίτες; Με ποιες άλλες κατηγορίες πολιτών, το ελληνικό δημόσιο, έχει
επιλέξει να προχωρήσει σε ανάλογες συμφωνίες; Γιατί επιλέγεται η ειδική
μεταχείριση μιας ομάδας πολιτών έναντι του δημοσίου, πρακτική η οποία
δημιουργεί προβλήματα ισονομίας και αντίκειται στη συνταγματική επιταγή για την
υποχρέωση των Ελλήνων πολιτών να συνεισφέρουν, χωρίς διακρίσεις, στα δημόσια
βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους;
2. Με ποια διοικητική πράξη
(Προεδρικό Διάταγμα, Υπουργική Απόφαση) συστάθηκε το «Γραφείο Υποδοχής
Εκπροσώπων Ναυτιλιακών Ποντοπόρων Εταιριών» στο κτίριο του Υπουργείου Ναυτιλίας
και Αιγαίου στην Ακτή Βασιλειάδη, και ποιές οι αρμοδιότητές του; Υπάγεται σε
διοικητική μονάδα του οργανογράμματος του Υπουργείου ή λειτουργεί αυτοτελώς και
ποια η δομή του;
3.
Πόσες εφοπλιστικές εταιρείες δήλωσαν την πρόθεσή τους να συμβάλλουν
οικειοθελώς στα φορολογικά έσοδα του δημοσίου, πόσα πλοία αντιστοιχούν σε αυτές
τις εταιρείες και ποιο είναι το ποσό που έχει δηλωθεί πως θα καταβληθεί, από τη
διαδικασία εθελοντικής συνεισφοράς που έχει επιλεγεί; Ακόμα όμως και μέσα από
αυτή την πρωτοφανή διαδικασία, που θέτει ζητήματα άνισης αντιμετώπισης των
πολιτών από το κράτος, πώς εγγυώνται ότι δεν θα υπάρξουν μεταβολές στην
κατάσταση των εταιρειών ή στην πολιτική τους, που θα οδηγήσουν στη μη είσπραξη
των δηλωθέντων ποσών;
Οι ερωτώντες βουλευτές:
ΓιάννηςΔραγασάκης
Θοδωρής Δρίτσας
Δημήτρης Γάκης
Αγνή Καλογερή
Παναγιώτης Κουρουμπλής
Παναγιώτης Λαφαζάνης
Δημήτρης Παπαδημούλης
Γιώργος Σταθάκης
Δημήτρης Στρατούλης
Νίκος Συρμαλένιος
Παπαδημούλης
Γιώργος Σταθάκης
Δημήτρης Στρατούλης
Νίκος Συρμαλένιος
Ευκλείδης Τσακαλώτος
@radical30
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)