ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ
Το ΠαΣοΚ κληρονομήθηκε, όπως προηγουμένως είχε κληρονομηθεί η Ενωση Κέντρου.
Κληρονόμοι ασφαλώς υπάρχουν και τώρα. Κληρονομητέον υπάρχει;
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012
Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012
ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
Μήπως όμως ήρθε η ώρα να ελέγξουμε και τη Λερναία... Υδρα των μεγαλοκαρχαριών και να κόψουμε
τα κεφάλια όσων οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή τραγική της κατάσταση; Μήπως ήρθε η ώρα για
στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη; Μήπως ήρθε η ώρα να μην πληρώσει πάλι μόνον ο ταλαίπωρος
συνταξιούχος των χιλίων ευρώ;
Μήπως όμως ήρθε η ώρα να ελέγξουμε και τη Λερναία... Υδρα των μεγαλοκαρχαριών και να κόψουμε
τα κεφάλια όσων οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή τραγική της κατάσταση; Μήπως ήρθε η ώρα για
στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη; Μήπως ήρθε η ώρα να μην πληρώσει πάλι μόνον ο ταλαίπωρος
συνταξιούχος των χιλίων ευρώ;
KYBEΡΝΗΣΗ ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ
KYBEΡΝΗΣΗ ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ
Φυσικά, όλες αυτές οι «ληστείες» των μισθών, των συντάξεων, των εισοδημάτων εν γένει του ελληνικού λαού,
όπως και το φορολογικό του «γδάρσιμο», σε τίποτα δεν βελτιώνουν τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.
«Μη βιώσιμο» χαρακτηρίζουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, καθώς το 2020 θα ξεπερνάει το 150% του ΑΕΠ,
δύο νέες μελέτες του ΚΕΠΕ και του ΙΟΒΕ, τα αποτελέσματα των οποίων έγιναν γνωστά αυτή την εβδομάδα.
Φυσικά, όλες αυτές οι «ληστείες» των μισθών, των συντάξεων, των εισοδημάτων εν γένει του ελληνικού λαού,
όπως και το φορολογικό του «γδάρσιμο», σε τίποτα δεν βελτιώνουν τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.
«Μη βιώσιμο» χαρακτηρίζουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, καθώς το 2020 θα ξεπερνάει το 150% του ΑΕΠ,
δύο νέες μελέτες του ΚΕΠΕ και του ΙΟΒΕ, τα αποτελέσματα των οποίων έγιναν γνωστά αυτή την εβδομάδα.
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012
ΡΟΜΠΕΡΤ ΡΕΝΤΦΟΡΝΤ
ΡΟΜΠΕΡΤ ΡΕΝΤΦΟΡΝΤ
Κεντρικό πρόσωπο στο “The company you keep” (το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο του Νιλ Γκόρντον) είναι ένας δικηγόρος (Ρέντφορντ) πρώην μέλος των «The weathermen», ο οποίος βλέπει το παρελθόν να επιστρέφει μπούμερανγκ πάνω του: το κεφάλαιο που νόμιζε ότι είχε κλείσει εδώ και 30 ολόκληρα χρόνια ανοίγει ξανά, όταν μια πρώην συντρόφισσά του στην οργάνωση (Σούζαν Σαράντον) συλλαμβάνεται
Κεντρικό πρόσωπο στο “The company you keep” (το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο του Νιλ Γκόρντον) είναι ένας δικηγόρος (Ρέντφορντ) πρώην μέλος των «The weathermen», ο οποίος βλέπει το παρελθόν να επιστρέφει μπούμερανγκ πάνω του: το κεφάλαιο που νόμιζε ότι είχε κλείσει εδώ και 30 ολόκληρα χρόνια ανοίγει ξανά, όταν μια πρώην συντρόφισσά του στην οργάνωση (Σούζαν Σαράντον) συλλαμβάνεται
ΜΑΓΙΑ ΤΣΟΚΛΗ
ΜΑΓΙΑ ΤΣΟΚΛΗ
... Μ΄ άρεσαν ακόμα και λεπτομέρειες. Όπως ο τρόπος που μετέδιδε ιστορικές γνώσεις. Σήκωνε αστεία δασκαλίστικα το δάκτυλο και σχεδόν απήγγειλε. Κι έμοιαζε σαν να σου έκλεινε το μάτι λέγοντας: "στα λέω αυτά γιατί πρέπει να τα ξέρεις, αλλά οι αληθινές ταξιδιωτικές γνώσεις αποκτούνται ψαχουλεύοντας ο ίδιος τους τόπους".
... Μ΄ άρεσαν ακόμα και λεπτομέρειες. Όπως ο τρόπος που μετέδιδε ιστορικές γνώσεις. Σήκωνε αστεία δασκαλίστικα το δάκτυλο και σχεδόν απήγγειλε. Κι έμοιαζε σαν να σου έκλεινε το μάτι λέγοντας: "στα λέω αυτά γιατί πρέπει να τα ξέρεις, αλλά οι αληθινές ταξιδιωτικές γνώσεις αποκτούνται ψαχουλεύοντας ο ίδιος τους τόπους".
ΚΛΙΝΤ ΙΣΤΓΟΥΝΤ
ΚΛΙΝΤ ΙΣΤΓΟΥΝΤ
Ένα ακροδειό παραλήρημα...
Μα θα πείτε, ο πολιτικός Ιστγουντ και ο καλλιτέχνης Ιστγουντ βρίσκονται σε διαρκή αντιπαλότητα.
Ο πρώτος δηλωμένος Δεξιός. Σχεδόν Ακροδεξιός. Ο δεύτερος με τις περισσότερες ταινίες του, αληθινά και καθόλου πέτσινα, προοδευτικός. Σαν να τις υπογράφει κάποιος πιστός, αφοσιωμένος Αριστερός.
Ένα ακροδειό παραλήρημα...
Μα θα πείτε, ο πολιτικός Ιστγουντ και ο καλλιτέχνης Ιστγουντ βρίσκονται σε διαρκή αντιπαλότητα.
Ο πρώτος δηλωμένος Δεξιός. Σχεδόν Ακροδεξιός. Ο δεύτερος με τις περισσότερες ταινίες του, αληθινά και καθόλου πέτσινα, προοδευτικός. Σαν να τις υπογράφει κάποιος πιστός, αφοσιωμένος Αριστερός.
Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012
ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ, ΡΕ ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΕΣ...
ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ, ΡΕ ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΕΣ...
radical30 Σήμερα στις 6:02 pm
Απ: ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ, ΡΕ ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΕΣ...
radical30 Σήμερα στις 6:02 pmMυστική έκθεση για τα εργασιακά
Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012
Ρεπορτάζ: Πέτρος Κουσουλός - Παναγιώτης Βλαχουτσάκος
To «χάος» που επικρατεί στα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας, τους λόγους για τους οποίους αυξάνεται συνεχώς η εισφοροδιαφυγή και οι αριθμοί των ληξιπρόθεσμων οφειλών, καθώς και το μοντέλο διοίκησης –με την ίδρυση ενός νέου, ανεξάρτητου, φορέα, ο οποίος θα κληθεί να συλλέξει τις εισφορές και να καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή- περιγράφει η μυστική έκθεση του Πατρίκ Ντε Μετς, εμπειρογνώμονα του ΔΝΤ.
Η μυστική έκθεση η οποία παραδόθηκε στα κεντρικά γραφεία του ΔΝΤ αλλά και στην ελληνική κυβέρνηση, συνετάχθη μετά την 10ημερη επίσκεψη του κ. Ντε Μετς στην Αθήνα (23 Ιουλίου-3 Αυγούστου) και αποκαλύπτει με τον πιο πασίδηλο τρόπο τις μαύρες τρύπες του ασφαλιστικού συστήματος που έχουν οδηγήσει σε τέλμα τα μεγαλύτερα ταμεία.
Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012
Ρεπορτάζ: Πέτρος Κουσουλός - Παναγιώτης Βλαχουτσάκος
To «χάος» που επικρατεί στα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας, τους λόγους για τους οποίους αυξάνεται συνεχώς η εισφοροδιαφυγή και οι αριθμοί των ληξιπρόθεσμων οφειλών, καθώς και το μοντέλο διοίκησης –με την ίδρυση ενός νέου, ανεξάρτητου, φορέα, ο οποίος θα κληθεί να συλλέξει τις εισφορές και να καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή- περιγράφει η μυστική έκθεση του Πατρίκ Ντε Μετς, εμπειρογνώμονα του ΔΝΤ.
Η μυστική έκθεση η οποία παραδόθηκε στα κεντρικά γραφεία του ΔΝΤ αλλά και στην ελληνική κυβέρνηση, συνετάχθη μετά την 10ημερη επίσκεψη του κ. Ντε Μετς στην Αθήνα (23 Ιουλίου-3 Αυγούστου) και αποκαλύπτει με τον πιο πασίδηλο τρόπο τις μαύρες τρύπες του ασφαλιστικού συστήματος που έχουν οδηγήσει σε τέλμα τα μεγαλύτερα ταμεία.
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ...
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ...
Το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης στην Ισπανία, που αντιστέκεται στη μετατροπή του καθολικού δικαιώματος της υγείας σε αγαθό μόνο για λίγους, χρειάζεται την υποστήριξή μας. Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους: http://www.medicosdelmundo.org
Το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης στην Ισπανία, που αντιστέκεται στη μετατροπή του καθολικού δικαιώματος της υγείας σε αγαθό μόνο για λίγους, χρειάζεται την υποστήριξή μας. Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους: http://www.medicosdelmundo.org
Επεξεργασία Δημοσίευσης
Επεξεργασία Δημοσίευσης
3η του Σεπτέμβρη...να περνάς
.... Σχεδόν όλοι, όμως, συμφωνούν ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει πολιτική ελπίδα να γίνει ξανά κόμμα εξουσίας και όχι τρίτο κόμμα, στην περίπτωση που γίνει σοσιαλδημοκρατικό, στην απόλυτη απόδοση της λέξης. Μέχρι τότε, η σημερινή επέτειος εκεί στην Ιπποκράτους, η 3η του Σεπτέμβρη, θα παραμένει μια γκρίζα γιορτή, μια μελαγχολική θύμηση.
3η του Σεπτέμβρη...να περνάς
.... Σχεδόν όλοι, όμως, συμφωνούν ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει πολιτική ελπίδα να γίνει ξανά κόμμα εξουσίας και όχι τρίτο κόμμα, στην περίπτωση που γίνει σοσιαλδημοκρατικό, στην απόλυτη απόδοση της λέξης. Μέχρι τότε, η σημερινή επέτειος εκεί στην Ιπποκράτους, η 3η του Σεπτέμβρη, θα παραμένει μια γκρίζα γιορτή, μια μελαγχολική θύμηση.
Απορρίπτουν τις προτάσεις-σοκ της τρόικας ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ
Απορρίπτουν τις προτάσεις-σοκ της τρόικας ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ
«Αν η τρόικα νομίζει ότι η Ελλάδα είναι τριτοκοσμική χώρα και ότι οι πολίτες της αντέχουν και άλλη πίεση, τότε βρίσκεται εκτός των ορίων της εντολής της και ως εκ τούτου, τα θέματα αυτά δεν είναι καν προς συζήτηση».
«Αν η τρόικα νομίζει ότι η Ελλάδα είναι τριτοκοσμική χώρα και ότι οι πολίτες της αντέχουν και άλλη πίεση, τότε βρίσκεται εκτός των ορίων της εντολής της και ως εκ τούτου, τα θέματα αυτά δεν είναι καν προς συζήτηση».
Γεράσιμος Σκιαδαρέσης: Είμαστε, λίγο, σαν πρόβατα επί σφαγή | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα
Γεράσιμος Σκιαδαρέσης: Είμαστε, λίγο, σαν πρόβατα επί σφαγή
| TVXS - TV Χωρίς Σύνορα
Θεωρώ ότι είμαστε, λίγο, σαν πρόβατα επί σφαγή, χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις. Πορευόμαστε σε μια καταστροφή και έχουμε αφεθεί στη μοίρα μας» ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη, συμμτέχοντας στο δημόσιο διάλογο του tvxs, με αφετηρία τα ερωτήματα: «Ποιες αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;» που απαντούν πρόσωπα των γραμμάτων και των τεχνών, από το καλοκαίρι του 2010.
| TVXS - TV Χωρίς Σύνορα
Θεωρώ ότι είμαστε, λίγο, σαν πρόβατα επί σφαγή, χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις. Πορευόμαστε σε μια καταστροφή και έχουμε αφεθεί στη μοίρα μας» ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη, συμμτέχοντας στο δημόσιο διάλογο του tvxs, με αφετηρία τα ερωτήματα: «Ποιες αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;» που απαντούν πρόσωπα των γραμμάτων και των τεχνών, από το καλοκαίρι του 2010.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ
Γ.Σκ.: Αισθάνομαι ότι έχουμε χάσει κάθε δύναμη αντίστασης. Και αυτό μας κάνει να είμαστε… να μην έχουμε την αξιοπρέπεια αν θέλετε, του να χάσουμε με μαγκιά. Να ταλαιπωρηθούμε με μαγκιά και αξιοπρέπεια. Και να πούμε, οκ…
Γ.Σκ.: Αισθάνομαι ότι έχουμε χάσει κάθε δύναμη αντίστασης. Και αυτό μας κάνει να είμαστε… να μην έχουμε την αξιοπρέπεια αν θέλετε, του να χάσουμε με μαγκιά. Να ταλαιπωρηθούμε με μαγκιά και αξιοπρέπεια. Και να πούμε, οκ…
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
"Τι πρέπει να κάνουμε;" Απαντά ο Κωνσταντίνος Τζούμας
Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη - ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων. Σήμερα, απαντά ο συγγραφέας, ηθοποιός και ραδιοφωνικός παραγωγός, Κωνσταντίνος Τζούμας.Νομίζω, ένα υπερτροφικό «εγώ» και η έλλειψη συνεργασίας είναι το πρόβλημα. Αντίθετα, πριν λίγες μέρες, είδαμε στη Βρετανία μετά τις ταραχές, πολίτες που βγήκαν στους δρόμους και έβαλαν… το χέρι τους να καθαρίσουν. Δεν περίμεναν από την πολιτεία. Δεν μπορούμε δηλαδή να τα περιμένουμε όλα από τους πολιτικούς.
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
"Τι πρέπει να κάνουμε;" Απαντά ο Κωνσταντίνος Τζούμας
Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη - ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων. Σήμερα, απαντά ο συγγραφέας, ηθοποιός και ραδιοφωνικός παραγωγός, Κωνσταντίνος Τζούμας.Νομίζω, ένα υπερτροφικό «εγώ» και η έλλειψη συνεργασίας είναι το πρόβλημα. Αντίθετα, πριν λίγες μέρες, είδαμε στη Βρετανία μετά τις ταραχές, πολίτες που βγήκαν στους δρόμους και έβαλαν… το χέρι τους να καθαρίσουν. Δεν περίμεναν από την πολιτεία. Δεν μπορούμε δηλαδή να τα περιμένουμε όλα από τους πολιτικούς.
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
"Τι πρέπει να κάνουμε;" Απαντά ο Κωνσταντίνος Τζούμας
Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη - ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων. Σήμερα, απαντά ο συγγραφέας, ηθοποιός και ραδιοφωνικός παραγωγός, Κωνσταντίνος Τζούμας.Νομίζω, ένα υπερτροφικό «εγώ» και η έλλειψη συνεργασίας είναι το πρόβλημα. Αντίθετα, πριν λίγες μέρες, είδαμε στη Βρετανία μετά τις ταραχές, πολίτες που βγήκαν στους δρόμους και έβαλαν… το χέρι τους να καθαρίσουν. Δεν περίμεναν από την πολιτεία. Δεν μπορούμε δηλαδή να τα περιμένουμε όλα από τους πολιτικούς.
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
"Τι πρέπει να κάνουμε;" Απαντά ο Κωνσταντίνος Τζούμας
Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη - ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων. Σήμερα, απαντά ο συγγραφέας, ηθοποιός και ραδιοφωνικός παραγωγός, Κωνσταντίνος Τζούμας.Νομίζω, ένα υπερτροφικό «εγώ» και η έλλειψη συνεργασίας είναι το πρόβλημα. Αντίθετα, πριν λίγες μέρες, είδαμε στη Βρετανία μετά τις ταραχές, πολίτες που βγήκαν στους δρόμους και έβαλαν… το χέρι τους να καθαρίσουν. Δεν περίμεναν από την πολιτεία. Δεν μπορούμε δηλαδή να τα περιμένουμε όλα από τους πολιτικούς.
Όταν ήμουν μικρός, που ήμουν και τελείως απολιτίκ, δεν είχα ιδέα δηλαδή από πολιτική, δεν υπήρχε καν για μένα η έννοια της πολικής, ακόμη και τότε, ποτέ δεν περίμενα από την πολιτική. Μού έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό: Πόσα πολλά περιμένουν από τους πολιτικούς και κανείς δεν ανασκουμπώνεται να βάλει το χέρι του. Επιπλέον, αυτό που είναι εντυπωσιακό τις τελευταίες ημέρες, -όπως συνέβη και με τους Bρετανούς που αναφέρθηκα πριν, που βγήκαν στους δρόμους και σκούπιζαν- το ότι τους συντόνισε κάποιος από το twitter. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Είναι αντίστοιχο με αυτό που έγινε τις πρώτες μέρες με τους «Αγανακτισμένους» που κατέβηκαν στις πλατείες μέσω sms κλπ.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, είναι η ομάδα των επιχειρηματιών στην Ιταλία, που είπε στην κυβέρνηση: Επειδή τα έχετε κάνει… θάλασσα, μερικά πράγματα θα τα αναλάβουμε εμείς, όπως για παράδειγμα την συντήρηση του Κολοσσαίου, ή να φέρουμε εις πέρας το τάδε έργο κλπ. Ξέρουμε ότι έχετε, όχι… έλλειμα, αλλά… βατερλό, δηλαδή, οπότε θα βάλουμε και εμείς το χεράκι μας– μια και είμαστε πλούσιοι. Γεγονός, δηλαδή, αυτό που λέμε ευεργεσία. Είναι ωραίο αυτό να υπάρχει σε μια χώρα. Αντί να έχουν βγάλει όλοι τα λεφτά τους έξω, όσοι τα κάνανε με αυτό το χυδαίο και γκροτέσκο τρόπο, με κομματικές... λαμογιές και δεν ξέρω τι άλλο.
Είναι καλό σε τέτοιες στιγμές, πραγματικά, να ηχεί ένας τέτοιος άγραφος νόμος, να κινητοποιεί, και να ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κάτι θετικό και αισιόδοξο. Σκεφτείτε επιπλέον, κόντρα στην κρίση, πόσες νεαρές ομάδες, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία… θα το έχετε προσέξει. Οργασμός δουλειάς! Από νέα παιδιά που έχουν πιο άμεσα τον προβληματισμό του «Τι θα γίνει με μας;». Είναι ωραίο αυτό.
Νομίζω ότι αυτά είναι όλα. Δεν είναι και τίποτε φοβερό και τρομερό, το να ανασκουμπωθείς και να το ρίξεις στη δουλειά, αντί να σε παρασύρει η μόδα των απεργιών και των διεκδικήσεων της κάθε συντεχνίας, που νομίζει ότι είναι η μοναδική και ότι πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εις βάρος όλων των άλλων. Γιατί είναι και αυτό. Κάθε φορά που υπάρχει ένα κυβερνητικό μέτρο, και πούμε κάποιοι, για να το δούμε αυτό, ίσως έχει ενδιαφέρον, ίσως απελευθερώσει κάποιες δυνάμεις ή ίσως βοηθήσει για κάποια εισοδήματα κλπ. Αυτόματα βλέπουμε, πριν τεθεί ο λόγος, αρχίζει ο αντίλογος: «Πώς είναι δυνατόν;» μπλα μπλα κλπ. Άντε να βρεις άκρη. Ένα χάος!
Όλο αυτό, νομίζω ότι έχει να κάνει όπως είπα με το υπερτροφικό εγώ . Όλοι εναντίον όλων. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν γίνεται.
πηγή protagon.gr
ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
«Η αφήγηση κάνει τα πράγματα να υπάρχουν. Μαθαίνεις, καταλαβαίνεις, αντιλαμβάνεσαι κάτι. Σε πονάει ή σε βασανίζει ή αδιαφορείς για κάτι. Είναι ένα αγκάθι μικρό ή μεγάλο που θέλεις να αγνοήσεις. Στρέφεις αλλού την προσοχή, φεύγεις σε διαφορετική κατεύθυνση. Κι έρχεται κάποιος, φίλος ή εχθρός, ή ουδέτερος και αφηγείται το γεγονός ή περιγράφει τις διαπιστώσεις του. Και τότε το συμβάν (η σκέψη, το συμπέρασμα, η εκτίμηση) γίνεται πραγματικότητα. Και δεν μπορείς να ξεφύγεις». (Χαβιέ Μαρίας «Το πρόσωπό σου αύριο»).
...
«Η αφήγηση κάνει τα πράγματα να υπάρχουν. Μαθαίνεις, καταλαβαίνεις, αντιλαμβάνεσαι κάτι. Σε πονάει ή σε βασανίζει ή αδιαφορείς για κάτι. Είναι ένα αγκάθι μικρό ή μεγάλο που θέλεις να αγνοήσεις. Στρέφεις αλλού την προσοχή, φεύγεις σε διαφορετική κατεύθυνση. Κι έρχεται κάποιος, φίλος ή εχθρός, ή ουδέτερος και αφηγείται το γεγονός ή περιγράφει τις διαπιστώσεις του. Και τότε το συμβάν (η σκέψη, το συμπέρασμα, η εκτίμηση) γίνεται πραγματικότητα. Και δεν μπορείς να ξεφύγεις». (Χαβιέ Μαρίας «Το πρόσωπό σου αύριο»).
...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)