radical revolution

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2014

Γαλιλαιος: Η Μαχη στην Αυγη της Συγχρονης Επιστημης | Ντοκιμαντέρ - Cosmos greek Documentaries | Ντοκιμαντέρ online

Aνθρωποθυσίες!!!!

Έτσι λύνονται πια τα προβλήματα της εποχής μας, από τους μεγάλους μεγάλους παίκτες της Παγκοσμιότητας. ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ιαπωνία, Ε.Ε. τρώνε τα μουστάκια τους, πριν μοιράσουν κάθε τόσο τη πίττα, αλλά τα θύματα είναι πάντα οι λαοί και αυτών των χωρών και βέβαια - πολύ περισσότερο όμως, οι λαοί των υπολοίπων χωρών της Ανθρωπότητας...

(103) Facebook

(103) Facebook

Πως αλλάζουν με τα χρόνια οι άνθρωποι...

Άνεμος Αντίστασης: Video-Αποκάλυψη: Ο Βορίδης που αντικατέστησε τον Σαμαρά στην βουλή, σε εκδήλωση της Χρυσής Αυγής!

Άνεμος Αντίστασης: Video-Αποκάλυψη: Ο Βορίδης που αντικατέστησε τον Σαμαρά στην βουλή, σε εκδήλωση της Χρυσής Αυγής!

Nίκος Πλουμπίδης

Συρία | VICE Greece

Την προσέλκυση των από δεξιά της ψηφοφόρων επιχειρεί η Ν.Δ. - Πολιτικές ειδήσεις - Το Βήμα Online

Την προσέλκυση των από δεξιά της ψηφοφόρων επιχειρεί η Ν.Δ. - Πολιτικές ειδήσεις - Το Βήμα Online

--------------------------------

Όταν στη κυβέρνηση τρώνε τα μουστάκια τους, είναι προφανές ότι μιλάνε για τρίχες..

@radical30

enikos.gr - Πολιτική: ΒΙΝΤΕΟ-Δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ο Λυκούδης

Οι καλοί Έλληνες του Βορίδη | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | Protagon

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014

«AN ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΣΕ ΦΥΛΑΚΗ, ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΘΥΜΑΣΑΙ»…

… λέει μια σοφή λαϊκή ρήση και αυτό είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα του νεοέλληνα εδώ και μερικές δεκαετίες. Από αυτό ξεκινάνε όλα. Πολύ περισσότερο η πλαστή ευημερία και η τεχνητή κρίση.

Απομακρύνθηκε ο νεοέλληνας από τη φύση, από τη γη, άφησε πίσω την αυτονομία και την ελευθερία του και ανήγαγε ξαφνικά σε μέγιστο ιδανικό την εξάρτηση και την έμμισθη σκλαβιά. Τη μόνιμη ενοικίαση του εαυτού του σε έναν ιδιωτικό ή δημόσιο εκμισθωτή. Για να ζήσει δήθεν καλύτερα. Και όσο πιο μόνιμη η σκλαβωμένη σχέση του με τον εκμισθωτή, τόσο πιο ασφαλής άρχισε να νιώθει. Καλύτερα σε μόνιμο κλουβί με την τροφή να πέφτει μέσα στην ταΐστρα βρέξει χιονίσει, παρά ελεύθερος έξω να πρέπει να πασχίσει για να ζήσει. Η πρώτη αυτή γενιά σκλάβων είχε ανάμνηση ελευθερίας μα υπέκυψε, ξεπουλήθηκε από ανάγκη ή αδυναμία αντίστασης σε κάποιες σειρήνες.

Κι ύστερα, όλοι αυτοί οι νεοσκλάβοι γεννήσανε. Τα παιδιά τους γεννηθήκανε στο κλουβάκι. Μάθανε από μικρά πως κάποιος έχει εκμισθώσει τους γονείς και έτσι μόνο έρχεται στο σπίτι η ευημερία, έτσι μόνο μπορεί να επιβιώσει ο άνθρωπος. Κι αρχίσανε να ανταγωνίζονται, μεγαλώνοντας, για το ποιο σκλαβάκι θα πάρει δήθεν τα πιο πολλά πτυχία – εφόδια για να μπορέσει να νοικιάσει τον εαυτό του κι αυτό πιο εύκολα και με πιο καλούς όρους, δήθεν, σε κάποιον, για να εξασφαλίσει έτσι τα προς το ζην κι αυτό. Ακόμα ακόμα κι εκείνοι που δεν είχαν δυνατότητες για να πάρουν χαρτιά και πτυχία, βρήκανε τους τρόπους να σκλαβωθούν. Με μέσον.

Πήγανε οι γονείς και πιάσανε τον Βουλευτή. Σε παρακαλώ βάλε το παιδί μου κάπου. Σκλάβωσε το βλαστάρι μου. Αρκεί να πέφτει το μηνιάτικο, να ζει. Και έτσι, φτιάξαμε μια κοινωνία φυλακισμένων. Με όσο πιο μόνιμο κλουβί να τους φυλακίζει, τόσο πιο ασφαλείς να νιώθουνε οι ίδιοι μέσα. Και έτσι, άλλοι από τους νοικιασμένους σκλάβους είναι ευχαριστημένοι μες στο κλουβί, άλλοι μιζεριάζουνε, αλλωνών η ψυχή τους πετά και λαχταρά μια ελευθερία, την οποία ενστικτωδώς ψυχανεμίζονται αλλά ποτέ δεν έχουν βιώσει, κι άλλοι, οι χειρότεροι, κάθονται μέσα στο κλουβί και στον ελεύθερο χρόνο τους πουλάνε θεωρία επανάστασης, δήθεν για να τσακίσουνε τα κάγκελα που μόνοι τους μπήκανε μέσα.

Η όρνιθα που έχει γεννηθεί από κλωσσομηχανή, ποτέ δεν κάθεται να κλωσσήσει. Δεν ξέρει τι σημαίνει γέννα. Αμολάει διακόσια αυγά και πεθαίνει. Πεθαίνει δίχως να ’χει μάθει να ζει. Έτσι είναι πλέον οι νέοι έλληνες. Γεννηθήκανε σκλάβοι και γεννάνε σκλάβους. Εξαρτηθήκανε και γεννάνε εξαρτώμενους. Τα παιδιά τους την ‘’ελευθερία’’ τη μάθανε μονάχα σαν λέξη στο γυμνάσιο, για να τη γράφουνε στις εκθέσεις μήπως πιάσουνε καλό βαθμό και πάρουνε περισσότερα εφόδια στη ζωή για να βρούνε πιο εύκολα κλουβί να μπούνε μέσα.

Και αφού απομακρυνθήκανε από τη γη, το ρίξανε (κάποιοι) στην τέχνη. Γίνανε αναγνώστες, ακροατές, θεατές των έργων τέχνης που δημιουργούν όσοι, λιγοστοί, ζούνε ακόμα ελεύθεροι, όσων η ψυχή δεν αντέχει το κλουβί. Αν δεν ήταν οι άνθρωποι σκλάβοι δεν θα ευδοκιμούσαν οι τέχνες, διότι η πιο μεγάλη τέχνη είναι στο να ζεις. Κι αν τύχει να γνωρίσουν προσωπικά έναν δημιουργό, του λένε όλοι τι τυχερός που είναι που ζει έτσι.

Μα συτό δεν είναι τύχη, είναι επιλογή. Επιλογή ελευθερίας, δίχως μηνιάτικο σκλαβιάς σε μια κοινωνία που έχει θέσει τον μισθό πάνω από κάθε αξία. Πονάει ο καλλιτέχνης, φτύνει αίμα για να είναι λεύτερος κι οι άλλοι τον λένε τυχερό και ξεμπερδεύουνε με όλα. Έτσι είναι τα πράγματα. Τόσο απλά. Εμείς τα κάναμε δύσκολα.

Και τώρα, ήρθε η κρίση η τεχνητή. Διότι τα κοτόπουλα της κλωσσομηχανής γεννήσανε πλέον τα διακόσια τους αυγά το καθένα, έγινε η απόσβεση και πρέπει τώρα να σφαγιαστούν, για να πουληθεί και το κρέας. Και τα ’χει πιάσει άγχος μέσα στο κλουβί, τι θα απογίνουνε, το νιώθουνε το τέλος. Κι αρχίσανε λοιπόν να ακούγονται οι πρώτες φωνές για απόδραση πίσω στο χωριό, στο κτήμα του παππού, μα ακόμα φιλολογικά το λένε οι πιο πολλοί, ούτε το πιστεύουν, ούτε τα κότσια έχουνε για να το πράξουν.

Θα ’ρθει όμως η ώρα που θα νιώσουν πως μόνο αυτό τους απομένει πια. Κι όσοι έχουνε κρατήσει κάποια επαφή με τη γη, θα ζήσουνε. Οι υπόλοιποι θα γίνουνε τα θύματα μιας σύγχρονης σφαγής δίχως γιαταγάνια.

@radical30

World War I in Photos: The War at Sea - The Atlantic

Γλέζος εναντίον σκλαβιάς και παιδικής εργασίας | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Σκέψεις και Γραπτά…

«Έχω καταλήξει πια. Τα γεράματα είναι ο μοναδικός τρόπος για μια ‘’μεγάλη’’ ζωή».

«Το μυαλό μου μοιάζει με το ‘’Τρίγωνο των Βερμούδων’’!! Κάθε νέα πληροφορία που εισέρχεται… χάνεται για πάντα».

«Και βέβαια συζητώ με τον εαυτό μου. Όπως όλοι μας, έτσι κι εγώ χρειάζομαι, πότε πότε, μια σωστή συμβουλή».

@radical30

08.10.2014

Mαταιότητα

Για πολλούς, ο θάνατος έχει αμφίσημο χαρακτήρα, έχει δηλαδή και θετικό νόημα για την προσωπικότητα. Στην παρούσα ζωή, στον παρόντα αντικειμενικοποιημένο κόσμο, δεν είναι εφικτή η πληρότητα στη ζωή της προσωπικότητας, η ύπαρξη της προσωπικότητας εδώ είναι σακατεμένη και "μερική".

Η προσωπικότητα βρίσκει την πληρότητά της στην αιωνιότητα, με αντίτιμο τον θάνατο, την καταστροφή, το άλμα στην άβυσσο.

Οψόμεθα…

@radical30

Google

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014

enikos.gr - Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko: “Για την Κατοχή σου είπανε;”

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

enikos.gr - Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko: Μετά από 20 χρόνια ποιος θα θυμάται…

Παραληρήματα…

Ο Κώστας Καίσαρης βάζει στο μίξερ ΠΑΣΟΚ/ΝΔ, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και Βορίδη, φτάνει μέσω του Κώστα Κατσουράνη στις μακρινές Ινδίες και διερωτάται: Ποιος εκφράζει σήμερα την Δημοκρατική Παράταξη;

Είναι γνωστό, ότι δια μέσου των αιώνων υπάρχουν κάποια σημαντικά, αγωνιώδη και αναπάντητα ερωτήματα: να ζει κανείς ή να μη ζει; Βουνό ή θάλασσα; Ζεϊμπέκικο ή χασάπικο; Με αφρό ή χωρίς; Κρέας ή ψάρι; Ξανθιά ή μελαχρινή, μπύρα; Ξανθός ή μελαχρινός, γκόμενος; Βίσση ή Βανδή; Αντώνης ή Ρέμος; Σκέτο ή απ' όλα; Και πολλά άλλα εξ ίσου σοβαρά…

Σε όλα αυτά τα σπουδαία και τα σοβαρά, ήρθε τελευταία να προστεθεί κάτι το ουσιοδέστερο. Κάτι το συνταρακτικό: ποιος εκφράζει τη δημοκρατική παράταξη; Το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία;

Διανοητές, φιλόσοφοι, πολιτικοί αναλυτές, ακαδημαϊκοί, ιχνηλάτες, τρόφιμοι του Δρομοκαϊτείου, καθηγητές, ταχυδακτυλουργοί, επιφανείς ξυλογλύπτες, διάσημες μπαργούμεν και δεξιοτέχνες της χείρας ή χήρας με τα πέντε ορφανά, έχουν βάλει τον κώλο τους κάτω κι έχουν πέσει σε βαθύ στοχασμό: ποιο κόμμα εκφράζει τη σήμερον ημέραν τη Δημοκρατική Παράταξη. Η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ;

Ο ελληνικός λαός με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί τις εξελίξεις και περιμένει με αγωνία το αποτέλεσμα.: ποια θα είναι η απόφαση των σοφών, που σπάνε τη γκλάβα τους προκειμένου να δώσουν τη σωστή απάντηση; Δεν παίζει κανείς, άλλωστε, με τέτοια σοβαρά θέματα. Όταν μάλιστα είναι πολύ πιθανό οσονούπω να προκηρυχθούν εκλογές. Πως θα πάει ο ελληνικός λαός στις κάλπες, χωρίς να έχει υπάρξει απάντηση: κάποιος που ακούστηκε από το βάθος να φωνάζει: «ότι τα σκατά και το φτυάρι», εκδιώχθηκε βιαίως από την αίθουσα.

Δεν παίζουνε μ' αυτά τα πράγματα. Η συζήτηση αυτή πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατό. Ειδικότερα όταν καραδοκούν οι λαϊκιστές του Σύριζα. Κάτι τύποι σαν τον Στρατούλη και τον Γιώργο Πάντζα, που έχουν ήδη ράψει τα κοστούμια, που θα ορκιστούν ως Υπουργοί. Ένα χειμωνιάτικο και ένα καλοκαιρινό. Κάποιος είπε να το παίξουνε μονά-ζυγά. Ένας άλλος να βρούνε ένα δίφραγκο και να το στρίψουν: κορώνα κερδίζει η Νέα Δημοκρατία, γράμματα το ΠΑΣΟΚ. Εξυπνάδες της κακιάς ώρας, για ένα μείζον εθνικό θέμα.

Με τη Δημοκρατική Παράταξη, όλο το τελευταίο διάστημα να παραμένει ορφανή και να μην έχει που τη κεφαλή κλίναι. Να πάει, να λημεριάσει στο ΠΑΣΟΚ ή να αράξει στη Νέα Δημοκρατία; Κι ενώ η αγωνία είχε φτάσει στο κατακόρυφο και τα γραφεία στοιχημάτων δεν προλάβαιναν να παίρνουν ΠΑΙΧΝΊΔΙ η απάντηση ήλθε σαν το μάνα εξ ουρανού. Η λύση στο μέγα αυτό ζήτημα ήταν τόσο ριζοσπαστική, όσο και του Χριστόφορου Κολόμβου όταν πήρε στα χέρια του το αβγό. Η λύση ήρθε μάλιστα από γυναικείο μυαλό. Θηλυκό που γεννάει. Μην πάει ο νους σας στην Άννα Παναγιωταρέα. Η ιδιαίτερα δημοφιλής στους φοιτητές καθηγήτρια, το τελευταίο διάστημα ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τον τάφο της Αμφίπολης. Έχει αφήσει τα πεζά και τα τετριμμένα στην άκρη. Αυτό που προέχει για την Άννα είναι το ραντεβού με την ιστορία. Το ραντεβού με τον νεκρό.

Για να μην το πολυλογούμε, λοιπόν, η απάντηση ήρθε από πολιτικό πρόσωπο. Από τη μια και μοναδική Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ή αλλιώς, "επάγγελμα ΠΑΣΟΚ". Η εν λόγω Μαριλίζα άστραψε και βρόντηξε: «Θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν θλιβερό και ενδεικτικό της πολιτικής συγκυρίας που διανύουμε. Τσακώνεται, λέει, η Νέα Δημοκρατία με το σημερινό ΠΑΣΟΚ για το ποιος εκφράζει τη "Δημοκρατική Παράταξη". Κανένας βέβαια από τους δύο»!!

Ο Κατσουράνης για να βρει ομάδα και το τελευταίο μεροκάματο, ακολούθησε το δρόμο του Νίκου Καββαδία. Έφτασε μέχρι τις μακρινές Ινδίες. Αν όμως, αντί για το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή ασκεί κάποιος το επάγγελμα του πολιτικού, τα πράγματα είναι σαφώς πιο εύκολα. Όπως έχει πει σε ανύποπτο χρόνο ο μεγάλος ινδουιστής φιλόσοφος, Μοριτούρι Βίγκα «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω». Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να χαθεί, αλλά οι ΠΑΣΟΚτζήδες ποτέ.

Ούτε η πρώτη θα είναι η Μαριλίζα που θα ανοίξει τη μεγάλη πόρτα του Σύριζα, ούτε η τελευταία. Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι μπαρ, να έχουνε φέις-κοντρόλ στην πόρτα. "Εσύ μπαίνεις, εσύ έβγα έξω με το καλό μη σε πετάξουμε με τις κλωτσιές". Τα πολιτικά κόμματα είναι σαν τα "Χαρντ Ροκ καφέ": "όλους τους σερβίρουμε κι όλους τους αγαπάμε". Σε κανέναν δεν λένε όχι. Και για αυτό έδωσαν απλόχερα στη Μαριλίζα τις σελίδες της Αυγής. Να αρθρογραφεί, εκφράζοντας τις ανησυχίες της και τους προβληματισμούς της.

Για αυτό ακριβώς και η Μαριλίζα γυρίζει την πλάτη στο κακό ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Επειδή είδε φως στη Κουμουνδούρου κι ετοιμάζεται να μπει μέσα. Λες και απευθύνονται σε βαζιβουζούκους. Ότι το ΠΑΣΟΚ για 38 χρόνια ήταν καλό και χάλασε τώρα με τον Βενιζέλο. Μπορεί τώρα στα στερνά ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία να ενώθηκαν σε σάρκα μια, αλλά επί της ουσίας ποτέ δεν είχαν διαφορές. Το ίδιο πράμα ήταν. Την ίδια ιδεολογία είχαν, το ίδιο σύστημα υπηρετούσαν.

Ο Χάρρυ Κλυνν τα έλεγε αυτά από τη δεκαετία του '70 όταν εμφάνιζε τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου να διαφωνούν. Με τον Καραμανλή να πίνει κρασί και τον Παπανδρέου ουίσκι.

Κι έρχεται σήμερα η Μαριλίζα να ανακαλύψει την Αμερική. Αν διαβάσεις το βιογραφικό της στον ιδιωτικό τομέα δεν έχει ούτε ένα μεροκάματο. Ούτε ένα ένσημο. Ούτε ένα. Όλες οι δουλειές της ήταν κομματικές. Από τα πενήντα χρόνια της ζωής της, τα τριάντα τα έχει περάσει στο ΠΑΣΟΚ. Βουλευτής, Υπουργός, Ευρωβουλευτής, γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου, μέλος του γραφείου διεθνών σχέσεων, επιστημονικός συνεργάτης της ΚΟ, εκπρόσωπος στο Προεδρείο της Ένωσης Σοσιαλιστικών Κομμάτων, αναπληρώτρια διευθύντρια του γραφείου του Έλληνα Επίτροπου στις Βρυξέλλες. Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου και πολλά άλλα.Το ότι μικρή έπλενε τα πιάτα στη Χαριλάου Τρικούπη, δεν το αναφέρει στο βιογραφικό της από σεμνότητα.

Aς το κλείσουμε τώρα, λοιπόν.

Λένε και ξαναλένε για τον Βορίδη: ότι δεν απαρνιέται το χουντικό παρελθόν του, όταν κυκλοφορούσε σαν φοιτητής με το τσεκούρι στο χέρι. Κι έτσι είναι. Όσο λοιπόν επικίνδυνο είναι ότι δεν μετανιώνει ένας ακροδεξιός, είναι εξίσου επικίνδυνο όταν δεν μετανιώνει μια τρόφιμος της "Δημοκρατικής Παράταξης", που έχει εξ ημισείας την ευθύνη για τη καταστροφή της χώρας. Όταν η Ελλάδα δανειζόταν και χρεωκοπούσε, η Μαριλίζα απολάμβανε για τριάντα συναπτά έτη εντός και εκτός των συνόρων την εξουσία.

Κώστας Καίσαρης

--------------

Μου αρέσει σαν γραφιάς ο Κώστας Καίσαρης. Όχι όταν γράφει για τα αθλητικά - και ας είναι το επάγγελμά του, αλλά όταν αφήνεται στο παραληρηματικό χιούμορ του και φιλοσοφεί. Τη ζωή και τους ανθρώπους. Πρέπει να διαθέτει το ‘’χάρισμα’’ του παραληρείν, διαφορετικά κάτι πίνει που δεν το λέει και σ’ εμάς.

@radical30

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

ΣΥΡΙΖΑ για την ομιλία Σαμαρά: Κακός ηθοποιός ο Α.Σαμαράς - Πολιτικές ειδήσεις - Το Βήμα Online

Αντ. Σαμαράς: Προσκλητήριο «εθνικού συναγερμού ενότητας» για τη δημιουργία της «Νέας Ελλάδας» - Πολιτικές ειδήσεις - Το Βήμα Online

Αντ. Σαμαράς: Προσκλητήριο «εθνικού συναγερμού ενότητας» για τη δημιουργία της «Νέας Ελλάδας» - Πολιτικές ειδήσεις - Το Βήμα Online

Βαγγέλης Μαρινάκης

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

28 Οκτώβρη 1940

Σμυρνη : Η Καταστροφη Μιας Κοσμοπολιτικης Πολης 1900-1922 | Ντοκιμαντέρ - Cosmos greek Documentaries | Ντοκιμαντέρ online

Η κυβέρνηση σε απομόνωση | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

enikos.gr - Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko: “Εγώ σώζω ανθρώπους, δεν σώζω τράπεζες”

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

▶ The 25 most beautiful places on earth - YouTube

▶ Planet Earth Most Amazing Beautiful Places HD - YouTube

▶ The Most Strange Places in the World - Captured on Google Earth - YouTube

The Executor

The old man who read love stories - Vidto

The Italian Job 2003 Greek Subs - Vidto

Υποκειμενισμός στην ποίηση | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Χρόνια πολλά για τους ηλικιωμένους, χρόνια καλά; | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

ΓΗΡΑΤΙΑ…

Πώς είναι να είσαι ηλικιωμένος; Μέσα μου λέω ότι ίσως κατά βάθος να είναι και λυτρωτικό. 'Ερχεται κάποια στιγμή που λυγίζεις από το βάρος του χρόνου και δεν βασανίζεις τα πόδια. Τα σέρνεις πια, έχοντας το άλλοθι του γήρατος. Παραιτείσαι χωρίς να απολογείσαι. Επιτρέπεται πια να παραδεχθείς ότι κουράστηκες. Μετά σκέφτομαι ότι πάντα είσαι, κατά κάποιον τρόπο, ηλικιωμένος. Όσο υγιής και αν αισθάνεσαι, όσο σφρίγος και αν παραμένει στις μπαταρίες σου, έτσι και σε έβλεπε ο εαυτός σου πριν από είκοσι χρόνια, θα πάθαινε κρίση πανικού. Το γήρας δεν είναι μόνο ένας προορισμός για τους τυχερούς. Είναι και μία μόνιμη κατάσταση.

Όμως του κερατά, δεν υπάρχει παγκόσμια μέρα για τους νευρωτικούς μεσήλικες. Υπάρχει παγκόσμια μέρα ηλικιωμένων και είναι ΣΗΜΕΡΑ.

Στον ανεπτυγμένο κόσμο, η ημέρα αναφέρεται σε ανθρώπους άνω των 65-70 ετών. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αυτές οι ηλικίες είναι μικρά και σπάνια ρεκόρ επιβίωσης. Στην Αιθιοπία προσδιορίζουν αλλιώς τους ηλικιωμένους. Και για την Ευρώπη δεν υπάρχουν Αιθίοπες ηλικιωμένοι -λίγοι ξεπερνούν τα 50.

Δεν ξέρω με πόσα χρόνια είναι ευχαριστημένος ένας άνθρωπος. Εξαρτάται από τη ζωή που κάνει. Μπορεί να ζήσεις λίγο, αλλά να έχεις βάλει πολλές ζωές μέσα σε μία. Και μπορεί τα χρόνια σου να αναμετρηθούν με τον αιώνα, αλλά να μη βρήκες τίποτα σπουδαίο για να τα γεμίσεις.

Στην Ελλάδα ζούμε περίπου 78-79 χρόνια. Βλέπω αρκετούς ανθρώπους σε αυτήν στην ηλικία να περπατούν στο δρόμο. Και κάνω υπολογισμούς, μετράω τη ζωή τους με το μάτι και την ιστορία. Κάτι θυμούνται από Γερμανούς, κάτι παραπάνω από εμφύλιο. Μετανάστευση, ταραγμένα χρόνια, χούντα, μεταπολίτευση, Αλλαγή. Λες και η χώρα έζησε περισσότερες ζωές από τους ίδιους. Τους βλέπω στα παγκάκια αμίλητους. Και όσο μεγαλώνω και εγώ, καταλαβαίνω ότι η σιωπή είναι όλα όσα έχεις να πεις. Δεν σου φτάνουν οι λέξεις ή ακόμα δεν έχεις βρει τις σωστές.

Καμιά φορά απορώ αν είναι κουρασμένοι ή φοβισμένοι. Φοβάσαι περισσότερο τον θάνατο όσο τον πλησιάζεις, ή κάθε μέρα που περνάει σε στεφανώνει με μία νίκη; Θέλω συχνά να ρωτήσω πώς είναι εκεί πάνω. Πώς είναι να είσαι γέρος. Αλλά φοβάμαι μην ακούσω ένα «δεν πάει στο διάολο, ζωή είναι, θα περάσει».

Kώστας Γιαννακίδης protagon.gr

******************

Με έβαλε σε σκέψεις ο αρθογράφος. Ειδικά με αυτή την παράγραφο: «Δεν ξέρω με πόσα χρόνια είναι ευχαριστημένος ένας άνθρωπος. Εξαρτάται από τη ζωή που κάνει. Μπορεί να ζήσεις λίγο, αλλά να έχεις βάλει πολλές ζωές μέσα σε μία. Και μπορεί τα χρόνια σου να αναμετρηθούν με τον αιώνα, αλλά να μη βρήκες τίποτα σπουδαίο για να τα γεμίσεις»

Ίσως από την αγωνία του, επειδή προφανώς πλησιάζει στα χωρικά ύδατα και σκέπτεται ότι συντόμως θα μπει στην υφαλοκρηπίδα της γεροντικής ηλικίας, βάζει ένα καίριο ερώτημα: «την ποιότητα της ζωής».

Λόγω του επαγγέλματός του, θα πρέπει να έχει φορτώσει τη συνείδησή του με ανείπωτα μυστικά αρκετών ‘’σπουδαίων’’ ανθρώπων. Αυτό σημαίνει ότι έχει ζήσει πολλές ζωές μέσα σε μία; Καθόλου. Αντίθετα, μάλλον έχει ‘’σκατώσει’’ τη δική του ζωή. Ας μη ξεχνά, ούτε για μια στιγμή, ότι ψέμα θεωρείται και η απόκρυψη της αλήθειας.

Πέρα από επαγγελματικές δεοντολογίες και άλλα μπλα μπλά… ας το χωνέψει: Είναι ένας ψευταράς. Και ας θυμηθεί ότι «Τα Στερνά Τιμούν Τα Πρώτα»!

@Radical30

(1930-2014 και πάει λέγοντας)

Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ…

Γράφει ο Χαρίτων Τομπουλίδης*

Πριν μερικά χρόνια, σε μια έρευνα που έγινε στη Σουηδία για το ποια είναι η πιο όμορφη σουηδική λέξη, το αποτέλεσμα ήταν η λέξη «nostalgi». Μια λέξη που δεν είναι σουηδική αλλά αρχαιοελληνική.

«Νοσταλγία», μια όντως πολύ όμορφη λέξη, με πολύ όμως πόνο στο νόημά της. «Άλγος» -πόνος- για τον «νόστο» -την επιστροφή στην πατρίδα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από αυτόν του μετανάστη, και ακόμη περισσότερο του πρόσφυγα, για την επιστροφή του στην πατρίδα. Ποιος λοιπόν θέλει οικιοθελώς να υποστεί τον πόνο αυτό; Κανένας φυσιολογικός άνθρωπος.

Σκεφτείτε λοιπόν τον πόνο που έχουν εκατομμύρια άνθρωποι που εξαναγκάζονται να αφήσουν την πατρίδα τους και να φύγουν σε άλλα μέρη. Ο αριθμός τους, σύμφωνα με πηγές των Ηνωμένων Εθνών, από το 1994 μέχρι το 2012 έφτανε τα 45.200,000. Πάνω από 45 εκατομμύρια άνθρωποι!

Αν μπορούσαμε να τους βάλουνε σ’ ένα κράτος δικό τους, θα ήταν το 24ο πιο πολυπληθές κράτος του κόσμου. Πού βρίσκονται όμως αυτοί οι πρόσφυγες σήμερα; Στα τέλη του 2012 βρίσκονταν με αύξουσα σειρά, από τη χώρα με τους περισσότερους πρόσφυγες προς την χώρα με τους λιγότερους, στις εξής χώρες:

1) Πακιστάν 2) Ιράν 3) Γερμανία 4) Κένυα 5) Συρία- που σήμερα εξάγει πρόσφυγες αντί να εισάγει 6) Αιθιοπία 7) Τσαντ 8) Ιορδανία 9) Κίνα και 10) Τουρκία.

2) Που βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Η.Π.Α. οι χώρες του G7; Πουθενά. Αυτές που δημιούργησαν αυτό το προσφυγικό κύμα απουσιάζουν. Αντ’ αυτού ονομάζουν το μεγάλο αυτό προσφυγικό κύμα, κύμα «παράνομων μεταναστών» και ταΐζουν μ’ αυτό τα ψάρια της Μεσογείου.

Το 1990, στα πλαίσια της εβδομάδας για την αφύπνιση της Ευρώπης για τα μεταναστευτικά ρεύματα που θα έρχονταν, το BBC πρόβαλε, συγχρόνως με πολλά άλλα κράτη, μια ταινία που τη χρηματοδότησε το ίδιο. Εγώ την είδα στη σουηδική τηλεόραση. Η ταινία είχε τον τίτλο: «The March»…«Η πορεία».

Το μαρς των Αφρικανών, που με σύνθημα το: «Εμείς είμαστε φτωχοί, επειδή εσείς πλουτίσατε σε βάρος μας», ξεκινούσε από τα βάθη της Αφρικής με προορισμό την Ευρώπη. Η μόνη τους πύλη τότε ήταν ο βράχος του Γιβλαλτάρ και με τις βάρκες τους προσπαθούσαν να περάσουν στην Ευρώπη.

Πώς τους αντιμετώπιζε τότε η Ευρώπη; Με κανόνια και βόμβες που τους βούλιαζαν τις βάρκες. Έτσι τελείωνε το έργο. Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά, οι πορείες γίνονται και από την Αφρική και από την Ασία. Την Αφρική την ξεζουμίσαμε από τα ορυκτά και τα επίγεια πλούτη της -αν και τώρα πάμε να πάρουμε και τις 17 σπάνιες γαίες της επίσης- και πάμε να ξεζουμίσουμε τελείως και την Ασία.

Το Γιβραλτάρ όμως, όπως και ο Έβρος, μπαζώθηκαν καλά και δεν μπορούν οι πρόσφυγες να μπουν από εκεί. Έτσι παίρνουν τον θαλάσσιο δρόμο και καταλήγουν στις Λαμπεντούζες και τα καταγώγια των νησιών του Αιγαίου και της Αθήνας, όσοι δεν καταλήγουν βορά στα δόντια των ψαριών. Αυτούς που επιζούν, εμείς, οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι, τους ονομάζουμε «παράνομους μετανάστες» και τους επιστρέφουμε στους σφαγείς τους από τους οποίους δραπέτευσαν για να ζήσουν σαν ήσυχοι άνθρωποι. Ντροπή και αίσχος μας!!

*Ο Χαρίτων Τομπουλίδης, είναι πολιτισμένος Ευρωπαίος πολίτης.

Πηγή: protagon.gr

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

Λέων Αυδής

Άνεμος Αντίστασης: ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ - Ο υπουργός απειλεί Το ΧΩΝΙ για να «κουκουλώσει» την αποκάλυψη

Άνεμος Αντίστασης: Ο Μάκης-Ζούγκλας-Κλειδαρότρυπας ζητά να σεβαστούν τα οικογενειακά του προβλήματα!

Άνεμος Αντίστασης: Ο Βασίλης Παπαδόπουλος μιλά στο Blue sky στην εκπομπή ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ για τον ΕΝΦΙΑ και όχι μόνο (Video)

Άνεμος Αντίστασης: Ο Βασίλης Παπαδόπουλος μιλά στο Blue sky στην εκπομπή ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ για τον ΕΝΦΙΑ και όχι μόνο (Video)

Άνεμος Αντίστασης: Η ΩΡΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ....

Άνεμος Αντίστασης: Γ.Δελαστίκ:Να διώξουμε κλοτσηδόν αυτή την κυβέρνηση

Άνεμος Αντίστασης: ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΩΝΤΑΣ…

365 ημέρες, 365 πρόσωπα | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ | Protagon

Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος

Πενήντα δύο φωτογραφίες γυναικών που άλλαξαν την ιστορία για πάντα | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

Flammen Og Citronen - Vidto

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Θεός και οι πολιτικοί…
ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Μια μέρα πήγε ο Barac Obama, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, στο Θεό και τον ρωτάει:
-«Θεέ μου σε πόσα χρόνια η ΗΠΑ θα είναι η δυνατότερη χώρα στον κόσμο
και θα κατακτήσει όλες τις άλλες»;
Απαντά ο Θεός «σε 100 χρόνια».
Ο Βarac άρχισε να κλαίει.
«Μα γιατί κλαις, παιδί μου;»
-«Mα δεν θα ζω ως τότε...»
-----------

Μετά από λίγο, πάει ο Vladimir Boutin και ρωτά το Θεό:
-«Σε πόσα χρόνια η Ρωσία θα είναι η δυνατότερη χώρα στον κόσμο και θα
κατακτήσει όλες τις άλλες»;
-«Σε 200 χρόνια».
Ο Vladimir άρχισε να κλαίει.
-«Μα γιατί κλαις Βλαδίμηρε»;
-«Ε, δεν θα ζω ως τότε...
------------

Aργότερα, πάει ο Aντώνης Σαμαράς στο Θεό και τον ρωτά:
-«Σε πόσα χρόνια Θεούλη μου θα βγει η Ελλάδα από το μνημόνιο και θα
πάψουν να με καταριώνται οι έλληνες»;
Ο Θεός άρχισε να κλαίει.
- «Μα γιατί κλαις, Θεέ μου, τον ξαναρωτά ο Αντώνης»;
- Μα γιατί δεν θα ζω ούτε εγώ, ως τότε... βρε ηλίθιε» !!!!!

@radical30

Ο τυχοδιώκτης καρπαζοεισπράκτορας. Του Στέλιου Κούλογλου | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Gmail - Fwd: όμορφα μέρη της Ελλάδας μας !

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2014

«Μακεδονία, Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς»!!!

Γράφει ο Τάκης Καραγιάννης

Μετά τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις αρχές της τελευταίας δεκαετίας του περασμένου αιώνα, όλοι περίμεναν από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να πετύχει, και να ξαναβάλει τη δεξιά παράταξη σε ρότα επιτυχιών.

Βλέπετε, η περασμένη δεκαετία ήταν πολύ βαριά για τους συντηρητικούς, με το ΠΑΣΟΚ να αλώνει τον χώρο από το ΚΚΕ μέχρι και δεξιότερα του κέντρου. Πόνταραν, όμως, όλοι στην επιτυχία Μητσοτάκη; Εντάξει, όχι όλοι. Ποτέ ένα κόμμα που κυβερνά δεν είναι ενωμένο. Υπάρχουν πάντα οι προσωπικές φιλοδοξίες. Ειδικά αν είσαι νέος, σχετικά γοητευτικός και με σπουδές στην Αμερική, που τότε ήταν αρκετές για να έχεις την ταμπέλα του the next big thing στην πολιτική. Κάτι ‘’τέτοιο’’ ήταν τότε ο Αντώνης Σαμαράς.

Μετά τις εκλογές, ο Μητσοτάκης είχε να αντιμετωπίσει λυσσαλέα αντιπολίτευση από το ΠΑΣΟΚ, με τον αρχηγό του να ανακάμπτει σωματικά και πολιτικά και τον Συνασπισμό που άλλαξε στάση και ρητορική απέναντι στη Δεξιά. Αλλά είχε να αντιμετωπίσει και τη σκληρή κόντρα στο εσωτερικό της -τότε- Ρηγίλλης. Η κατάσταση στην Παιδεία ήταν εκτός ελέγχου, το ίδιο και τα οικονομικά.

Η δολοφονία Τεμπονέρα στις αρχές του '91 και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, κάνουν την κατάσταση εκρηκτική, το ίδιο και η δράση της 17 Νοέμβρη. Σταύρος Δήμας και Μιλτιάδης Έβερτ είναι οι πρώτοι που σηκώνουν μπαϊράκι στο εσωτερικό της ΝΔ και στο κόλπο μπλέκεται και η ΕΥΠ με τις παρακολουθήσεις της. Με άλλα λόγια, δεν έβγαινε εύκολα το πράγμα.

Στις αρχές του 1992, η Βουλή της αυτοαποκαλούμενης Δημοκρατίας της Μακεδονίας, εγκρίνει τροποποιήσεις στο Σύνταγμά της και τρεις ημέρες μετά, στις 9 Ιανουαρίου, υποβάλλει αίτημα ένταξης στον ΟΗΕ με το προαναφερθέν όνομα. Στις 15/1, η Βουλγαρία γίνεται η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει την ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα και στις 18/2 η ελληνική πλευρά κατεβαίνει με κοινή στάση να παίξει μπάλα. Στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κων/νο Καραμανλή, και παρουσία του τότε υπουργού Εξωτερικών Α.Σαμαρά, όλοι συμφωνούν για μία ονομασία χωρίς τη λέξη Μακεδονία ή παράγωγά της.

Και τον Απρίλιο αρχίζουν οι ομορφιές. Ο Ζοσέ Πινέιρο, τότε υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας, έχει αναλάβει να βρει συμβιβαστική λύση και προτείνει το Νοβαματσεντόνια, Μητσοτάκης και Σαμαράς αρχίζουν να διαφωνούν και στις 13 Απριλίου ο πρώτος απομακρύνει τον δεύτερο, ο οποίος σχεδόν ένα εξάμηνο μετά παραιτείται από βουλευτής του κόμματος.
Και να φανταστείτε πως σε όλα αυτά, είχε προηγηθεί η νύχτα της 16ης Δεκεμβρίου 1991, όταν ο Σαμαράς, αν και υπέγραφε συνθήκη που έδινε κρατική οντότητα στην ΠΓΔΜ, έβγαινε στα ελληνικά ΜΜΕ και αυτοπαρουσιαζόταν ως άλλος Παύλος Μελάς!!!

Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι γνωστά. Ο Σαμαράς πλασάρεται και συστήνεται, ως ο πλέον πατριώτης Έλληνας πολιτικός. Μέχρι τώρα. Kaβάλα στο καλάμι, το καλαματιανό…

Γιατί προχθές στο Βερολίνο, όταν άκουσε τη λέξη Ματσεντόνια μπροστά στην Άγκελα Μέρκελ δεν είπε το παραμικρό. Δεν προχώρησε έστω στην υποτυπώδη διόρθωση στον λόγο του δημοσιογράφου, όπως γίνεται πάντα. Είναι κάτι σαν αντανακλαστικό για την ελληνική πλευρά. Στην Ε.Ε., στον ΟΗΕ, στο ΝΑΤΟ, στους διεθνείς οργανισμούς γενικότερα. Όταν η FYROM αποκαλείται αλλιώς, πάντα υπάρχει μία ένσταση.

(Δείτε το βλέμμα της Μέρκελ, ακόμη κι αυτή τον κοιτά με απορία γιατί δεν αντιδρά).

Την Τρίτη, ο Σαμαράς έδειχνε να είναι έξω από τα νερά του. Εκτός τόπου και χρόνου. Η εικόνα ήταν θλιβερή, ακόμη χειρότερη από αυτή του Παπανδρέου το 2011, όταν επέστρεψε από το Παρίσι. Από τη μία Αμφίπολη και πατριωτικές κορώνες, ελληνικό DNA και φιλότιμο κι από την άλλη δεν αντιδρά όταν αποκαλούν τη FYROM Μακεδονία μπροστά στα μούτρα του. Κυριολεκτικά μπροστά στα μούτρα του.

Κι όταν ο ιστορικός του μέλλοντος*, που θα καταγράψει την παταγώδη αποτυχία της ελληνικής πλευράς στην εξωτερική πολιτική στα Βαλκάνια, ρωτήσει τον Σαμαρά γιατί δεν αντέδρασε, αυτός θα απαντήσει: Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω!!!

Protagon.gr
============

*Κάποιο λάθος κάνει ο αρθογράφος κ. Καραγιάννης. Ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα καταγράψει – όσο αφορά τον Αντώνη Σαμαρά- την παταγώδη αποτυχία του, σαν υπουργού Εξωτερικών στη Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, το 1992. Ο Αντώνης Σαμαράς θα καταγραφεί - με ανεξίτηλα γράμματα - στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία, σαν ο μεγαλύτερος προδότης της πατρίδας και του λαού της. Σε σύγκριση με τον Αντώνη Σαμαρά, ο Τσολάκογλου (1941) θα ομοιάζει με 14χρονο προσκοπάκι. Το μόνο που θα τους συνδέει είναι ο κοινός κατακτητής. Το 3ο Ράιχ του Χίτλερ, ο ένας, το 4ο της Μέρκελ, άλλος…
@Radical30

Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2014

Μια Ιερή Συμμαχία

Μια Ιερή συμμαχία

Ήταν από κάθε άποψη μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση αυτή του Πάπα Φραγκίσκου με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα, προχθές στο Βατικανό.

Ήταν ενδιαφέρουσα πάνω απ’ όλα, επειδή ξηλώνει, αν όχι σαρώνει, διάφορα ανόητα και πεπαλαιωμένα στεγανά του παρελθόντος – τόσα πολλά αλλά και τόσο πρόδηλα που δεν είναι ανάγκη ούτε καν να τα αναφέρει κανείς.

Ήταν όμως επίσης πολύ ενδιαφέρουσα γι αυτά που είπαν ο «Πάπας των φτωχών» με τον αρχηγό ενός αριστερού κόμματος, του μόνου που διεκδικεί με σοβαρές αξιώσεις την εξουσία σε ευρωπαϊκή χώρα, κάτι που ασφαλώς έχει τη δική του ευρύτερη σημειολογία ιδίως πέραν των ελληνικών συνόρων, σημειολογία την οποία προδήλως ο ποντίφικας αντιλαμβάνεται.

Το κυριότερο κοινό σημείο όμως των δύο χθεσινών συνομιλητών, είναι ότι, παρά το γεγονός ότι τόσο οι χώροι από τους οποίους προέρχονται όσο και τα αξιώματα τα οποία φέρουν είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους, προέρχονται και οι δύο από χώρες πτωχευμένες, οι οποίες έχουν υποφέρει τα μέγιστα από την οικονομική καταστροφή που βίωσαν και εξακολουθούν να βιώνουν.

Έτσι, κάθε άλλο παρά εντύπωση κάνει το γεγονός ότι ο Πάπας, όπως φέρουν οι σχετικές πληροφορίες, επιτέθηκε – και πολύ καλά έκανε – τόσο στις τράπεζες όσο και στην αδύναμη πολιτική εξουσία που έχει λησμονήσει το λόγο υπάρξεώς της.

Διαμορφώθηκε λοιπόν ένα είδος «ιερής συμμαχίας» θέσεων, ανάμεσα στην Αγία Εδρα και σε ένα κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς. Μια θετική συμμαχία, όχι όπως εκείνη η παλιά των αυτοκρατοριών. Και αυτό είναι κάτι που γράφει τη δική του ιστορία.

Η σύμπτωση απόψεων των δύο πλευρών, υπήρξε εντυπωσιακή, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τη δική μας εκκλησία.

Δεν είναι παράλογο: παρά τα όσα μπορεί να πει κανείς για τα σφάλματα και τα ολισθήματα των εκκλησιών, που άλλωστε άνθρωποι τις απαρτίζουν και τις διακονούν, η ουσία είναι ότι στα δύσκολα είναι σχεδόν πάντοτε με την πλευρά των ανθρώπων κι όχι με εκείνη των συστημάτων ή των συμφερόντων, όπως δυστυχώς συνέβη με την πολιτική, η οποία, γι αυτόν ακριβώς το λόγο, πρέπει να αλλάξει.

Και, μάλιστα, το ταχύτερο δυνατό... Μια Ιερή Συμμαχία εν έτη 2014.

Γιώργος Μαλούχος Το Βήμα (!!!!)

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2014

Watch The November Man 2014 Web Rip Xvid encoded mkv

ΕΣΑΥ (Εθνικό Σύστημα Ασφάλισης Υγείας). Στόχοι ενός σύγχρονου ΕΣΥ

Πρετεντέρης - Ανευλαβής 0-4

Ο κ. I. K. Πρετεντέρης και η γερμανική συνταγή

Σχόλια, υπό μορφήν Αντιλόγου, σε ένα άρθρο του κ. Ιωάννη Πρετεντέρη στα «Νέα», το οποίο νομίζω είναι πάντα επίκαιρο και ενδεικτικό των θέσεων του δημοσιογράφου κ. Ι.Κ.Πρετεντέρη. Το γράφω με αφορμή το άρθρο: «Ας προσέχατε κ. Πρετεντέρη» του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στο zougla.gr.

Λέγει (γράφει) ο Ι.Κ. Πρετεντέρης στα «Νέα»

Το κείμενό του σε αγκύλες [αγκυλωμένο στον γαλλογερμανικό άξονα] και Αντι-λέγει ο Ελευθέριος Ανευλαβής (με πλάγιους χαρακτήρες) στο zougla.gr:

Π(ρετεντέρης) [ΔΕΝ ΞΕΡΩ πόσοι έχουν αντιληφθεί]

Α(νευλαβής) Οι πάντες έχουν αντιληφθεί ό,τι δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Πρετεντέρης. Δηλαδή, ότι όλοι τον έχουνε πάρει χαμπάρι.

Π: [ότι αυτές τις µέρες παίζεται ένα τεράστιο ευρωπαϊκό ΠΑΙΧΝΙΔΙ: το πέρασµα σε µια µορφή κοινής οικονοµικής διακυβέρνησης.]

Α: Κοινής οικονομικής διακυβέρνησης των ΔΥΟ σύγχρονων μελανοχιτώνων εναντίον των υπολοίπων, που τους θεωρούν παρίες.

Π: [Ένα παιχνίδι σηµαντικό για την Ευρώπη]

Α: … των μεγαλοαπατεώνων της Siemens και των σφουγγοκωλαρίων της

Π: [αλλά, κυρίως, απολύτως ζωτικό για την Ελλάδα]

Α: … των τραπεζιτών και του άνομου χρήματος.

Π: [ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΩ χοντρά: αν η διαπραγµάτευση δεν προχωρήσει και δεν ευοδωθεί, κλείσαµε!]

Α: Εδώ, ο Καραϊσκάκης αναφωνεί το μη ‘’ορθώς πολιτικό’’: «κλάστε μου τον μπούντζον».

Π: [ΑΠΟ ΕΚΕΙ και πέρα υπάρχουν καλά και κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι ο Πρωθυπουργός έχει κάνει µια κατ’ αρχήν ορθή επιλογή: να συνταχθεί απολύτως σε αυτήν τη διαπραγµάτευση µε τον γαλλογερµανικό άξονα. ΚΑΙ είναι ορθή για δύο λόγους. ΑΦΕΝΟΣ, επειδή αυτός ο άξονας παραµένει η καρδιά της Ευρώπης].

Α: … καρδιά χωρίς αίμα μέσα στους κόλπους και τις κοιλίες της. Μόνο χρήμα, χρήμα και πάλι χρήμα στην τετυμπανιαία σαπιοκοιλιά της.

Π: [και χωρίς τους Γερµανούς και τους Γάλλους δεν προχωράει τίποτα]

Α: … για τους παγκοσμιοποιημένους αρχικλέφτες!

Π: [ Όταν, λοιπόν, αποφασίσουν αυτοί να προχωρήσουν, καλύτερα να είσαι µαζί τους παρά απέναντι.]

Α: Όμως, όποτε κινδυνεύει η Ελλάδα, οι Έλληνες πατριώτες (όχι οι πατριδέμποροι ευρωπεοελληναράδες. (Διορθωτά! το «πε» με «ε») κι’ ας σκυλοτρωγόμαστε στ’ αναμεταξύ, γίνονται μαχητές του «μολών λαβέ».

Π: [ΑΦΕΤΕΡΟΥ, επειδή η Ελλάδα στη σηµερινή της κατάσταση, δεν έχει την πολυτέλεια για πολλές τσιριµόνιες. Καλώς ή κακώς, η σωτηρία της (ελληνικής) ψυχής δεν είναι καθόλου δηµοφιλές σχέδιο στην Ευρώπη.]

Α: Όντως η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, εσείς το περάσατε για «ταξιδάκι αναψυχής»! …κατά πως λέει και το τραγούδι.

Π: [Με τους Γαλλογερµανούς, λοιπόν, και την προσευχή µας!]

Α: Και με κατεβασμένα τα βρακιά, και κωλοπροβάλλοντες.

Π: [ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ κακό; Επειδή θεωρείται περισσότερο από προφανές]

Α: Τι μπορεί να είναι «περισσότερο από προφανές;» Προφανώς το κενόκρανο (κενό κρανίο) όσων έχουν IQ τηλεθέασης (AGB).

Π: [ότι µια «ειδική ρύθµιση» θα ήταν σαφώς ηπιότερη από αυτά που θα προβλέπει τελικώς η συνολική διευθέτηση… Προς το παρόν, όµως, το µόνο βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα θα υπαχθεί σε µια ευρωπαϊκή οικονοµική διακυβέρνηση, η οποία θα ασκείται µε όρους που θυµίζουν περισσότερο Μπούντεσµπανκ ]

Α: «Θέλ’ η πουτ@ ν@ να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει!! Μη «πολιτικώς ορθή», λαϊκή έκφραση.

Π: [και λιγότερο ΣΥΡΙΖΑ. ΑΚΟΥΩ ΒΟΓΚΗΤΑ.]

Α: «Τι σας έλεγα;»

Π: [Εντάξει, αλλά πολύ φοβούµαι ότι είναι για λάθος λόγο. Διότι το πρόβλημα δεν είναι η «γερµανική συνταγή»,]

Α: Ασφαλώς και δεν είναι πρόβλημα για τους γερμανοντυμένους!!

Π: [η οποία έχει αποδείξει διαχρονικά και εντυπωσιακά την αποτελεσµατικότητά της.]

Α: Το 4ο Ράιχ στ’ αχνάρια του 3ου.

Π: [Το πρόβληµα είναι ότι θα εφαρµοστεί στην Ελλάδα και από Έλληνες. Οι οποίοι, εδώ και εκατόν ενενήντα χρόνια, έχουν ξεφτιλίσει όλες τις συνταγές.]

Α: Όμως ΔΕΝ έχουν ξεφτιλιστεί οι ίδιοι, σαν κάποιους ευρωπαιόφρονες megaλους δημοσιογράφους.

Π: [ΚΑΙ ΜΙΑ κι ο λόγος για τις γερµανικές συνταγές, να θυµίσω ότι στη χώρα µας, ακόµη και τα περίφηµα «µαύρα ταµεία» της Siemens ξεφτιλίστηκαν από µια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής.]

Α: Γιατί ξεφτιλίστηκε η ίδια και όσοι τα «φάγανε μαζί».

Πηγή: zougla.gr

Αμετανόητοι ή βλάκες;

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται - (1948)

Άνεμος Αντίστασης: Διασώστε τον τραπεζίτη Ράιαν! Του Νίκου Μπογίοπουλου

Άνεμος Αντίστασης: Φιάσκο η συνάντηση Μέρκελ-Σαμαρά. Μονος του τα έλεγε, μόνος του τα άκουγε......

Άνεμος Αντίστασης: Video και Φώτο σοκ,ο αστυνομικός στοχεύει με το όπλο του το πλήθος.

Ανδρέας Παπανδρέου 1995... στιγμές ειλικρίνειας...

Νέμεσις

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2014

Human Planet - Web exclusive series trailer - BBC One - YouTube

Watch The sweeney 2012 Greek Subs mp4

Streamcloud: Easy way to share your files

Watch MONTEVIDEO, VIDIMO SE! SEE YOU MONTEVIDEO (2014) DVDRip online movies avi

The Cowboys (Western 1972) John Wayne, Roscoe Lee Browne & Slim Pickens(versifier) - Vidto

The Cowboys (Western 1972) John Wayne, Roscoe Lee Browne & Slim Pickens(versifier) - Vidto

Ένα γουέστερν που αξίζει να το δείτε. Μιλάει για την αμερικάνικη Δύση, τότε που οι ΗΠΑ ήταν ακόμα στα σπάργανα. Η Αμερική που λάτρεψα σαν έφηβος και μέχρι και τον Ελληνικό Εμφύλιο (1949).

Μια Δύση άγρια, σκληρή, βίαιη, εγκληματική, που όμως μια άλλη πλευρά της, η μεγαλύτερη, διέθετε και κουράγια, δύναμη, θάρρος, αυταπάρνηση, λεβεντιά, εντιμότητα, αλληλεγγύη, ακόμη και πίστη σε κάποιο θεό... Θεό, υπαρκτό ή όχι καμιά σημασία δεν είχε. Ήταν το δεκανίκι για τους πιο αδύναμους, τους απελπισμένους.

Η σημερινή Δύση κουβαλάει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και οι ΗΠΑ είναι το πιο μισητό κράτος του Πλανήτη μας.Την κατάρα μου...!!!

@radical30

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014

The Green Mile

Τα καλά και συμφέροντα…

Τα καλά και συμφέροντα…

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Πόσο συμβατή είναι με την πολιτική ηθική του συστήματος η πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου, να καταργηθεί από τη Βουλή, αυτή τη φορά, το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, με μοναδική αιτιολογία να μην τις πάρει ο... ΣΥΡΙΖΑ;

Απολύτως συμβατή! Κατάπτυστη είναι η «ηθική» των εκλογικών νόμων στη χώρα μας, οπότε, όσο εξόφθαλμα αισχρά ιδιοτελής και να είναι οποιαδήποτε πρόταση εκλογικού νόμου, είναι αδύνατον να βγει εκτός των ανεκτών ορίων της ηθικής του συστήματος στον τομέα αυτόν.

Υπενθυμίζουμε, ότι ακριβώς το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε το μπόνους των 40 εδρών στο πρώτο κόμμα και η ΝΔ αύξησε το μπόνους αυτό στις 50 έδρες! ‘Οταν το εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ, κυβέρνηση σχημάτισε φυσικά το ΠΑΣΟΚ. Οταν το αύξησε η ΝΔ, κυβέρνηση έκανε η ΝΔ! Τώρα που ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ μπορούν να κατακτήσουν την πρώτη θέση και να φτιάξουν κυβέρνηση, ανόητοι είναι -κατά τη δική τους οπτική γωνία- να δώσουν και πενήντα έδρες επιπλέον στον ΣΥΡΙΖΑ που θα βγει πρώτος;

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να μην παριστάνουμε τους εμβρόντητους από την ανηθικότητα των σημερινών πολιτικών ηγετών, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι παλαιότεροι και δήθεν «θρυλικοί» πολιτικοί ηγέτες ήταν πολύ, πολύ... χειρότεροι! Μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας, σε σχέση με τις εκλογές, ήταν ο... «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής!

Δεν φτάνει που πρωθυπουργός διορίστηκε από το παλάτι εντελώς πραξικοπηματικά, χωρίς εκλογές, μετά τον θάνατο του νόμιμου πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου του 1955. Προσέθεσε αμέσως στην καριέρα του το μεγαλύτερο εκλογικό πραξικόπημα του ελληνικού κράτους! Στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1956, το κόμμα του Καραμανλή, η Εθνική Ριζοσπαστική Ενωσις (ΕΡΕ), ήρθε δεύτερο με 47,38% των ψήφων. Πρώτη ήρθε η Δημοκρατική Ενωσις, ένας συνασπισμός κεντρώων και αριστερών κομμάτων με 48,15 των ψήφων.

Ε, λοιπόν, ο Καραμανλής είχε στήσει έναν τόσο αισχρό εκλογικό νόμο που το πρώτο κόμμα πήρε μόνο 132 από τις 300 έδρες και το δικό του κόμμα που ήρθε δεύτερο πήρε... 165 έδρες!!!

Το ξαναγράφουμε, πήρε 132 το πρώτο κόμμα και... 165 έδρες το δεύτερο!!!

Νέο καλπονοθευτικό νόμο έστησε ο Καραμανλής, στις εκλογές του Μαΐου του 1958. Ο νόμος θα ευνοούσε το πρώτο κόμμα και θα «έθαβε» το τρίτο, που υπολόγιζε ο «εθνάρχης» ότι θα ήταν η αριστερή ΕΔΑ. Την πάτησε όμως γιατί η ΕΔΑ, εντελώς απροσδόκητα, ξεπέρασε κατά τέσσερις εκατοστιαίες μονάδες το κεντρώο κόμμα των Φιλελεύθερων (24,42% έναντι 20,67%)! Οπότε η ΕΡΕ με 41,16% πήρε 171 έδρες και οι Φιλελεύθεροι με τις μισές ψήφους (20,67%) πήραν μόνο... 36 έδρες!!!

Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 1961, με πρωθυπουργό φυσικά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το κράτος της Δεξιάς οργάνωσε τις διαβόητες εκλογές «βίας και νοθείας», όπως πέρασαν στην Ιστορία, αλλοιώνοντας τα αποτελέσματά τους! Νέα νίκη του «εθνάρχη».

Δεν ήταν όμως μόνο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εφευρέτης καλπονοθευτικών εκλογικών νόμων. Τι να πούμε τότε για τον Αλέξανδρο Παπάγο, ο οποίος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1952, με οριακά λιγότερες από τις μισές ψήφους (ποσοστό 49,22%) παίρνει το... 82,33% (!!!) των εδρών του κοινοβουλίου - τις 247 από τις 300! Ο συνασπισμός των κεντρώων κομμάτων με 34,22% των ψήφων παίρνει το ένα... πέμπτο των εδρών του Παπάγου, μόνο 51, ενώ η ΕΔΑ με 9,55% δεν πήρε απολύτως καμία έδρα!!!

Όσο για την απλή αναλογική, που ενδεχομένως θα μας προκύψει, αν τελικά υποβληθεί στη Βουλή τέτοια πρόταση, πράγμα για το οποίο έχουμε ισχυρότατες αμφιβολίες αν τελικά θα γίνει (μόνο για κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών έχει μιλήσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, όχι για απλή αναλογική!), πρέπει να υπενθυμίσουμε στους ηλικιωμένους και να πληροφορήσουμε τους νεότερους, ότι έχει ισχύσει στη χώρα μας μόνο δύο φορές, χαμένες στα βάθη των δεκαετιών του παρελθόντος.

Η πρώτη ήταν στις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου του 1950, αμέσως μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Η δεύτερη ήταν ενάμιση χρόνο αργότερα, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1951, όταν πρωθυπουργός ανέλαβε ο Νικόλαος Πλαστήρας. Πέντε περίπου μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, η κυβέρνηση Πλαστήρα εκτέλεσε τον «άνθρωπο με το γαρίφαλο» του ΚΚΕ, τον Νίκο Μπελογιάννη.

Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 εξελέγησαν βουλευτές και τα στελέχη του ΚΚΕ: Μανώλης Γλέζος, Στέφανος Σαράφης, Αντώνης Αμπατιέλος, Ηλίας Ηλιού, Γιάννης Ιμβριώτης μεταξύ άλλων οι οποίοι ήταν κρατούμενοι στο στρατόπεδο του Αϊ-Στράτη. Στις 9 Νοεμβρίου αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι για να ορκιστούν βουλευτές, αλλά στις 12 Δεκεμβρίου, έναν μήνα αργότερα, ακύρωσε το εκλογοδικείο την εκλογή τους και τους ξαναέστειλαν εξορία.

Η κυβέρνηση Πλαστήρα, με αυτά τα πεπραγμένα, ήταν η τελευταία κυβέρνηση απλής αναλογικής στην Ελλάδα..

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

O Aϊνστάιν, ο Πάπας και ο Τσίπρας

Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε, αναφερόμενος στην τυχαιότητα στη φυσική, ότι «ο Θεός δεν παίζει ζάρια». Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε και για τον θεωρούμενο ως τον επί γης αντιπρόσωπό του. Ο Πάπας και η αρχαία βατικάνεια διπλωματία δεν αφήνουν σίγουρα τίποτα στην τύχη. Οι πολιτικές κινήσεις της Αγίας Έδρας πραγματοποιούνται βάσει λεπτομερούς σχεδιασμού και η συμπεριφορά έναντι των ηγετών είναι αποτέλεσμα σοβαρής μελέτης από την πλέον έμπειρη διπλωματική γραφειοκρατία.

******

Γιατί, λοιπόν, ο Πάπας δέχεται σε ιδιωτική συνάντηση έναν νέο πολιτικό της ευρωπαϊκής Αριστεράς, που οι αντίπαλοί του –εντός και εκτός Ελλάδας- προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως το enfant terrible της Γηραιάς Ηπείρου; Προφανώς, διότι προσδοκά, ότι αυτός ο πολιτικός θα διαδραματίσει βραχυπρόθεσμα σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Το δεύτερο προφανές συμπέρασμα είναι πως ο Ποντίφικας και οι σύμβουλοί του κρίνουν, ότι ο ρόλος του θα είναι θετικός. Κανείς δε θα ευνοούσε με ακρόαση έναν υποψήφιο ολετήρα.

Στους Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ παρουσιάζεται ο θάνατος του παλιού κόσμου και η αναμονή για τη γένεση του νέου.Οι χαρακτήρες του έργου, όμως, είναι αδύναμοι· αφήνονται στη ροή των γεγονότων και «υπνοβατούν» από τον ρομαντικό ιδεαλισμό του 19ου αιώνα προς την καταρράκωση των ανθρωπιστικών αξιών, που γέννησε τον ναζισμό. Το ίδιο αδύναμη είναι και η σύγχρονη, κυρίαρχη, πολιτική τάξη της Ευρώπης. Έχοντας χάσει τη μεταπολεμική αισιοδοξία για μια ενιαία δημοκρατική ήπειρο, έχει αφεθεί στο έλεος των αγορών, όπως μια γηραιά κυρία στα χέρια του νεαρού εραστή.

Στο μεταξύ η ακροδεξιά ξεσκονίζει τη μεγάλη στολή. Και αν οι γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2002 ήταν μια άσφαιρη προειδοποίηση, ίσως το 2017 αντικρύσουμε το πτώμα. Όμως, ο Πάπας Φραγκίσκος, διδασκόμενος από τις ατυχείς στιγμές των προκατόχων του, επιλέγει να συναντηθεί με τον εκφραστή της νέας ευρωπαϊκής Αριστεράς, Αλέξη Τσίπρα, και όχι με την «πολύ καθολική» (très catholique) Μαρίν Λεπέν, που εμφανίζεται ως το χαμογελαστό πρόσωπο του νεο-φασισμού. Αυτό που δεν κατάλαβαν ο Πίος ΙΒ΄ και οι Γερμανοί σύμβουλοί του στον Μεσοπόλεμο φαίνεται να το καταλαβαίνει ο σημερινός Πάπας.

Αλλά και η Αριστερά ξεπερνάει θαρραλέα τις παλιές αγκυλώσεις της και θεραπεύει τις ιστορικές πληγές. Αναζητεί συμμαχίες με πολιτική φαντασία και, ουσιαστικά, επανακαθορίζει το εύρος των δυνάμεων της δημοκρατικής συνιστώσας των κοινωνιών. Το ζήτημα είναι, ακριβώς, να μην πεθάνει ο σπόρος του ευρωπαϊκού ανθρωπισμού και σ’ αυτή την προσπάθεια οι μεγάλες χριστιανικές ομολογίες βρίσκονται στην ίδια πλευρά με την Αριστερά. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος από την Αθήνα και ο Πάπας Φραγκίσκος από τη Ρώμη, στέλνουν -με διαφορετικούς τρόπους- το ίδιο μήνυμα ενάντια στον ανορθολογισμό της φασιστικής δημαγωγίας και της οικονομικής τρομοκρατίας.

Αυτή τη φορά ο Πάπας δεν στρατεύεται με τον Μέτερνιχ και τον Γκιζό· η σαγήνη της δύναμης υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη να διατηρηθεί το πολύτιμο υπόβαθρο των πνευματικών και πολιτικών κατακτήσεων του ανθρωπισμού, «χριστιανικού», «σοσιαλιστικού» ή «φιλελεύθερου». Από την πρόσφατη συνάντησή του με τον κ. Τσίπρα, καταλάβαμε ότι υφίσταται αλληλεγγύη στο επίπεδο των αρχών και, σίγουρα, οι Μαντόνες στο Ορβιέτο δεν θα δακρύσουν, αν στην Ελλάδα κυβερνήσει η Αριστερά.

Ευστάθιος Λιανός -Λιάντης

TVXS.GR

«Το στοίχημα για την Ευρώπη»

Δριμεία κριτική στην γερμανική λιτότητα και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την ευρωπαϊκή κρίση χρέους η Γερμανίδα καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, ασκεί ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος στο βιβλίο του «Το στοίχημα για την Ευρώπη» (εκδ. Πατάκη).

Στο βιβλίο, που παρουσιάζεται εν είδει συνεντεύξεως με τον Γερμανό δημοσιογράφο, Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς, ο Σόρος προτείνει αλλαγή στην Συνθήκη του Μάαστριχτ προκειμένου να μπορούν να διασωθούν χώρες της ευρωζώνης, ενώ υπογραμμίζει ότι η οικονομική άνθιση της Γερμανίας οφείλεται και στις μεγάλες διαγραφές χρέους που της είχαν γίνει μεταπολεμικά.

- * Πέρυσι μια έρευνα έδειξε ότι οι Γερμανοί φοβούνται τον πληθωρισμό περισσότερο από τις θανάσιμες ασθένειες.

«Δεν με εκπλήσσει καθόλου».

- * Δεν είναι κατανοητό αυτό το συναίσθημα; Πολλοί Γερμανοί συσχετίζουν αυτή την άνοδο του Χίτλερ με τον υπερπληθωρισμό.

«Πράγματι μπορούμε να διαβάσουμε έτσι τη συλλογική μνήμη του γερμανικού λαού. Πλην όμως, από ιστορική άποψη, η ανάγνωση αυτή δεν είναι ακριβής. Είναι αλήθεια ότι ο υπερπληθωρισμός αφάνισε τις οικονομίες της μέσης τάξης, μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο. και τη μετέτρεψε σε λούμπεν προλεταριάτο,το οποίο εξέθρεψε, με τη σειρά του, τον ναζισμό. Τι ήταν όμως αυτό που προκάλεσε τότε τον υπερπληθωρισμό; Το υπερβολικό χρέος που επέβαλαν η Γαλλία και η Βρετανία στη Γερμανία και η επιμονή των νικητριών χωρών να εισπράξουν τις οφειλές. Τραγική ειρωνεία της σημερινής κρίσης του ευρώ συνιστά το γεγονός, ότι η Γερμανία διαπράττει τώρα ένα παρόμοιο λάθος: επιμένει να εξοφληθούν οι οφειλές επιβάλλοντας αυστηρή λιτότητα, η οποία πιθανότατα θα επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα.

Οι Γερμανοί θα έπρεπε επίσης να θυμηθούν τι έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία. Δεν τον έφερε ο υπερπληθωρισμός της Βαϊμάρης, που, εξάλλου, έληξε γύρω στο 1923, αλλά κυρίως η τρομερή ανεργία μετά τη μεγάλη ύφεση του 1929-1932. Το 1928 οι ναζί έλαβαν το 3% των ψήφων στο κοινοβούλιο, ενώ το 1929 ο Έριχ Λούντερντορφ κέρδισε μονάχα 1,1% στις προεδρικές εκλογές. Το 1930 οι ΗΠΑ σταμάτησαν να δανείζουν τη Γερμανία και όταν η ανεργία αυξήθηκε από 8% σε 30% οι ναζί άρχισαν να κερδίζουν έδαφος.

Όταν η Γερμανία σταμάτησε να δανείζει την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία μετά την κρίση του 2008, η ανεργία των χωρών αυτών έφτασε επίσης το 30%-ας ελπίσουμε όχι με παρόμοια πολιτικά αποτελέσματα».

- * Αλλά και πάλι, δεν είναι λογικό και εν τέλει ωφέλιμο να ζητάμε από κράτη σαν την Ελλάδα, την Ισπανία ή την Ιταλία να βάλουν τάξη στους προϋπολογισμούς και στις οικονομίες τους;

«Ναι στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά η κατάσταση στην Ιταλία και την Ισπανία διαφέρει ριζικά».

- * Συμφωνείτε δηλαδή, ότι η ελληνική κυβέρνηση παραποίησε τα στοιχεία ώστε να ενταχθεί η Ελλάδα στη ευρωζώνη και ότι συνέχισε να ψεύδεται;

«Η ελληνική κυβέρνηση παραποίησε απροκάλυπτα τα στοιχεία αλλά και οι άλλοι δανειολήπτες σεβάστηκαν γενικά τους κανόνες. Πράγματι η Ισπανία και η Ιρλανδία είχαν μια μάλλον συνετή διαχείριση των οικονομικών τους - τα ετήσια κρατικά ελλείμματα και τα συνολικά επίπεδα χρέους ήταν πολύ χαμηλότερα από εκείνα της Γερμανίας το 2009».

- * Αλλά ακόμα κι αν, όπως λέτε, μερικές από τις χώρες που διολίσθησαν στην κρίση υπήρξαν μάλλον νομοταγείς ως προς τις ευρωπαϊκές συνθήκες, σήμερα δεν έχει πια και τόση σημασία. Υποστηρίζετε ότι η Γερμανία πρέπει να πληρώσει τώρα κάποια από τα λάθη που έγιναν στον σχεδιασμό του ευρώ; Ότι πρέπει να εξαγοράσει τα χρέη των άλλων χωρών; Αυτό αντιβαίνει τον ευρωπαϊκό νόμο.

«Έχετε δίκιο για τον ευρωπαϊκό νόμο. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία σχεδιάστηκε, εν πολλοίς, από την Bundesbank, περιέχει ένα άρθρο που απαγορεύει ρητά τη "διάσωση". Και αυτή η απαγόρευση επικυρώθηκε από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο. Το συγκεκριμένο άρθρο έχει δυσκολέψει πολύ τη σημερινή κατάσταση, αλλά απέδειξε κιόλας, ότι τα σφάλματα που αποκάλυψε η κρίση του ευρώ ήταν συστημικά, είχαν τις ρίζες τους στην ιστορία της δημιουργίας του κοινού νομίσματος: δεν ήταν απλώς η συνέπεια της κακής οικονομικής πολιτικής των χωρών-οφειλετών».

- * Εννοείτε ότι οι κανόνες του Μάαστριχτ είναι λανθασμένοι και δεν πρέπει να εφαρμοστούν;

«Ναι, ορισμένοι κανόνες πρέπει να αλλάξουν».

- * Ποιοι δηλαδή;

«Το άρθρο περί μη δυνατότητας διάσωσης, για παράδειγμα».

- * Και ποια άλλα άρθρα;

«Η Συνθήκη του Μάαστριχτ χρειάζεται γενική αναθεώρηση. Βασίστηκε σε μια λανθασμένη οικονομική θεωρία, στην οποία πιστεύουν μόνο η Bundesbank και η γερμανική κυβέρνηση. Η συνθήκη εξέλαβε ως δεδομένο, ότι μόνο ο κρατικός δανεισμός μπορούσε να προκαλέσει χρόνια ελλείμματα και να αποσταθεροποιήσει τη νομισματική ένωση. Ήταν σοβαρό σφάλμα αυτό!

Μόνο στην Ελλάδα ήταν γνήσια η δημοσιονομική κρίση. Στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, η κρίση προκλήθηκε από τη φούσκα των ακινήτων κι από τις υπερβολές των τραπεζών. Όσο για την Ιταλία, ήταν ειδική περίπτωση: επιβαρύνθηκε από δυσβάσταχτα δημόσια χρέη που κληρονόμησε από την εποχή πριν από το ευρώ και τα οποία έγιναν μη βιώσιμα όταν οι αγορές επέβαλαν βαριά πριμ κινδύνου. Η Γερμανία αρνείται να το δεχτεί αυτό, αλλά καλό θα ήταν να θυμηθεί την ίδια της την ιστορία».

- * Ποιο μέρος της ιστορίας της;

«Η Γερμανία ωφελήθηκε από κούρεμα χρέους τρεις φορές στην ιστορία της, δύο από τις οποίες μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Το Σχέδιο Dawes του 1924, επιχείρησε να ελαττώσει το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων. Το Σχέδιο Young του 1929, μείωσε το ποσό των γερμανικών αποζημιώσεων και παραχώρησε στη Γερμανία μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια αποπληρωμής. Αυτά τα σχέδια μερικής διαγραφής, είχαν στόχο τη διόρθωση των σφαλμάτων που είχε διαπράξει η Συνθήκη των Βερσαλλιών. Μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, οι Γάλλοι και οι άλλες νικήτριες δυνάμεις, δημιούργησαν οικονομικές συνθήκες που υποβοήθησαν την άνοδο του φασισμού. Δυστυχώς, οι Γερμανοί κάνουν σήμερα το ίδιο στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Η γαλλική επιμονή να τηρηθούν οι γερμανικές δεσμεύσεις μετά την Συνθήκη των Βερσαλλιών, ήταν ασφαλώς το μεγάλο λάθος. Ο Κέϊνς ήταν ο πρώτος που το επισήμανε αυτό στο βιβλίο του «Οι οικονομικές συνέπειες της ειρήνης», που εκδόθηκε το 1919.

Το τρίτο και μεγαλύτερο κούρεμα χρέους έγινε μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Οι Αμερικάνοι και οι Βρετανοί φρόντισαν να μην επαναλάβουν το λάθος της προηγούμενης γενιάς και, αντί να απαιτήσουν αποζημιώσεις, το 1953 αποφάσισαν να διαγράψουν το μισό χρέος της Γερμανίας. Όσο για το υπόλοιπο, παραχώρησαν πολύ μακρά περίοδο αποπληρωμής. (Αυτό πάνω-κάτω χρειάζεται σήμερα και η Ελλάδα). Χωρίς τη γενναιοδωρία των ΗΠΑ και της Βρετανίας το γερμανικό οικονομικό θαύμα δεν θα είχε συμβεί».

- * H Γαλλία δεν τιμωρείται, γι αυτό οι Γάλλοι διστάζουν να αποδεχτούν την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων.

«Τώρα μιλάτε σαν Γερμανός που θαυμάζει τη σπαρτιατική παράδοση. Μου θυμίζετε τον πατέρα μου, που έλεγε, αστειευόμενος, ότι οι Σπαρτιάτες μάθαιναν να υποφέρουν τον πόνο των άλλων, χωρίς φόβο και πάθος. Δυστυχώς αυτό αντανακλά τη σημερινή κατάσταση. Όμως έχετε δίκιο. Η Γαλλία δεν κινείται καθόλου. Ούτε τη βλέπω να κινείται στο μέλλον.

Κατηγορία άρθρου: Ευρώπη-EOP

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

Olhar do Cristo - Reforma do Monumento ao Cristo Redentor - YouTube

Η Ιστορία Μιας Λεοπάρδαλης (Documentaries) - Cosmos greek Documentaries | Ντοκιμαντέρ online

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

ilovetv.gr - BOSS - Κύκλος:1 Επεισόδιο:2

ilovetv.gr - BOSS - Κύκλος:1 Επεισόδιο:2

Μια αμερικάνικη πολιτική μίνι σειρά με μεγάλο ενδιαφέρον. Πλοκή, ερμηνείες, σκηνοθεσία, όλα σε επίπεδο 5*****. Προαπαθείστε να την δείτε στο ilovetv.gr

The Bedford Incident (1965) - Gamato - Movies, TV and Celebrities

Στην καλύτερη 11άδα της UEFA o Ντομίνγκες - Ολυμπιακός - SPORT 24

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

Μιχάλης Παπαγιαννάκης - Βικιπαίδεια

Η Σκωτία αποφασίζει: «Ναι» ή «όχι» στην ανεξαρτησία | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Η Σκωτία αποφασίζει: «Ναι» ή «όχι» στην ανεξαρτησία

Όλα τα βλέμματα στραμμένα στο Εδιμβούργο. Η Σκωτία προσφεύγει στις κάλπες για να αποφασίσει για την ανεξαρτησία της. Ένα δημοψήφισμα κρίσιμο τόσο για την τύχη της Σκωτίας, όσο και για την μοίρα του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά και της Ευρώπης.

| TVXS - TV Χωρίς Σύνορα

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Άνεμος Αντίστασης: Σε οποιοδήποτε πολιτισμένο κράτος, πρωθυπουργός που θα έκανε αυτή τη δήλωση* αυτή την στιγμή θα ήταν στο εδώλιο