Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011
ΣΚΑΪ Player TV — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)
ΣΚΑΪ Player TV — ΣΚΑΪ (www.skai.gr): – Απεστάλη με Google Toolbar
Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011
«Ιντερνετισμός»: νέα πάθηση για παιδιά | ΘΕΜΑΤΑ | Protagon
«Ιντερνετισμός»: νέα πάθηση για παιδιά | ΘΕΜΑΤΑ | Protagon: Το ίντερνετ είναι ένα υπέροχο εργαλείο. Ο φίλος μου ο Λυκούργος είναι 8 χρόνων και είναι πολύ καλός στο να μου τη λέει που δεν έχω fb και twitter. Συχνά όταν μιλάει για διάφορα ιντερνετικά, τον παρακολουθώ με δέος και η διαφορά μας είναι ότι, μπορεί να ξέρω πώς να σβήσω τα cookies μου, αλλά όχι και να το κάνω με σχεδόν κλειστά μάτια όπως αυτός. Είναι υπέροχο που ο Λυκούργος έχει αυτήν την εξοικείωση, όμως ο χρόνος που δίνει στο ίντερνετ είναι δυσανάλογος του χρόνου που δίνει στις άλλες του δραστηριότητες. Πανέξυπνο παιδί ωστόσο και με γνώσεις τέτοιες που οφείλονται στο καλό ψάξιμο στο διαδίκτυο.
Στην Ελλάδα τα παιδιά αποκτούν νωρίς πρόσβαση στο ίντερνετ. Ο μέσος όρος είναι η ηλικία των 11 χρόνων. Διαβάζω πως 68 παιδιά προεφηβικής ηλικίας, πάσχουν από «ιντερνετισμό» και είναι σε απεξάρτηση. Στην Ευρώπη το 57% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών έχουν προφίλ σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Το 24% είναι παιδιά μεταξύ των ηλικιών 9-10 χρόνων. Το 29% των παιδιών ηλικίας 9-16 χρόνων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στην Ευρώπη, έχουν στο παρελθόν επικοινωνήσει με κάποιον που δε γνώριζαν. Τα ποσοστά συνεχώς αλλάζουν προς τα πάνω.
Δεν πιστεύω πως τα εξαρτημένα από το ίντερνετ παιδιά είναι άρρωστα. –Σε ακραίες περιπτώσεις ωστόσο ο ιντερνετισμός μπορεί να επιφέρει την κατάθλιψη- Άρρωστο είναι που χάνουν στιγμές της ζωής, που όπως θα’ λεγε και ο φίλος που όλοι έχουμε για να λατρεύουμε τα κλισέ του: «η ζωή είναι εκεί έξω». Όταν προσπαθείς βέβαια να το εξηγήσεις αυτό στον Λυκούργο, η απάντηση είναι επισκέψεις σε μουσεία από την οθόνη του υπολογιστή, άστοχα σουτ από την οθόνη του υπολογιστή, βόλτες στον κόσμο πάλι απ’ τον υπολογιστή και άλλα τέτοια που όμως δεν μπορούμε να απολαύσουμε πιασμένοι χέρι χέρι, βρε Λυκούργο…
*8-11 Σεπτεμβρίου στα Ιωάννινα, πραγματοποιείται το 3ο Παιδιατρικό Παιδοπνευμονολογικό Συνέδριο όπου αναμένεται εκτενής αναφορά στο θέμα.
– Απεστάλη με Google Toolbar
Στην Ελλάδα τα παιδιά αποκτούν νωρίς πρόσβαση στο ίντερνετ. Ο μέσος όρος είναι η ηλικία των 11 χρόνων. Διαβάζω πως 68 παιδιά προεφηβικής ηλικίας, πάσχουν από «ιντερνετισμό» και είναι σε απεξάρτηση. Στην Ευρώπη το 57% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών έχουν προφίλ σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Το 24% είναι παιδιά μεταξύ των ηλικιών 9-10 χρόνων. Το 29% των παιδιών ηλικίας 9-16 χρόνων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στην Ευρώπη, έχουν στο παρελθόν επικοινωνήσει με κάποιον που δε γνώριζαν. Τα ποσοστά συνεχώς αλλάζουν προς τα πάνω.
Δεν πιστεύω πως τα εξαρτημένα από το ίντερνετ παιδιά είναι άρρωστα. –Σε ακραίες περιπτώσεις ωστόσο ο ιντερνετισμός μπορεί να επιφέρει την κατάθλιψη- Άρρωστο είναι που χάνουν στιγμές της ζωής, που όπως θα’ λεγε και ο φίλος που όλοι έχουμε για να λατρεύουμε τα κλισέ του: «η ζωή είναι εκεί έξω». Όταν προσπαθείς βέβαια να το εξηγήσεις αυτό στον Λυκούργο, η απάντηση είναι επισκέψεις σε μουσεία από την οθόνη του υπολογιστή, άστοχα σουτ από την οθόνη του υπολογιστή, βόλτες στον κόσμο πάλι απ’ τον υπολογιστή και άλλα τέτοια που όμως δεν μπορούμε να απολαύσουμε πιασμένοι χέρι χέρι, βρε Λυκούργο…
*8-11 Σεπτεμβρίου στα Ιωάννινα, πραγματοποιείται το 3ο Παιδιατρικό Παιδοπνευμονολογικό Συνέδριο όπου αναμένεται εκτενής αναφορά στο θέμα.
– Απεστάλη με Google Toolbar
Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011
Το Ιστολογιο του Μιμη Ανδρουλακη
Το Ιστολογιο του Μιμη Ανδρουλακη: Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011
Η Παγίδα
Έρχεται μια στιγμή στη ζωή των ανθρώπων και των εθνών που τη βιώνουν σαν παγίδα. Μια συμπαιγνία προσωπικών και κυρίως απρόσωπων δυνάμεων, πέρα κι από τον έλεγχο σου, σε κρατά «φυλακισμένο».
· Στην προσωπική μας ζωή έρχεται σε οριακές στιγμές η αιφνίδια συνειδητοποίηση ότι είσαι έγκλειστος σ’ ένα κελί κι όσο προσπαθείς να αποδράσεις, κι όσο δραπευτεύεις, οι τοίχοι του μετατρέπονται, τα όρια απλώνονται, η «φυλακή» μεγαλώνει και συ μένεις φυλακισμένος. Τότε η απόπειρα του δραπέτη να την κοπανήσει γίνεται αξιοθρήνητη εγκατάλειψη. Η μόνη εφικτή ελευθερία, όταν περιορίζονται ή εξαντλούνται οι εναλλακτικές, είναι η ανυπότακτη στωική ελευθερία, η υπερήφανη καρτερικότητα.
· Στην παγκόσμια ιστορία της πολιτικής συχνά ακόμα και μεγάλοι ηγέτες υποχρεώθηκαν να πουν «αυτή είναι η χειρότερη λύση αν εξαιρέσουμε όλες τις άλλες διαθέσιμες».
· Στην παγκόσμια οικονομία ακόμα και ισχυροί λαοί αισθάνονται να πέφτουν σε παγίδα. Οι Κινέζοι μισούν το δολάριο αλλά προς το παρόν μη έχοντας άλλη επιλογή, του προσφέρουν 2 τρισεκατομμύρια από τις αποταμιεύσεις τους. Κι οι Αμερικάνοι μισούν την υπερεξάρτησή τους από τους Κινέζους, από το χρήμα και τις εισαγωγές τους. Δεν μπορούν όμως να κάνουν διαφορετικά.
· Οι Έλληνες τώρα βιώνουν μια ακραία κατάσταση παγίδας. Το ευρώ, που στο μπουμ, στη φάση της ανόδου, στη φούσκα, τους έδινε τη δυνατότητα να δανείζονται φθηνά σαν Γερμανοί, τώρα στην κάθοδο, στο ξεφούσκωμα, στο φαύλο κύκλο ύφεσης – χρέους, λειτουργεί σαν ξένο νόμισμα, γίνεται βαρίδι όπως στην κρίση του μεσοπολέμου «ο χρυσός κανόνας», η αναφορά των νομισμάτων στο χρυσό. Δηλαδή χάνεις τις παλιές ασφαλιστικές δικλείδες – κοπή νομίσματος, υποτίμηση – αλλά αιφνίδια χάνεις και το πλεονέκτημα, τη δυνατότητα φθηνού δανεισμού στις αγορές. Να μένεις στο ευρώ φαίνεται δυσβάστακτο. Να φύγεις αποτελεί ανυπολόγιστη καταστροφή. Η αποπαγίδευση υπάρχει αλλά δεν εξαρτάται μόνο από σένα: ζητάς να σου «κόψουν» χρέος, χρόνο και χρήμα, αντισταθμιστικές νομισματικές και αναπτυξιακές ενέσεις. Πρέπει υπό την «εκβιαστική» δύναμη της κρίσης να πείσεις τουλάχιστον 17 λαούς, 17 κοινοβούλια. Δεν είναι εύκολο. Κι ο Ισπανός, ο Ιταλός ή ο Βέλγος αισθάνεται ότι παγιδεύεται από τους Έλληνες, τους δανείζει πιο φθηνά με την «21η Ιουλίου» απ’ ότι δανείζεται ο ίδιος από τις αγορές. Οι Γάλλοι γίνονται νευρικοί απέναντί μας αφού τα ασφάλιστρα κινδύνου τους (CDS) δείχνουν -παράλογο!- τη Γαλλία να έχει μεγαλύτερη πιθανότητα χρεωκοπίας από την Ταϊλάνδη και την Κολομβία! Παράδοξο, αλλά και οι «Βόρειοι» αισθάνονται παγιδευμένοι από τους άσωτους υπερχρεωμένους «Νότιους», παραβλέποντας τις εγγενείς ανισορροπίες της ευρωζώνης. Μας χρεώνουν τη μολυσματική επέκταση της κρίσης και απαιτούν να μπούμε σε καραντίνα! Η ευλογία, η ιστορική ευκαιρία φαίνεται παγίδα.
Όταν σερνόμαστε ανελέητα από τον αμείλικτο μηχανισμό της τραγωδίας, όταν πέφτουμε στα δίκτυα της συμπλέγματος Ύβρις – Νέμεσις, το χειρότερο είναι ο αυτοτροφοδοτούμενος πανικός , η υστερία, η αυτοκαταστροφική έκρηξη, η κούφια ρητορική, οι σπασμωδικές κινήσεις. Τότε πέφτουμε ακόμα πιο βαθιά στην παγίδα. Η παγίδα τότε γίνεται σίγουρα μακροπρόθεσμα η μοίρα μας. Η φρόνηση απαιτεί την τραγική επίγνωση των ορίων των επιλογών μας και των βαθμών της ελευθερίας μας.
Υστερόγραφο:
· Φίλος αναγνώστης μου συστήνει: «Ρίξε την Κυβέρνηση: Γίνε ήρωας!» Αγαπητέ φίλε αν έχεις να προτείνεις εδώ και τώρα εναλλακτική πηγή δανεισμού και πειστική εναλλακτική κυβέρνηση «το συζητάμε». Διαφορετικά μου συστήνεις να γίνω όχι ήρωας αλλά επικίνδυνος τυχοδιώκτης την ώρα που η Ελλάδα είναι στο χείλος του γκρεμού και ο χρόνος τελειώνει. Μη μου πεις «δανείσου από του ς Κινέζους». Δεν είναι ανόητοι οι Κινέζοι. Μπορεί να δανείσουν, όπως δήλωσαν επίσημα, μόνο αν υπάρχει ΑΑΑ εγγύηση από του ς Γερμανούς ή Γάλλους! Δηλαδή μας ξαναστέλνουν στους Γερμανούς και στο EFSF.
Περίληψη...
από Μιμης Ανδρουλακης στις 10:08 μμ 18 σχόλια
– Απεστάλη με Google Toolbar
Η Παγίδα
Έρχεται μια στιγμή στη ζωή των ανθρώπων και των εθνών που τη βιώνουν σαν παγίδα. Μια συμπαιγνία προσωπικών και κυρίως απρόσωπων δυνάμεων, πέρα κι από τον έλεγχο σου, σε κρατά «φυλακισμένο».
· Στην προσωπική μας ζωή έρχεται σε οριακές στιγμές η αιφνίδια συνειδητοποίηση ότι είσαι έγκλειστος σ’ ένα κελί κι όσο προσπαθείς να αποδράσεις, κι όσο δραπευτεύεις, οι τοίχοι του μετατρέπονται, τα όρια απλώνονται, η «φυλακή» μεγαλώνει και συ μένεις φυλακισμένος. Τότε η απόπειρα του δραπέτη να την κοπανήσει γίνεται αξιοθρήνητη εγκατάλειψη. Η μόνη εφικτή ελευθερία, όταν περιορίζονται ή εξαντλούνται οι εναλλακτικές, είναι η ανυπότακτη στωική ελευθερία, η υπερήφανη καρτερικότητα.
· Στην παγκόσμια ιστορία της πολιτικής συχνά ακόμα και μεγάλοι ηγέτες υποχρεώθηκαν να πουν «αυτή είναι η χειρότερη λύση αν εξαιρέσουμε όλες τις άλλες διαθέσιμες».
· Στην παγκόσμια οικονομία ακόμα και ισχυροί λαοί αισθάνονται να πέφτουν σε παγίδα. Οι Κινέζοι μισούν το δολάριο αλλά προς το παρόν μη έχοντας άλλη επιλογή, του προσφέρουν 2 τρισεκατομμύρια από τις αποταμιεύσεις τους. Κι οι Αμερικάνοι μισούν την υπερεξάρτησή τους από τους Κινέζους, από το χρήμα και τις εισαγωγές τους. Δεν μπορούν όμως να κάνουν διαφορετικά.
· Οι Έλληνες τώρα βιώνουν μια ακραία κατάσταση παγίδας. Το ευρώ, που στο μπουμ, στη φάση της ανόδου, στη φούσκα, τους έδινε τη δυνατότητα να δανείζονται φθηνά σαν Γερμανοί, τώρα στην κάθοδο, στο ξεφούσκωμα, στο φαύλο κύκλο ύφεσης – χρέους, λειτουργεί σαν ξένο νόμισμα, γίνεται βαρίδι όπως στην κρίση του μεσοπολέμου «ο χρυσός κανόνας», η αναφορά των νομισμάτων στο χρυσό. Δηλαδή χάνεις τις παλιές ασφαλιστικές δικλείδες – κοπή νομίσματος, υποτίμηση – αλλά αιφνίδια χάνεις και το πλεονέκτημα, τη δυνατότητα φθηνού δανεισμού στις αγορές. Να μένεις στο ευρώ φαίνεται δυσβάστακτο. Να φύγεις αποτελεί ανυπολόγιστη καταστροφή. Η αποπαγίδευση υπάρχει αλλά δεν εξαρτάται μόνο από σένα: ζητάς να σου «κόψουν» χρέος, χρόνο και χρήμα, αντισταθμιστικές νομισματικές και αναπτυξιακές ενέσεις. Πρέπει υπό την «εκβιαστική» δύναμη της κρίσης να πείσεις τουλάχιστον 17 λαούς, 17 κοινοβούλια. Δεν είναι εύκολο. Κι ο Ισπανός, ο Ιταλός ή ο Βέλγος αισθάνεται ότι παγιδεύεται από τους Έλληνες, τους δανείζει πιο φθηνά με την «21η Ιουλίου» απ’ ότι δανείζεται ο ίδιος από τις αγορές. Οι Γάλλοι γίνονται νευρικοί απέναντί μας αφού τα ασφάλιστρα κινδύνου τους (CDS) δείχνουν -παράλογο!- τη Γαλλία να έχει μεγαλύτερη πιθανότητα χρεωκοπίας από την Ταϊλάνδη και την Κολομβία! Παράδοξο, αλλά και οι «Βόρειοι» αισθάνονται παγιδευμένοι από τους άσωτους υπερχρεωμένους «Νότιους», παραβλέποντας τις εγγενείς ανισορροπίες της ευρωζώνης. Μας χρεώνουν τη μολυσματική επέκταση της κρίσης και απαιτούν να μπούμε σε καραντίνα! Η ευλογία, η ιστορική ευκαιρία φαίνεται παγίδα.
Όταν σερνόμαστε ανελέητα από τον αμείλικτο μηχανισμό της τραγωδίας, όταν πέφτουμε στα δίκτυα της συμπλέγματος Ύβρις – Νέμεσις, το χειρότερο είναι ο αυτοτροφοδοτούμενος πανικός , η υστερία, η αυτοκαταστροφική έκρηξη, η κούφια ρητορική, οι σπασμωδικές κινήσεις. Τότε πέφτουμε ακόμα πιο βαθιά στην παγίδα. Η παγίδα τότε γίνεται σίγουρα μακροπρόθεσμα η μοίρα μας. Η φρόνηση απαιτεί την τραγική επίγνωση των ορίων των επιλογών μας και των βαθμών της ελευθερίας μας.
Υστερόγραφο:
· Φίλος αναγνώστης μου συστήνει: «Ρίξε την Κυβέρνηση: Γίνε ήρωας!» Αγαπητέ φίλε αν έχεις να προτείνεις εδώ και τώρα εναλλακτική πηγή δανεισμού και πειστική εναλλακτική κυβέρνηση «το συζητάμε». Διαφορετικά μου συστήνεις να γίνω όχι ήρωας αλλά επικίνδυνος τυχοδιώκτης την ώρα που η Ελλάδα είναι στο χείλος του γκρεμού και ο χρόνος τελειώνει. Μη μου πεις «δανείσου από του ς Κινέζους». Δεν είναι ανόητοι οι Κινέζοι. Μπορεί να δανείσουν, όπως δήλωσαν επίσημα, μόνο αν υπάρχει ΑΑΑ εγγύηση από του ς Γερμανούς ή Γάλλους! Δηλαδή μας ξαναστέλνουν στους Γερμανούς και στο EFSF.
Περίληψη...
από Μιμης Ανδρουλακης στις 10:08 μμ 18 σχόλια
– Απεστάλη με Google Toolbar
Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)