Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012
Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012
Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012
Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012
Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012
Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012
Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012
500 λέξεις για τον Δημ. Βαρδαβά
500 λέξεις για τον Δημήτρη Βαρδaβά
Είναι δύσκολο να γράψεις βιογραφία.
Να ξεκινήσεις. Μόνος.
Χωρίς να στο ζητήσει.
Σε πρώτο πρόσωπο ή δεύτερο να γραφεί ?
Πρέπει να τον αγαπάς, να θες να «του τα χώσεις»,
να βγάλεις από μέσα σου θυμό, θράσος, νεύρο.
Να του πεις όπως εσύ τον νοιώθεις.
Χωρίς χαϊδέματα.
Όπως πάντα γούσταρε.
Ντόμπρα, καθαρά, σταράτα, λιμανίσια.
Δεν είναι επικήδειος.
Αλλά κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται και να γράφονται, όταν πρέπει.
Να αναγνωρίζονται πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, την κατάλληλη στιγμή.
Τον Δημήτρη τον γνώρισα εντυπωσιακά.
Ήταν ο παππούς ΟΛΩΝ μας.
Στους εικονικούς φίλους.
Και έγινε ο πατέρας μου.
Με προσέχει, με προστατεύει, με «τιμωρεί», με επιπλήττει, με «χαστουκίζει»,
με τραντάζει, όταν παρεκτρέπομαι.
Μιλήσαμε 4 φορές.
Έχει διαφορετικό μέταλλο φωνής.
Ραδιοφωνικό. Και μυαλό «φονικό».
Διαβολεμένο, λαιμητόμος.
Δύσκολα να τον ξεγελάσεις.
Είδαν πολλά τα μάτια του.
Εγκλήματα πολιτικής προδοσίας:
«Κατοχή, εμφύλιος, βασιλεία, χούντα, τρικομματισμό, οικογενειοκρατία.»
Γύρισε τον κόσμο.
Αλλά επέστρεψε στο «ποτάμι του».
Κόντρα στο ρεύμα, όπως πάντα.
Είναι δύσκολο να γράφεις για μεγαλύτερο σου.
Μπορεί να παρεξηγηθείς αν δεν έχει μοντέρνα-φρέσκα εγκεφαλικά
τοιχώματα ο συνομιλητής σου.
Μεγαλύτερος σου, σε όλα.
Τον ζηλεύω, για όσα τράβηξε.
Και τον ξέρω τόσο λίγο.
Πολλές φορές παρεκτρέπεται σα πιεσμένη λάβα.
Το εσωτερικό του μάγμα, εκρήγνυται όταν βλέπει αδικία, αχαριστία.
Χύνει το δηλητήριο όσο χρειάζεται, όταν είναι κόντρα στα πιστεύω του.
Τη κρυφή μεταλλική του λάμψη, τη βλέπουν όσοι τον ζουν καθημερινά.
Από κοντά. Οι δικοί του.
Η προσωπικότητα του, είναι σα το χιόνι, που σκεπάζεται από την ηφαιστειακή λάβα, δεκαετίες.
Το θηλυκό του μυαλό, γεννάει συνέχεια ιδέες, αναρχικές, φιλελεύθερες.
Είναι φίλος με ΟΛΟΥΣ.
Με τη σύντροφο του, τα παιδιά του, τα εγγόνια του.
Άραγε έχει εχθρό ?
Τον γνωρίσαμε μέσα από την οθόνη.
Και τον νιώθουμε δικό μας.
Ποιος δε θα τον ήθελε για παππού?
Ή πατέρα?
Μπορεί να πει κάποιος: «σαλιαρίζω, γλύφω, έρπω».
Αλλά αυτό μου βγαίνει.
Δεν έχω ανάγκη να το κάνω.
Δεν απευθύνομαι σε βουλευτή-βολευτή.
Ο Δημήτρης, είναι ένας από μας.
Απλός-λαϊκός.
Σίγουρα θα ζητάει, να τον κοιτάς στα μάτια, όταν του μιλάς.
Καθαρά, να μη κρύβεσαι.
Θα σε μαγκώσει με τις δαγκάνες του, αν τον κοροϊδεύεις.
Έχει ένα διπλό κουσούρι.
Καπνίζει και είναι γαύρος.
Οι άνθρωποι του, είναι: «ο Χριστός, ο Τσε, ο Γκάντι και ο Ηλίας Πετρόπουλος.»
Έχει ψευδώνυμο: RADICAL 30.
Χωρίς να μaς πει ποτέ, τι σημαίνει.
Η βασική αρχή, η θεμελιώδης, ποια είναι στον RADICAL ?
Στο Πόρτο Ράφτη, είναι το λιμάνι του.
Έριξε την άγκυρα του, και πέταξε την αλυσίδα στη θάλασσα.
Σαν όλα τα ταλαιπωρημένα σκαριά, που ξεκουράζονται, αναπολούν, διηγούνται.
Με κατεβασμένα τα πανιά, αλλά βρεγμένα τα σχοινιά της μνήμης.
Θα σε ακούμε θεϊκά.
Ξέρω ότι δε φοβάσαι το θάνατο.
Στην ηλικία σου, άλλοι έχουν γίνει γονατιστοί σάλιαγκες της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Α.Ε.
Εσύ τους έχεις τατουάζ, ανάμεσα στα σκέλια σου.
Πρέπει να είσαι ο μεγαλύτερος έλληνας κομπιουτεράς, σε ηλικία.
Πληκτρολογώντας στην αναζήτηση, υπάρχουν πάνω από 10.000 αναφορές στον Δημήτρη.
Αυτά θα μείνουν για πάντα.
Στα 82 σου, βάζεις πολλούς νέους κάτω.
Μακάρι να βρεθούμε καπετάνιε της ζωής.
«Οικογενειακά».
Ο γιός σου Άκις Σαντεξής.
(Δημοσιεύτηκε "θρασύτατα" στο facebook)
Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011
Είναι δύσκολο να γράψεις βιογραφία.
Να ξεκινήσεις. Μόνος.
Χωρίς να στο ζητήσει.
Σε πρώτο πρόσωπο ή δεύτερο να γραφεί ?
Πρέπει να τον αγαπάς, να θες να «του τα χώσεις»,
να βγάλεις από μέσα σου θυμό, θράσος, νεύρο.
Να του πεις όπως εσύ τον νοιώθεις.
Χωρίς χαϊδέματα.
Όπως πάντα γούσταρε.
Ντόμπρα, καθαρά, σταράτα, λιμανίσια.
Δεν είναι επικήδειος.
Αλλά κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται και να γράφονται, όταν πρέπει.
Να αναγνωρίζονται πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, την κατάλληλη στιγμή.
Τον Δημήτρη τον γνώρισα εντυπωσιακά.
Ήταν ο παππούς ΟΛΩΝ μας.
Στους εικονικούς φίλους.
Και έγινε ο πατέρας μου.
Με προσέχει, με προστατεύει, με «τιμωρεί», με επιπλήττει, με «χαστουκίζει»,
με τραντάζει, όταν παρεκτρέπομαι.
Μιλήσαμε 4 φορές.
Έχει διαφορετικό μέταλλο φωνής.
Ραδιοφωνικό. Και μυαλό «φονικό».
Διαβολεμένο, λαιμητόμος.
Δύσκολα να τον ξεγελάσεις.
Είδαν πολλά τα μάτια του.
Εγκλήματα πολιτικής προδοσίας:
«Κατοχή, εμφύλιος, βασιλεία, χούντα, τρικομματισμό, οικογενειοκρατία.»
Γύρισε τον κόσμο.
Αλλά επέστρεψε στο «ποτάμι του».
Κόντρα στο ρεύμα, όπως πάντα.
Είναι δύσκολο να γράφεις για μεγαλύτερο σου.
Μπορεί να παρεξηγηθείς αν δεν έχει μοντέρνα-φρέσκα εγκεφαλικά
τοιχώματα ο συνομιλητής σου.
Μεγαλύτερος σου, σε όλα.
Τον ζηλεύω, για όσα τράβηξε.
Και τον ξέρω τόσο λίγο.
Πολλές φορές παρεκτρέπεται σα πιεσμένη λάβα.
Το εσωτερικό του μάγμα, εκρήγνυται όταν βλέπει αδικία, αχαριστία.
Χύνει το δηλητήριο όσο χρειάζεται, όταν είναι κόντρα στα πιστεύω του.
Τη κρυφή μεταλλική του λάμψη, τη βλέπουν όσοι τον ζουν καθημερινά.
Από κοντά. Οι δικοί του.
Η προσωπικότητα του, είναι σα το χιόνι, που σκεπάζεται από την ηφαιστειακή λάβα, δεκαετίες.
Το θηλυκό του μυαλό, γεννάει συνέχεια ιδέες, αναρχικές, φιλελεύθερες.
Είναι φίλος με ΟΛΟΥΣ.
Με τη σύντροφο του, τα παιδιά του, τα εγγόνια του.
Άραγε έχει εχθρό ?
Τον γνωρίσαμε μέσα από την οθόνη.
Και τον νιώθουμε δικό μας.
Ποιος δε θα τον ήθελε για παππού?
Ή πατέρα?
Μπορεί να πει κάποιος: «σαλιαρίζω, γλύφω, έρπω».
Αλλά αυτό μου βγαίνει.
Δεν έχω ανάγκη να το κάνω.
Δεν απευθύνομαι σε βουλευτή-βολευτή.
Ο Δημήτρης, είναι ένας από μας.
Απλός-λαϊκός.
Σίγουρα θα ζητάει, να τον κοιτάς στα μάτια, όταν του μιλάς.
Καθαρά, να μη κρύβεσαι.
Θα σε μαγκώσει με τις δαγκάνες του, αν τον κοροϊδεύεις.
Έχει ένα διπλό κουσούρι.
Καπνίζει και είναι γαύρος.
Οι άνθρωποι του, είναι: «ο Χριστός, ο Τσε, ο Γκάντι και ο Ηλίας Πετρόπουλος.»
Έχει ψευδώνυμο: RADICAL 30.
Χωρίς να μaς πει ποτέ, τι σημαίνει.
Η βασική αρχή, η θεμελιώδης, ποια είναι στον RADICAL ?
Στο Πόρτο Ράφτη, είναι το λιμάνι του.
Έριξε την άγκυρα του, και πέταξε την αλυσίδα στη θάλασσα.
Σαν όλα τα ταλαιπωρημένα σκαριά, που ξεκουράζονται, αναπολούν, διηγούνται.
Με κατεβασμένα τα πανιά, αλλά βρεγμένα τα σχοινιά της μνήμης.
Θα σε ακούμε θεϊκά.
Ξέρω ότι δε φοβάσαι το θάνατο.
Στην ηλικία σου, άλλοι έχουν γίνει γονατιστοί σάλιαγκες της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Α.Ε.
Εσύ τους έχεις τατουάζ, ανάμεσα στα σκέλια σου.
Πρέπει να είσαι ο μεγαλύτερος έλληνας κομπιουτεράς, σε ηλικία.
Πληκτρολογώντας στην αναζήτηση, υπάρχουν πάνω από 10.000 αναφορές στον Δημήτρη.
Αυτά θα μείνουν για πάντα.
Στα 82 σου, βάζεις πολλούς νέους κάτω.
Μακάρι να βρεθούμε καπετάνιε της ζωής.
«Οικογενειακά».
Ο γιός σου Άκις Σαντεξής.
(Δημοσιεύτηκε "θρασύτατα" στο facebook)
Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011
Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012
Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012
Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011
Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011
Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011
Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011
Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011
Αφιερωμένο στη Ελληνοαμερικανική φιλία
Αφιερωμένο στη Ελληνοαμερικανική φιλία....
One day στην λιακάδα
Sitting on the πρασινάδα
Where the flowers ανθούσαν
and the horses χλιμιντρούσαν
Say ο Μήτρος to Κρουστάλλω:
Do you μ' απατάς me άλλο;
Κι η Κρουστάλλω σαν το hear
την επιάνει μέγας fear
Because τo 'πε η Μαγδάλω
ότι did it μ' έναν Γάλλο.
And the girl πονηρεμένη
Lay down σαν πεθαμένη
Μήτρο μ' if you don't believe me
με το καριοφύλι kill me.
And the Μήτρος που ήταν θύμα
την επίστεψε the βλήμα...
Μητρούσης
One day στην λιακάδα
Sitting on the πρασινάδα
Where the flowers ανθούσαν
and the horses χλιμιντρούσαν
Say ο Μήτρος to Κρουστάλλω:
Do you μ' απατάς me άλλο;
Κι η Κρουστάλλω σαν το hear
την επιάνει μέγας fear
Because τo 'πε η Μαγδάλω
ότι did it μ' έναν Γάλλο.
And the girl πονηρεμένη
Lay down σαν πεθαμένη
Μήτρο μ' if you don't believe me
με το καριοφύλι kill me.
And the Μήτρος που ήταν θύμα
την επίστεψε the βλήμα...
Μητρούσης
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)